Κυριακή 5 Φεβρουαρίου 2017

ΑΦΙΕΡΩΜΑ: Μεταναστευτικό (21)


Το τέλος της «Willkommenskultur»!

Του Βασίλη Στοϊλόπουλου από την Ρήξη φ. 125


Η ευφορία, το αίσθημα ανωτερότητας και ο ενθουσιασμός, ειδικότερα στη Γερμανία, για τη λεγόμενη Willkommenskultur (Σημ. ΚΕΜΕΘΑ: η καλλιέργεια αισθημάτων συμπάθειας μεταξύ των πολιτών προς τους μετανάστες) στο προσφυγικό φαίνεται ότι έληξε άδοξα πριν καν κλείσει χρόνος. 
Χιλιάδες «καλοί άνθρωποι», που για λίγους μήνες απήλαυσαν με περισσή αυταρέσκεια ένα «καλοκαιρινό όνειρο» και νοηματοδότησαν την ύπαρξή τους πάνω σ’ ένα τεράστιο ανθρωπιστικό ζήτημα, με πολλές όμως προεκτάσεις στη γεωπολιτική, την οικονομία, τον πολιτισμό, την εσωτερική ασφάλεια, το δημογραφικό, την εθνική ταυτότητα κ.λπ. επέστρεψαν στους καναπέδες τους, αφού οι περυσινές «όμορφες εικόνες» στον σταθμό του Μονάχου ξεθώριασαν.
 Πεδίο δόξης λαμπρό υπάρχει πλέον μόνο για τη Διεθνή των ΜΚΟ, όχι μόνο για χρηματοδοτούμενες δράσεις, όντως πραγματικής αλληλεγγύης, αλλά και για «δράσεις» σαν αυτές που είδαμε στην Ειδομένη, στη Λέσβο, στο Ελληνικό και πρόσφατα στη Λέρο.
Μπροστά στα τεράστια και ποικίλα προβλήματα που δημιουργούνται από τις προσχεδιασμένες κι επιχορηγούμενες μετακινήσεις μεγάλων μεταναστευτικών ρευμάτων προς την Ευρώπη, ακόμη και η καγκελάριος Μέρκελ, που για τους δικούς της λόγους προσκάλεσε στην Ευρώπη τους απανταχού κατατρεγμένους, έδωσε ήδη από τον περασμένο Μάρτιο το σήμα της λήξης (Σπίγκελ, 7-7-2016). Προηγουμένως, υπερασπιζόμενη τα γερμανικά συμφέροντα, φρόντισε να κλείσει, στο πλαίσιο μιας μετα-αψβουργιανής συμμαχίας, η προσφυγική βαλκανική δίοδος και να «πείσει», τον ούτως ή άλλως πρόθυμο Έλληνα πρωθυπουργό, για τη μετατροπή της Ελλάδας σε χώρο ταλαίπωρων εγκλωβισμένων σε δεκάδες χοτ σποτ.
Όμως η Μέρκελ δεν θα ήταν η γνωστή Μέρκελ, αν δεν έπαιρνε σοβαρά υπόψη της και τις αρνητικές πλέον δημοσκοπήσεις για το προσφυγικό, παρά τη –για ευνόητους λόγους– συστηματική προσπάθεια απόκρυψης της όποιας παραβατικότητας των προσφύγων, όπως για παράδειγμα την περασμένη πρωτοχρονιά στην Κολωνία. Τα στοιχεία σχετικών δημοσκοπήσεων, όπως αυτής του αμερικανικού Pew Research Center (1) σε δέκα ευρωπαϊκές χώρες (βλ. χάρτη), είναι πλέον συντριπτικά και σηματοδοτούν μεγάλες αλλαγές της κοινής γνώμης σχετικά με το προσφυγικό/μεταναστευτικό και ειδικότερα με το μουσουλμανικό στοιχείο. 

Παρακάτω ορισμένα (2) από αυτά:
• Περισσότερο αρνητικές απέναντι στους μουσουλμάνους πρόσφυγες είναι οι χώρες της ανατολικής και νότιας Ευρώπης, με την Ουγγαρία να προηγείται με 72% και την Ελλάδα να είναι στην τέταρτη θέση με 65%, μετά την Ιταλία (69%) και την Πολωνία (66%). Όπως αναμενόταν, η πιο φιλική στους μουσουλμάνους είναι η Βρετανία, με 28% αρνητικών απόψεων.
• Περισσότεροι από τους μισούς ερωτηθέντες εκτιμούν ότι με τις προσφυγικές ροές αυξάνεται και ο κίνδυνος τρομοκρατικών επιθέσεων στην Ευρώπη. Όπως θα ανέμενε κανείς, οι χώρες που προηγούνται είναι η Ουγγαρία (76%) και Πολωνία (71%). Ακολουθούν η Γερμανία και η Ολλανδία με 61%, ενώ χώρες παραδοσιακά φιλομεταναστευτικές, όπως η Σουηδία (57%), βρίσκονται ψηλότερα ακόμα και από την Ελλάδα, που με 55% είναι λίγο πιο κάτω από το 59%, που είναι ο μέσος όρος.
• Σε θέματα οικονομίας, σύμφωνα με την Pew, στις πέντε από τις δέκα χώρες η πλειοψηφία των πολιτών θεωρεί ότι οι πρόσφυγες είναι βάρος για την οικονομία, με τους Ούγγρους να προηγούνται και πάλι με το συντριπτικό 82% και τους Έλληνες να είναι στη τρίτη θέση με 72%, ενώ οι Γερμανοί, για ευνόητους λόγους, είναι στη δέκατη θέση με μόλις 31%.
• Μια ακόμα ερώτηση με ιδιαίτερο ενδιαφέρον ήταν κατά πόσο οι πρόσφυγες επηρεάζουν το επίπεδο ζωής των γηγενών στις χώρες υποδοχής μεταναστών. Για το 65% των Ελλήνων, που προηγούνται στη σφυγμομέτρηση, η έλευση των προσφύγων σηματοδοτεί την περαιτέρω υποβάθμιση της ζωής τους, ενώ μόνο ένα 10% δηλώνει το αντίθετο. Αντίθετα, σε χώρες όπως η Βρετανία, η Σουηδία, η Γαλλία και η Ισπανία υπερισχύει η θέση ότι οι πρόσφυγες βελτιώνουν το επίπεδο ζωής.
Συμπερασματικά, αυτό που μπορούμε να πούμε μετά βεβαιότητος είναι ότι οκτώ μήνες μετά το περίφημο «θα τα καταφέρουμε» της Γερμανίδας καγκελαρίου και τα καταιγιστικά εύσημα ανθρωπισμού που έλαβε από τους κάθε είδους οπαδούς του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού, μηδέ του Σόρος εξαιρουμένου, η ευρωπαϊκή ελίτ αδυνατεί σταθερά να δώσει πειστικές απαντήσεις και στο μεταναστευτικό ζήτημα, με αποτέλεσμα ο διχασμός των ευρωπαϊκών κοινωνιών συνεχώς να επιδεινώνεται. Παράλληλα, εξακολουθεί, αποδεχόμενη κάθε «επαίσχυντο προσφυγικό ντηλ», να εξαρτάται από αυταρχικούς ηγέτες του επιπέδου Ερντογάν, ο οποίος κρατά το κλειδί στο προσφυγικό, με αποτέλεσμα ν’ απαιτεί ανταλλάγματα (π.χ. βίζα, ενταξιακή πορεία) που τους ερχόμενους μήνες και χρόνια πιθανότατα θα διχάσουν ακόμα περισσότερο τους ευρωπαϊκούς λαούς. Τουλάχιστον όμως, έστω και τώρα, οι σημερινοί Ευρωπαίοι ηγέτες θα μπορούσαν να δείξουν ηθικό ανάστημα στέλνοντας στο Δικαστήριο της Χάγης και δικούς τους ανθρώπους, που, πανθομολογουμένως, προκαλώντας πολέμους όπως στο Ιράκ, στηριγμένους σε απίθανα ψεύδη, ευθύνονται σε πολύ μεγάλο βαθμό για την έκρηξη του μεταναστευτικού – προσφυγικού. Και, βεβαίως, ο πρώτος στη λίστα των εγκληματιών πολέμου θα ήταν «το σκυλάκι των Αμερικανών», ο πολύς Τόνυ Μπλερ.
Σημειώσεις:
1. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε από τον Απρίλιο μέχρι τα μέσα Μαΐου 2016 και περιελάμβανε συνολικά 11.494 άτομα.
2. Περισσότερα στοιχεία της έρευνας στο:

Πέμπτη 2 Φεβρουαρίου 2017

ΑΦΙΕΡΩΜΑ: Μεταναστευτικό (20)



ΦΡΑΟΥΛΕΣ ΚΑΙ ΨΕΜΜΑ
11 Μαΐου 2013
Μια είδηση περί συμπλοκής και μαχαιρώματος δύο μεταναστών από το Μπαγκλαντές στην Ν. Μανολάδα έπαιξε για λίγο χθες στα κανάλια και πέρασε γρήγορα στα «ψιλά», μια και στην ειδησεογραφία κυριαρχούσε το θέμα της επαπειλούμενης απεργίας των καθηγητών στην διάρκεια των πανελλαδικών εξετάσεων. Γεγονός μάλλον σπάνιο για τα ΜΜΕ (Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης, όπως έχουν εξελιχθεί τις τελευταίες δεκαετίες), που θα «σήκωναν» το θέμα στα κεραμίδια με αντιρατσιστικές υστερίες, καταγγελίες και όλα τα σχετικά που επαναλαμβάνονται με ιερή αγανάκτηση τακτικά στην δημοκρατική και άκρως πολυπολιτισμική αυτήν χώρα. Γιατί έτσι; Ήταν η προαναφερθείσα απεργία στις πανελλαδικές, ο αγώνας Ολυμπιακού-ΤΣΣΚ ή το ότι η υπόθεση «βρωμούσε» και υπήρχε κίνδυνος να γυρίσει μπούμεραγκ στην «αντιρατσιστική» μαφία που ελέγχει αυτόν τον τόπο; Αποδείχθηκε ότι ήταν μάλλον το τελευταίο. Αν «ψάξουμε» λίγο περισσότερο την είδηση πιστεύω ότι θα καταλήξουμε στο συμπέρασμα αυτό. Ας δούμε λοιπόν την αρχική είδηση, όπως σερβιρίστηκε και αναπαράχθηκε σύμφωνα με την «πολιτικά ορθή» πρακτική και νοοτροπία (Οι επισημάνσεις στα δύο κείμενα που ακολουθούν είναι δικές μου): 
«Nέο αιματηρό επεισόδιο σημειώθηκε στη Μανωλάδα. Σύμφωνα με πληροφορίες, μαχαιρώθηκαν δύο μετανάστες από το Μπαγκλαντές που δούλευαν ως εργάτες σε φραουλοχώραφα. [...] Το επεισόδιο συνέβη όταν πήγαν να ζητήσουν από τον επιστάτη δεδουλευμένα μεροκάματα 1,5 και 2 μηνών που ανέρχονταν στα 3.700 ευρώ συνολικά.» 

«Δύο μετανάστες μεταφερθήκαν τραυματισμένοι στο Κέντρο Υγείας της Βάρδας για να τους προσφερθούν οι Πρώτες Βοήθειες. Ο ένας φέρει βαρύ τραύμα στην πλάτη και στο πόδι, ο δεύτερος είναι τραυματισμένος ελαφρύτερα στο μηρό, από μαχαίρι. Λόγω της σοβαρότητας της κατάστασης, ο πρώτος τραυματίας μεταφέρθηκε από τη Μανωλάδα στη Βάρδα με ασθενοφόρο και από εκεί σε νοσοκομείο της Πάτρας». 



Τι καταλαβαίνει όποιος διαβάσει τα δύο παραπάνω κείμενα που αναφέρονται στην ίδια είδηση; Ότι κάποιοι δυστυχισμένοι οικονομικοί μετανάστες (από το Μπαγκλαντές, έχει σημασία) που δούλευαν ως εργάτες όχι οπουδήποτε, αλλά στα «φραουλοχώραφα» (έχει κι αυτό την σημασία του) έπεσαν και πάλι θύματα στυγνής εκμετάλλευσης από κάποιον κτηνάνθρωπο, υπάλληλο κάποιου τοπικού άθλιου και εξαχρειωμένου τσιφλικά που κερδοσκοπεί κλέβοντας τον τίμιο ιδρώτα των εργατών. Τα σχετικά κλισέ των νεο-αριστερών της μεταπολίτευσης, των στρατευμένων και ασυμβίβαστων αντιρατσιστών, όπως και των κάθε κατηγορίας εκφωνητών και «δημοσιογράφων» των βοθροκάναλων είναι απείρως πιο γλαφυρά και καταπελτικά και σίγουρα αδυνατώ να τα συναγωνιστώ, σε κάθε περίπτωση. 
Ας δούμε όμως τι ακριβώς συνέβη, διαβάζοντας την είδηση από ένα τοπικό μέσο της Ηλείας και συγκεκριμένα από την ηλεκτρονική σελίδα της ιστορικής εφημερίδας (πρωτοεκδόθηκε το 1902) «Πατρίς» του Πύργου:

Βγήκαν… μαχαίρια λίγο πριν τα μεσάνυχτα της Πέμπτης στην Μανολάδα με «πρωταγωνιστές» Μπαγκλαντεζιανούς μετάναστες… 


Ηλεία (10/05/2013 17:34 ) 
Σύμφωνα με πληροφορίες του patrisnews.com δύο εργάτες όταν αντίκρισαν ομοεθνή τους που είναι επιστάτης καλλιέργειας φράουλας πήγαν να του ζητήσουν τα χρήματα που τους οφείλονταν από μεροκάματα που είχαν κάνει... 
Όπως κατήγγειλαν οι εργάτες τα χρήματα είχαν δοθεί στον επιστάτη εδώ και ημέρες και παρά τις συνεχείς οχλήσεις τους αυτός δεν τους τα κατέβαλλε… 

Δείτε και την επίσημη ανακοίνωση της Αστυνομίας: 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 
Συνελήφθησαν δύο (2) υπήκοοι Μπαγκλαντές, 33 και 25 ετών, οι οποίοι τραυμάτισαν με μαχαίρι δύο ομοεθνείς τους στη Νέα Μανωλάδα Ηλείας 
Ο 33χρονος δράστης, ως επικεφαλής ομάδας εργατών, μαζί με τον 25χρονο και δύο ακόμα αλλοδαπούς που αναζητούνται, επιτέθηκαν και τραυμάτισαν τους δυο ομοεθνείς τους, όταν εκείνοι τους ζήτησαν δεδουλευμένα από καλλιέργειες φράουλας. Ο συλληφθείς 33χρονος οικειοποιήθηκε ποσό 12.000 ευρώ, που είχε παραλάβει από ιδιοκτήτες καλλιεργειών της περιοχής και προορίζονταν για την πληρωμή των εργατών 
[...] 
Πιο αναλυτικά, χθες (09.05.2013) αργά το βράδυ, οι δυο συλληφθέντες μαζί με τους άλλους δύο συνεργούς τους, μετέβησαν σε παραπήγματα στη Νέα Μανωλάδα Ηλείας, όπου διαπληκτίστηκαν με τους δύο ομοεθνείς τους, με αφορμή τη μη καταβολή οφειλόμενων δεδουλευμένων, από εργασίες σε καλλιέργειες φράουλας. 
Κατά τη διάρκεια του επεισοδίου και ενώ οι τρεις υπόλοιποι δράστες ακινητοποίησαν τους δυο παθόντες, ο 33χρονος δράστης τους τραυμάτισε, κάνοντας χρήση μαχαιριού . 
Σημειώνεται ότι ο 33χρονος δράστης εργάζεται ως επικεφαλής ομάδας εργατών, σε καλλιέργειες φράουλας της περιοχής και είχε οικειοποιηθεί το χρηματικό ποσό των 12.000 ευρώ, που είχε παραλάβει από ημεδαπούς ιδιοκτήτες των καλλιεργειών για να αποπληρώσει δεδουλευμένα εργατών. 
Για τη διερεύνηση του περιστατικού και τον εντοπισμό των δραστών ενεργήθηκαν από τους αστυνομικούς άμεσες αναζητήσεις, με αποτέλεσμα τον εντοπισμό και τη σύλληψη των δύο αλλοδαπών λίγες ώρες αργότερα. 
Οι συλληφθέντες οδηγούνται στον κ. Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Αμαλιάδας. 
Το προανακριτικό υλικό και τις έρευνες, οι οποίες βρίσκονται σε εξέλιξη, ενεργεί το Αστυνομικό Τμήμα Βάρδας». 

Δηλαδή; Δηλαδή; Οι δράστες δεν είναι Έλληνες; Ούτε μέλη της «Χρυσής Αυγής»; Δεν είναι ο επιστάτης υπάλληλος κάποιου εκμεταλλευτή «τσιφλικά» της περιοχής; Πώς; Είναι λαθρομετανάστης που εργάζεται ως επικεφαλής ομάδας εργατών; Και αυτός ο κακόμοιρος οικονομικός μετανάστης «έφαγε» από τους συμπατριώτες του 12.000 Ευρώ που τα είχε εισπράξει «από ημεδαπούς ιδιοκτήτες των καλλιεργειών για να αποπληρώσει δεδουλευμένα εργατών»; Όχι 3.700 όπως έγραψαν κάποιοι; Μα είναι δυνατόν; Και γιατί οι ιδιοκτήτες των «φραουλοχώραφων» πλήρωναν τα μεροκάματα σε αυτόν και όχι απευθείας στους εργαζόμενους; Και πού είναι ο δυναμικός Υπουργός Προ.Πο. ο πονόψυχος κ. Δένδιας, ώστε να παρέμβη αμέσως και να μοιράσει άδειες παραμονής; Που είναι οι επαγγελματίες αντιρατσιστές; Το ΠΑΜΕ έστω, να διαδηλώσει; Οι ευαίσθητοι και λαλίστατοι «δημοσιογράφοι» των βοθροκάναλων; Μα κανείς τέλος πάντων; Που βαδίζει πια αυτή η κοινωνία; Μα τόση αναλγησία! 
Ηρεμείστε αγαπητοί μου. Τα πράγματα δεν είναι έτσι όπως προπαγανδίζουν ορισμένοι και τα γεγονότα δεν είναι καθόλου έτσι όπως τα «σερβίρουν» τα καθεστωτικά ΜΜΕ. Είναι εντελώς διαφορετική η αλήθεια, μόνο που αυτή δεν συμφέρει να αποκαλυφθεί διότι θα πλήξει την πολυπλόκαμη Μαφία που δημιούργησε, στηρίζει και καλύπτει την θάλασσα των λαθρομεταναστών που κατέκλυσε αυτήν την δύσμοιρη χώρα και κοντεύει να μας πνίξει. Και τα λεφτά είναι πολλά αγαπητοί μου! Ο τζίρος της λαθρομετανάστευσης στην χώρα μας υπολογίζεται σε δεκάδες δισεκατομμύρια και είναι μια «χρυσοτόκος όρνις» που διαφυλάσσεται ως κόρη οφθαλμού. Πριν όμως εξηγήσουμε ποια είναι αυτή η «Μαφία της λαθρομετανάστευσης», ας υπενθυμίσουμε τι συνέβη πριν από έναν μήνα πάλι στην Μανωλάδα. 
Διαβάζουμε στην ιστοσελίδα της γνωστής εφημερίδας «ΤΑ ΝΕΑ» του διαβόητου συγκροτήματος Λαμπράκη a.k.a. «ΔΟΛιο συγκρότημα» στις 17-4-2013: 
«Αιματηρή συμπλοκή συνέβη το απόγευμα της Τετάρτης στη Μανωλάδα Ηλείας, όταν γύρω στις 6 μ.μ. περίπου 200 άτομα, υπήκοοι Μπαγκλαντές που εργάζονται σε γεωργική επιχείρηση Έλληνα, συνεπλάκησαν με τρεις Έλληνες εκπροσώπους του, απαιτώντας δεδουλευμένα περίπου έξι μηνών. Ένας εκ των τριών Ελλήνων πυροβόλησε με κυνηγετικό όπλο εναντίον τους τραυματίζοντας σοβαρά τέσσερις από τους μετανάστες. Άλλοι 34 έχουν τραυματιστεί ελαφρά. Ο εργοδότης των θυμάτων συνελήφθη ενώ οι τρεις δράστες αναζητούνται». 

Η είδηση (που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα) αναπαράχθηκε ταχύτατα με διάφορες παραλλαγές (!) και ανάλογες ανακρίβειες και «σάλτσες»: 
«Αποτροπιασμό, προκαλεί το μακελειό στα φραουλοχώραφα της Βουπρασίας, στη Νέα Μανωλάδα, όταν επιστάτες άνοιξαν πυρ εναντίον αλλοδαπών εργατών, που ζήτησαν τα δεδουλευμένα τους. 
Συνολικά 28 άτομα αναφέρονται ως τραυματίες από ιατρικές πηγές, είκοσι από την Αστυνομία, μετά από συμπλοκή σε καλλιέργειες φράουλας δίπλα στην εθνική οδό. Οκτώ από τους μετανάστες, νοσηλεύονται σε σοβαρή κατάσταση. 
Όλα συνέβησαν περίπου στις έξι το απόγευμα της Τετάρτης κοντά στην είσοδο καλλιέργειας δίπλα στην Εθνική Οδό Πατρών – Πύργου στο τμήμα ανάμεσα στη Βάρδα και τη Νέα Μανωλάδα, πίσω από πρατήριο υγρών καυσίμων. 
Οι αλλοδαποί εργάτες κυρίως υπήκοοι Μπαγκλαντές και Πακιστάν, ζητούσαν από μέρες τα δεδουλευμένα έξι μηνών. Όπως ανέφερε σε δηλώσεις του ένας από αυτούς, το συνολικό ποσό που τους χρωστούσαν σε όλους ξεπερνούσε τις 150.000 ευρώ».

Όπως αποκαλύφθηκε αργότερα, τα πράγματα ήσαν τελείως διαφορετικά: 
1. Στην Μανολάδα ουδείς μπορεί να προσλάβει λαθρομετανάστη (ιδίως από το Μπαγκλα Ντες) απευθείας. Υπάρχουν συγκεκριμένοι ομοεθνείς τουςμεσάζοντες, στους οποίους πρέπει να προσέλθει οποιοσδήποτε Έλληνας αγρότης της περιοχής, μικρός ή μεγάλος, για να προσλάβει εργάτες. Ένας από αυτούς μάλιστα διατηρεί και μπακάλικο στο κέντρο της Ν. Μανολάδας (νόμιμα ή παράνομα, αγνοώ), από το οποίο ψωνίζουν υποχρεωτικά οι λαθρομετανάστες. 
2. Αν λάβουμε υπ’ όψη ότι οι εργασίες στα «φραουλοχώραφα» αρχίζουν από τα τέλη Ιανουαρίου, μέχρι τα μέσα Απριλίου είναι-δεν είναι τρεις (3) μήνες. Σε ποια λοιπόν δεδουλευμένα έξη (6) μηνών αναφέρονταν οι ψεύτες των ΜΜΕ; Θα μου πείτε βέβαια ότι ένας καλός προπαγανδιστής δεν χρειάζεται να γνωρίζει λεπτομέρειες. Ειδικώς όταν έχει το μονοπώλιο των ΜΜΕ. Το εξάμηνο ακούγεται καλύτερα και αποτυπώνεται ευκολώτερα. Και ποιός θα τολμούσε να ψελλίσει κάτι αντίθετο διακινδυνεύοντας να χαρακτηριστεί αυτομάτως ακροδεξιός, φασίστας, χρυσαυγίτης και πλείστα άλλα; 
3. Οι εν λόγω μεσάζοντες, σχετιζόμενοι άμεσα με τα κυκλώματα των δουλεμπόρων εισπράττουν τα μεροκάματα από τους Έλληνες αγρότες και τα διανέμουν στους ομοεθνείς τους, άγνωστο με ποιον τρόπο. Τα φετινά μεροκάματα είναι 23 Ευρώ και 5 Ευρώ η ώρα για τυχόν υπερωρίες. Αυτά λοιπόν που ακούστηκαν περί ημερομισθίων 3 Ευρώ (!) ανήκουν στην σφαίρα της φαντασίας και του ξεδιάντροπου προπαγανδιστικού ψέμματος. Εάν τώρα οι μεσάζοντες αφαιρούν τα έξοδα μεταφοράς τους στην Ελλάδα και τους πληρώνουν μόνον 3 Ευρώ είναι κάτι που ουδείς μπορεί να εξακριβώσει. 
Εάν συνδυάσουμε τα παραπάνω με την πραγματική είδηση από την εφημερίδα της Ηλείας που προαναφέραμε, τότε αρχίζει να ξεκαθαρίζει κάπως το πράγμα. 
Σύμφωνα λοιπόν με πληροφορίες από κατοίκους της περιοχής που γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα τα γεγονότα εξελίχθηκαν ως εξής: 
Κάποιος έμπορος της Κεντρικής Λαχαναγοράς Αθηνών που αγόραζε φράουλες από την περιοχή της Μανολάδας αποφάσισε να ενοικιάσει έκταση 20 στρεμμάτων για λογαριασμό του και συνεταιρίστηκε με δύο κατοίκους (αδέλφια) της περιοχής στους οποίους έδωσε χρήματα για την δημιουργία θερμοκηπιακών εγκαταστάσεων με συμφωνία να τον εξοφλήσουν από την παραγωγή, καθώς και να πουλήσουν μόνον σ’ αυτόν την δική τους παραγωγή, καθώς και αυτήν που τους αναλογούσε από το ενοικιασμένο χωράφι. Τα δύο αδέλφια (ολίγον «μάγκες» και παλληκαράδες, όπως λέγεται) προσέλαβαν μέσω των μεσαζόντων, έναν αριθμό από Μπαγκλαντέζους λαθρομετανάστες, αλλά κάπου τσακώθηκαν για αδιευκρίνιστους λόγους, που είχαν σχέση με την πληρωμή των ημερομισθίων. Οι δύο αγρότες τους έδιωξαν και προσέλαβαν Αιγύπτιους, με τους οποίους οι Μπαγκλαντέζοι είχαν διαφορές από την προηγούμενη χρονιά. Τότε, ένας όχλος Μπαγκλαντέζων, επιτέθηκε στα χωράφια στους Αιγύπτιους για να τους εξαναγκάσει να φύγουν. Όταν το έμαθαν οι δύο αγρότες έσπευσαν στον χώρο της συμπλοκής, έχοντας μαζί τους μια καραμπίνα. Τί ακριβώς συνέβη στην συνέχεια δεν θα μαθευτεί ποτέ αφ’ ενός λόγω της «ομερτά» των λαθρομεταναστών, αφ’ ετέρου λόγω της ποινικής δίωξης των πρωταγωνιστών, οι οποίοι θα παρουσιάσουν την δική τους εκδοχή. 
Τα ερωτήματα που προκύπτουν είναι πάμπολλα, αλλά η Μαφία της λαθρομετανάστευσης φρόντισε να δώσει την δική της εκδοχή, την οποία «έμαθε» ο πολύς κόσμος, ενώ η αντιρατσιστική προπαγάνδα έφθασε σε παροξυσμό και όχι μόνον. 


Κυκλοφόρησαν αφίσες για μποϋκοτάρισμα (!) της φραουλοπαραγωγής στην Μανωλάδα, μια ευκαιρία που δεν άφησαν ανεκμετάλλευτη οι ανταγωνιστές μας άλλων χωρών και έσπευσαν να κυκλοφορήσουν επίσης σχετική αφίσα! Βέβαια, τους νεο-αριστερούς της μεταπολίτευσης αυτά ουδόλως τους απασχολούν, αρκεί να πλήξουν τους Έλληνες και την Ελλάδα, που τόσο την μισούν.


Και κάτι ακόμα, σχετικά πρόσφατο, για την διαστρέβλωση της πραγματικότητας και την εκμετάλλευσή της από την εν λόγω Μαφία. Θυμάστε την δολοφονία ενός Πακιστανού στα Πετράλωνα τον Ιανουάριο και πώς παρουσιάστηκε; 
Αναδημοσιεύω την σχετική είδηση: 
Έλληνες μαχαίρωσαν και σκότωσαν Πακιστανό στα Πετράλωνα 
17.01.2013 10:03 
«Δολοφονήθηκε 27χρονος Πακιστανός με μαχαίρι στις 03:00 τα ξημερώματα της Πέμπτης από δύο Έλληνες στα Πετράλωνα που επέβαιναν σε σκούτερ, επειδή τους έκλεινε το δρόμο με το ποδήλατό του! [...] 
Ολόκληρη η ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ: 
Η άγρια ρατσιστική δολοφονία μετανάστη από ακροδεξιούς εγκληματίες, ξαναέφερε με τραγικό τρόπο στη δημοσιότητα το ζήτημα της ωμής ρατσιστικής βίας...». 

Και μια άλλη εκδοχή, που μάλλον είναι και η πραγματική: 
«Άλλα λέει η πιάτσα που ξέρει πιο καλά και έγκυρότερα από μας: Έμπορος ναρκωτικών ήταν το θύμα και τους είχε δώσει νοθευμένη με άχνη πρέζα (όπως αυτή που ανέφεραν στις υποκλαπείσες συνομιλίες τους ο Αλβανός έμπορας και ο διοικητής της… Δίωξης Ναρκωτικών Βόλου). Φυσικά, αυτό δεν το λένε οι δολοφόνοι, γιατί είναι “φόνος εκ προμελέτης”, ενώ, τώρα, “εν βρασμώ ψυχής”, δηλαδή ΟΧΙ ισόβια». 

Εσείς ποια εκδοχή πιστεύεται;

Για την «Μαφία της λαθρομετανάστευσης» που αναφέρθηκε συχνά παραπάνω θα επανέλθω σε άλλο άρθρο με λεπτομέρειες και συγκεκριμένα στοιχεία. Δυο λόγια μόνον: Πρόκειται για ένα τεράστιο κύκλωμα που οργανώθηκε σταδιακά από τα μέσα περίπου της δεκαετίας του 1990 και δρα στην Ελλάδα μέχρι σήμερα, ισχυροποιούμενο διαρκώς. Αποτελεί ένα πολυπλόκαμο δίκτυο μεγάλων συμφερόντων με διεθνείς διαστάσεις. Στην κορυφή βρίσκονται τα διεθνή κυκλώματα των δουλεμπόρων με τους εδώ συνεργάτες τους. Το αντικείμενό τους: Διακίνηση ναρκωτικών, εργατικά χέρια για μαύρη εργασία, πορνεία, παραεμπόριο. Μόνο το πρώτο (τα ναρκωτικά) έχει τζίρο 1,1 τρισ. δολάρια παγκοσμίως, σύμφωνα με Έκθεση Διεθνούς Επιτροπής του Ο.Η.Ε (βλ. σχετικό άρθρο στην εφημερίδα «Καθημερινή»
(http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_world_2_27/02/2003_55339), ενώ στην Ελλάδα, σύμφωνα με την δημοσιογράφο Ελένη Τζιβρά, ο τζίρος της αγοράς των ναρκωτικών ξεπερνά κάθε χρόνο τα δέκα δισ. ευρώ. Μόνο ο κύκλος εργασιών του παράνομου εμπορίου ηρωίνης στη χώρα μας, αγγίζει τα 2 δισεκατομμύρια ευρώ. 

Είναι λοιπόν όχι μόνον πολλά τα λεφτά, αλλά υπάρχουν και πολλοί πρόθυμοι να τα «'κονομήσουν» από αυτόν τον απίστευτο πακτωλό. Χωρίς όμως τους λαθρομετανάστες, η διακίνηση αντιμετωπίζει τεράστια προβλήματα. Επομένως υπάρχουν πολλά και μεγάλα συμφέροντα και εάν προστεθούν και οι υπόλοιπες πηγές πλουτισμού (εργατικά χέρια για μαύρη εργασία, πορνεία, παραεμπόριο), τότε μιλάμε πάλι για «πολλά λεφτά». Μόνο ο τζίρος από το παραεμπόριο υπολογίσθηκε από τον Υπουργό Ανάπτυξης ότι ανέρχεται στο 10% του ΑΕΠ της χώρας, δηλ. σε πάνω από 20 δισεκατομμύρια Ευρώ. Ποιοί είναι οι βασικοί διακινητές του παραεμπορίου; Οι λαθρομετανάστες. Σκεφτήκατε άραγε αγαπητοί μου τι θα έκαναν κάποιοι χωρίς αυτούς;


Και για να τελειώνουμε, μια ερώτηση κρίσεως: Τι σχέση έχει η Μαφία της λαθρομετανάστευσης με τον νέο αντιρατσιστικό Νόμο που ήρθε έτοιμος από έξω; Απάντηση:
Μα τι άλλη σχέση από την επιβεβαίωση το πόσο παντοδύναμα είναι αυτά τα κυκλώματα και οι ντόπιοι συνεργάτες τους (Μεγαλοεργολάβοι, μεγαλοαγρότες, μεγαλοεπιχειρηματίες, μεγαλοεκδότες, καναλάρχες, δημοσιογράφοι, Κόμματα, πολιτικοί κλπ. κλπ.), αλλά και τι μπορούν να κάνουν όταν κινδυνεύουν τα συμφέροντά τους.




Ένα χρόνο μετά η ελληνική δικαιοσύνη με τις αποφάσεις της επιβεβαίωσε τα όσα αναφέρθηκαν παραπάνω:


31 Ιουλίου 2014



Αθωώθηκαν οι τέσσερις κατηγορούμενοι για την υπόθεση της Μανωλάδας, αναφορικά με την κύρια κατηγορία που τους βάραινε, αυτήν της εμπορίας ανθρώπων, παρά τις λυσσαλέες αντιδράσεις της μαφίας της λαθρο-μετανάστευσης.
Σύμφωνα με την απόφαση του δικαστηρίου, οι δύο από τους τέσσερις κατηγορούμενους κρίθηκαν αθώοι για όλες τις κατηγορίες. Από τους άλλους δύο, ο ένας κρίθηκε ένοχος για πρόκληση σωματικής βλάβης και ο άλλος για συνέργεια σε σωματική βλάβη.

Υπενθυμίζουμε σχετική ανακοίνωση της περασμένης εβδομάδας από την εν λόγω μαφία, στα πλαίσια επηρεασμού της δικαστικής απόφασης με συγκεντρώσεις, διαμαρτυρίες, "αντιδράσεις" κλπ

"...«Η «Αλληλεγγύη για όλους», σε μια έμπρακτη στήριξη του αγώνα τους, οργανώνει αποστολή αλληλεγγύης την Κυριακή 20.07.2014 στη Μανωλάδα. Την αποστολή αποτελούν γιατροί και εθελοντές από τα κοινωνικά ιατρεία αλληλεγγύης Αθήνας-Κορίνθου-Πάτρας, δημοσιογράφοι και φωτορεπόρτερ, βουλευτές και μέλη του ΣΥΡΙΖΑ, η Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ, μέλη του συντονιστικού των αγωνιζόμενων καθαριστριών του Υπουργείου οικονομικών, εργαζόμενοι του αυτοδιαχειριζόμενου εργοστάσιου της ΒΙΟ.ΜΕ, το Ανοιχτό σχολείο μεταναστών Πειραιά, η κίνηση «Απελάστε το ρατσισμό», το Δίκτυο κοινωνικής υποστήριξης προσφύγων και μεταναστών, μέλη της Ένωσης μεταναστών Εργατών και του ΚΕΕΡΦΑ. Επίσης θα μεταφερθούν τρόφιμα και είδη προσωπικής υγιεινής για τις άμεσες ανάγκες των εργατών»..."

Η αφίσα των αντίφα διορθωμένη



Τετάρτη 1 Φεβρουαρίου 2017

ΑΦΙΕΡΩΜΑ: Μεταναστευτικό (19) Δύο σημαντικά κείμενα

Καλοπληρωμένοι φιλελέφτ κάθε κατηγορίας 
λανσάρουν τους λαθρομετανάστες ως lifestyle. 
Εξώφυλλο του περιοδικού DownTown



Οι πρόσφυγες ως εργαλείο της Αριστεράς

Οι πρόσφυγες είναι και μόδα. Είναι όμως και μέσο στην προσδοκία ανατροπής του καπιταλισμού. Σύμφωνα με την ανάγνωση αυτή, οι πρόσφυγες θα λειτουργήσουν ως εισαγόμενο προλεταριάτο που θα ανατρέψει τις ταξικές ισορροπίες στη Δύση. Η μαζική παρουσία τους θα γεννήσει κοινωνικές διεκδικήσεις, κινήματα εξίσωσης και αιτήματα αναδιανομής. Προορίζονται να γίνουν το νέο κοινωνικό υποκείμενο, οι ευγενείς άγριοι που θα ανατρέψουν το πλουτοκρατικό καθεστώς.

Ποιος εξουσιάζει τα πράγματα; 
Αυτός που εξουσιάζει τις λέξεις.


Η Αριστερά έχει κατορθώσει να επιβάλει το δικό της πολιτικό και κοινωνικό λεξιλόγιο, τις δικές της εννοιολογήσεις στους κυριότερους κόμβους της δημόσιας συζήτησης.

Οι αντίπαλοί της ξεκινούν με γκολ από τα αποδυτήρια, στο βαθμό που συμμορφώνονται by default (=από προεπιλογή Σημ. ΚΕΜΕΘΑ) στους όρους του παιχνιδιού που εκείνη έθεσε. «Όρους» και με τις δύο σημασίες: του ορίου που δεν μπορεί να ξεπεραστεί και των γλωσσικών εργαλείων που επιτρέπεται να χρησιμοποιηθούν. Οι διαστάσεις του γηπέδου, η ποιότητα του χλοοτάπητα, το υλικό με το οποίο είναι φτιαγμένες οι μπάλες: όλα ακολουθούν τα στάνταρ που έχει θέση η μία εκ των δύο πλευρών. 

Ως ιερατείο, που αντλεί νομιμοποίηση από το ανεξάντλητο απόθεμα χάριτος που σώρευσαν οι αγαθοεργίες των μαρτύρων της, η Αριστερά αποφασίζει το λεκτόν και το άλεκτον, αυτό που μπορεί να ειπωθεί και αυτό που δεν μπορεί να ειπωθεί διότι αποτελεί ταμπού. 

Η αριστερή πολιτική ορθότητα προχωρεί piecemeal (=σταδιακά. Σημ. ΚΕΜΕΘΑ). Για πολύ καιρό έδινε μάχη υπέρ του απλού και ουδέτερου «μετανάστες» αντί του φασιστικού «λαθρομετανάστες». Τη μάχη αυτή την κέρδισε κατά κράτος. Στο επόμενο στάδιο, αυτό που διανύουμε τώρα και που πλησιάζει προς το τέλος του με την ίδια έκβαση, διεκδικεί την αντικατάσταση του ουδέτερου «μετανάστες» με το θετικά χρωματισμένο «πρόσφυγες».

Όλοι είναι πρόσφυγες. Ο «μετανάστης» συρρικνώνεται εννοιολογικά και περιλαμβάνει πλέον μόνο πολίτες πλούσιων χωρών που μετεγκαθίστανται σε άλλες πλούσιες χώρες για λόγους αναψυχής ή ιδιοτροπίας. Η «μετανάστευση», εκτός από ιστορική κατηγορία (π.χ. ελληνική μετανάστευση στις ΗΠΑ), αφορά πλέον μόνο ενδο-δυτικές μετακινήσεις, εντός των ορίων του Πρώτου Κόσμου.

Οποιοσδήποτε έρχεται στη Δύση από μη δυτική χώρα θεωρείται ipso jure (=αυτοδικαίως. Σημ. ΚΕΜΕΘΑ) «πρόσφυγας».

Η υπόθεση είναι πως οι συνθήκες ζωής σε όλες ανεξαιρέτως τις μη δυτικές χώρες είναι τόσο ταπεινωτικές και απάνθρωπες που δικαιολογούν μαζική φυγή των κατοίκων. Αυτό που εδώ συνήθως διαφεύγει είναι η σχετικότητα των όρων: ταπεινωτικές και απάνθρωπες σε σχέση με τη Δύση, όχι απολύτως. 

Η Αριστερά κατέχει άριστα την λεπτή τέχνη της πόλωσης: κατασκευάζει δύο μανιχαϊκά άκρα, τους καλούς που «σε κάθε μετανάστη βλέπουν έναν πρόσφυγα» και τους κακούς που «σε κάθε πρόσφυγα βλέπουν έναν μετανάστη».

Το ενδιάμεσο έδαφος πυρπολείται και μεταβάλλεται σε καμένη γη. Δεν επιτρέπονται αποχρώσεις, διαχωρισμοί, σχολαστικές κατηγοριοποιήσεις.

Ή θα είσαι με τους ανθρώπους ή θα είσαι με τους φασίστες.

Για να θεωρηθεί κάποιος πρόσφυγας δεν χρειάζεται να προέρχεται από εμπόλεμη περιοχή. Όλες οι μη δυτικές περιοχές θεωρούνται κατά κάποιο τρόπο εμπόλεμες. Σύμφωνα με τη μαρξιστική θεωρία της εξάρτησης, οι πρώην αποικιοκρατούμενες και νυν υπανάπτυκτες ή αναπτυσσόμενες χώρες υφίστανται την διαρκή δομική βία του ανεπτυγμένου κόσμου.

Η Συρία λειτούργησε ως ο καταλύτης της «προσφυγοποίησης» όλων των φτωχών και κατατρεγμένων της γης που θέλουν να καταφύγουν στη Δύση.

Οι πρόσφυγες έχουν δικαίωμα να επιλέξουν σε ποια χώρα θα εγκατασταθούν. Το ότι διέφυγαν τον άμεσο κίνδυνο του πολέμου δεν σημαίνει ότι υποχρεούνται να παραμείνουν οπουδήποτε επικρατεί τυπική «ειρήνη». Θα πάνε όπου θέλουν. Αν θέλουν όλοι Αγγλία, Γερμανία και Σκανδιναβία, εκεί θα πάνε.

Ερωτήματα του τύπου «πόσους μπορούμε να αντέξουμε» είναι φασιστικά. Δεν μπορούν καν να τεθούν. Εάν τεθούν σε θέτουν αυτομάτως εκτός των ορίων του πολιτισμού.

Μπορούν οι πρόσφυγες να ξεπεράσουν τον πληθυσμό της χώρας υποδοχής; Φυσικά. Δεν υπάρχει όριο στις αφίξεις.

Όποιος ασχολείται με ποσοστώσεις, θέτει προϋποθέσεις, εκφράζει επιφυλάξεις, λέει «ναι» στους πρόσφυγες αλλά με αστερίσκο, είναι φασίστας. Φασίστας με αστερίσκο.

Τι κρύβεται πίσω από όλα αυτά;

Κυρίως άγνοια, κομφορμισμός και φόβος στοχοποίησης. Οι πρόσφυγες είναι και μόδα, αφορμή επίδειξης ευαισθησίας για όσους «συμβαδίζουν με την εποχή τους». Το τελευταίο εξώφυλλο του περιοδικού Down Town, με τους σωσιβιοφορούντες σελέμπριτις σε ρόλο προσφύγων, και η καμπάνια ραδιοφωνικού σταθμού που συλλέγει «μπάρες δημητριακών», είναι τα πιο γνωστά παραδείγματα.

Είναι όμως και κάτι άλλο.

Το όραμα της ανατροπής του καπιταλισμού.

Οι πρόσφυγες θα λειτουργήσουν ως εισαγόμενο προλεταριάτο που θα ανατρέψει τις ταξικές ισορροπίες στη Δύση. Η μαζική παρουσία τους θα γεννήσει κοινωνικές διεκδικήσεις, κινήματα εξίσωσης και αιτήματα αναδιανομής. Προορίζονται να γίνουν το νέο κοινωνικό υποκείμενο, οι ευγενείς άγριοι που θα ανατρέψουν το πλουτοκρατικό καθεστώς.

Το γεγονός ότι πολλοί από αυτούς δεν τρέφουν τέτοιες μεγαλεπήβολες βλέψεις, επιθυμώντας απλώς να βρουν μόνιμη εργασία και να ενσωματωθούν στις κοινωνίες υποδοχής, έχει ελάχιστη σημασία. Η επανάσταση είναι αδήριτη ιστορική νομοτέλεια. Δεν θα ρωτήσει τον καθένα ξεχωριστά τι θέλει. Η επανάσταση έχει ως όργανο τις μάζες, όχι τις ατομικές συνειδήσεις. 
Οι πρόσφυγες εργαλειοποιούνται πολιτικά από την Αριστερά. Ο απώτατος στόχος είναι η κολλεκτιβική κοινωνία, αν και επισήμως τουλάχιστον παραμένει ακόμη αποσιωπημένος.

Γιάννης Μαύρος


Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ δεν επιθυμεί την «ταυτοποίηση»;

Την περασμένη εβδομάδα ήρθε στη δημοσιότητα σε ξένα έντυπα η συνέντευξη ενός «πρόσφυγα» από την πλατεία Βικτωρίας στην οποία ο νεαρός αποκάλυπτε ότι ήταν Πακιστανός και ότι ήλπιζε να πάει στην Γερμανία να βρει την αδελφή του. Όποιος λοιπόν διάβασε την συνέντευξη, ασφαλώς διερωτήθηκε τι δουλειά είχε αυτός ο άνθρωπος -και πιθανώς χιλιάδες άλλοι σαν αυτόν- στην Αθήνα. 
Πώς, με άλλα λόγια θεωρήθηκε ως «πολιτικός πρόσφυγας» και του επετράπη η συνέχιση του ταξιδιού του στην Ελλάδα με απώτερο στόχο να ζήσει στην Ευρώπη.

Πρόκειται ασφαλώς για το περίφημο πρόβλημα της «ταυτοποίησης» στο οποίο η κυβέρνηση φέρεται να έχει αποτύχει τραγικά με αποτέλεσμα τον γνωστό εξοργισμό πολλών ευρωπαϊκών χωρών. Όμως το στοιχείο εκείνο που παραβλέπεται ή υποτιμάται στην συζήτηση, είναι η ιδεολογική διάσταση της αποτυχίας της «ταυτοποίησης»: 
Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ δεν κάνει διάκριση μεταξύ «πολιτικών» και «οικονομικών» προσφύγων (αυτή είναι η «ταυτοποίηση») όχι απλά επειδή δεν έχει τις δυνατότητες ή τις ικανότητες να το κάνει. Δεν κάνει αυτή την διάκριση διότι σε ένα γνήσιο μαρξιστικό κόμμα όπως ο ΣΥΡΙΖΑ αυτή η διάκριση δεν έχει νόημα.

Για τον μαρξισμό η έννοια του «πολιτικού πρόσφυγα» που προϋπέθετε την αυτονομία του «πολιτικού», πάντοτε παρουσίαζε δυσκολίες. «Πολιτικός πρόσφυγας» σημαίνει απουσία «πολιτικής ελευθερίας» -όμως αυτή η τόσο κεντρική στην αστική ιδεολογία έννοια, ελάχιστο ρόλο παίζει στην σημασιολογία του μαρξισμού. Θυμόμαστε όλοι το κεντρικό επιχείρημα της Αριστεράς στα αμφιθέατρα σχετικά με την απουσία ελευθερίας στα κομμουνιστικά καθεστώτα: «Τι να την κάνει ο άνθρωπος την πολιτική ελευθερία όταν δεν έχει να φάει». 
Επιχείρημα το οποίο σαφέστατα ανήγαγε την «πολιτική ελευθερία» σε ένα δευτερεύον επιφαινόμενο της «οικονομικής ελευθερίας» (κατάργηση της «εκμετάλλευσης»). Αυτός ήταν και ένας κεντρικός λόγος για τον οποίο η Αριστερά αρνιόταν να συμπαρασταθεί στους πολιτικούς πρόσφυγες των κομμουνιστικών χωρών: πώς μπορεί να υπάρχουν «πολιτικοί διαφωνούντες» όταν η οικονομική εκμετάλλευση έχει καταργηθεί… όταν με άλλα λόγια υπάρχει οικονομική ελευθερία; 
Για αυτό, λοιπόν, οι αντιφρονούντες των κομμουνιστικών χωρών αντιμετωπίζονταν με ιδιαίτερη καχυποψία από τα αριστερά κόμματα στη Δύση (πρωτοστατούσης φυσικά της ελληνικής Αριστεράς).

Να προλάβω δύο αντεπιχειρήματα. Ασφαλώς και υπήρξαν πολλοί αριστεροί διωκόμενοι από δεξιά δικτατορικά καθεστώτα (όπως π.χ. την ελληνική χούντα) που αυτοπροσδιορίζονταν ως «πολιτικοί πρόσφυγες» και αναζητούσαν την αναλογούσα προστασία στις δυτικές δημοκρατίες. Όμως ο αυτοχαρακτηρισμός τους ως «πολιτικού πρόσφυγα» απλώς εξέφραζε μια εργαλειακή αντίληψη και όχι μια βαθύτερη αναγνώριση της αυτονομίας του «πολιτικού».

Επίσης είναι γεγονός ότι υπήρξαν ορισμένοι αξιόλογοι διανοητές της Αριστεράς όπως ο Γκράμσι και ο Πουλαντζάς που προσπάθησαν να θεμελιώσουν την (σχετική) αυτονομία του «πολιτικού υπεροικοδομήματος» έναντι της «οικονομικής βάσης» -όμως αυτές οι ιδιαίτερα αξιόλογες προσπάθειες είχαν περιορισμένη απήχηση.

Σήμερα το θέμα της διαχείρισης του προβλήματος των μεταναστών και προσφύγων το χειρίζεται ένα μαρξιστικό κόμμα καθώς και διάφορες ομάδες με συγγενεύουσες αντιλήψεις. 

Αυτό δεν σημαίνει φυσικά ούτε κατά διάνοια υποτίμηση του πολύ θετικού ρόλου που παίζουν στην διάσωση ανθρώπινων ζωών. Όμως σημαίνει ότι οι προσπάθειες τους φιλτράρονται μέσα από ιδεολογικά πρίσματα στα πλαίσια των οποίων ο διαχωρισμός «πολιτικού» και «οικονομικού» πρόσφυγα έχει περιορισμένη σημασία. Αυτό είναι το ιδεολογικό υπόβαθρο που εξηγεί την λεγόμενη αποτυχία της «ταυτοποίησης» από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και όχι η έλλειψη πόρων ή κάποια μεταφυσική «ανικανότητα». Δεν υπάρχει αποτελεσματική «ταυτοποίηση» επειδή για ένα μαρξιστικό κόμμα όπως ο ΣΥΡΙΖΑ η διάκριση σε «πολιτικό» και «οικονομικό» πρόσφυγα δεν έχει νόημα.

Από την άλλη πλευρά, είναι επίσης εντυπωσιακή η ρηχότητα και άνευ ιδεολογικής ουσίας κριτική που ασκείται στην κυβέρνηση για το Προσφυγικό (όπως και στην οικονομία, στην εκπαίδευση και αλλού) από τα λεγόμενα αστικά κόμματα όπως το ΠΟΤΑΜΙ, το ΠΑΣΟΚ και πάνω απ’ όλα από την ΝΔ. Μετά από μια σύντομη αναλαμπή, τα κόμματα αυτά επιστρέφουν ταχύτατα στην παραδοσιακή χειμερία νάρκη αφήνοντας κυρίαρχο του παιχνιδιού τον Αλέξη Τσίπρα.

Η αντιπολίτευση δεν έχει βρει ακόμα ούτε τον Λεοπόλδο Λοπέζ, ούτε τον Μορίσιο Μάκρι της, ούτε προβλέπεται ότι θα τους βρει σύντομα.

Τ.Μ.



Τρίτη 31 Ιανουαρίου 2017

ΑΦΙΕΡΩΜΑ: Μεταναστευτικό (18)


ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ, ΙΔΕΟΠΛΗΞΙΕΣ 
ΚΑΙ ΤΟ ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΟ ΤΕΛΟΣ
Δεκέμβριος 2009

Πιστεύω ακράδαντα ότι το μεταναστευτικό πρόβλημα θα αποτελέσει ένα από τα κρισιμότερα ζητήματα του αμέσου μέλλοντος, λυδία λίθο όσων πραγματικά ενδιαφέρονται για την χώρα, κύριο μοχλό πολιτικών εξελίξεων και αποφασιστικό κριτήριο επιβίωσής μας ως λαού, αλλά και ως νεοελληνικού πολιτισμού ή έστω τρόπου ζωής. Όπως σημειώνει και ο Βασίλης Στοϊλόπουλος (εφημερίδα «Ρήξη» Φύλλο 49) στο εμπεριστατωμένο άρθρο του με τον ειρωνικό τίτλο «Η μετανάστευσις είναι ευλογία»: 
«…Προσχηματικά ιδεολογήματα, ασυνάρτητες κινδυνολογίες, και ιδιόμορφες όσο και ανέξοδες “προοδευτικότητες” δεν ωφελούν, καθώς η μετανάστευση είναι ήδη ένας καθοριστικός παράγοντας κοινωνικού μετασχηματισμού, με σαφέστατες κοινωνικές, οικονομικές, γεωπολιτικές και ηθικές διαστάσεις για τις χώρες υποδοχής μεταναστών…».

Για το μεταναστευτικό θεωρώ ότι αρκούν ως εισαγωγή οι διαπιστώσεις του κορυφαίου διανοητή Νόαμ Τσόμσκυ (βλ. συνέντευξη στον Π. Παπακωνσταντίνου «Καθημερινή της Κυριακής» 9-4-06):

«…Το θέμα έχει πολλές διαστάσεις (…) Εδώ συγκρούονται διαφορετικά ταξικά συμφέροντα. Οι επιχειρηματίες θέλουν τους μετανάστες, γιατί τους βλέπουν σαν φτηνή, εύκολα εκμεταλλεύσιμη εργατική δύναμη. Οι εργαζόμενοι βιώνουν τη μετανάστευση σαν μοχλό για τη συμπίεση των ημερομισθίων και των κοινωνικών τους δικαιωμάτων. Επιπλέον, υπάρχει μια σύγκρουση αξιών. Από τη μία πλευρά, οι ανθρωπιστικές αξίες επιβάλλουν την ελεύθερη διακίνηση όχι μόνο των κεφαλαίων, αλλά και των ανθρώπων, όπως και την ίση μεταχείριση ντόπιων και μεταναστών σε όλα τα επίπεδα. Από την άλλη, η δημοκρατική αρχή αναγνωρίζει σε κάθε εθνικό σχηματισμό να επιλέγει ο ίδιος τι είδους κοινωνία θα οικοδομήσει και πως θα φυλάει τα σύνορά της…» (σ.σ. Οι επισημάνσεις δικές μου)

Στο τεράστιο αυτό θέμα, με τις πολυάριθμες και πολυπλόκαμες παραμέτρους και προεκτάσεις, έχουν γραφτεί χιλιάδες σελίδες μελετών, αναλύσεων, βιβλίων, άρθρων και ασφαλώς θα γραφτούν πολλές περισσότερες. Από τον τεράστιο αυτόν όγκο θα επιχειρήσω να αντλήσω κάποια βασικά στοιχεία και να παρουσιάσω τις απόψεις μου κατά το δυνατόν συνοπτικότερα. Όσο για τα άπειρα τηλεοπτικά παράθυρα και τις καφενειακού τύπου συζητήσεις δήθεν ενημέρωσης, τις θεωρώ στην συντριπτική τους πλειονότητα ανούσιες, κατευθυνόμενες και ως εκ τούτου δεν έχουν να προσθέσουν κάτι το σημαντικό σε επίπεδο ουσιαστικής πληροφόρησης. Προτιμώ λοιπόν να τις αγνοήσω, παρ’ όλο που αναμφισβήτητα διαδραματίζουν αποφασιστικό ρόλο στην διαμόρφωση απόψεων, την διάδοση μυθευμάτων και τον αποπροσανατολισμό του κοινού.

Τέλος, οφείλω να επισημάνω ότι αυτό το άρθρο απευθύνεται προφανώς σε όσους δεν είναι οπαδοί παγκοσμιοποιητικών φαντασιώσεων και εθνομηδενιστικών απόψεων. Και τούτο διότι με άτομα που υποστηρίζουν ότι η ανθρωπότητα πρέπει να αποτελείται από μια άμορφη μάζα καταναλωτών, που έχουν χωρίς περιορισμό δικαίωμα ελεύθερης (=ανεξέλεγκτης) μετακίνησης και εγκατάστασης οπουδήποτε στον πλανήτη και όχι από πολίτες-μέλη καθορισμένων εθνικο-πολιτιστικών συνόλων, ο διάλογος εκφυλίζεται σε συζήτηση μεταξύ κωφών, που αγνοούν μάλιστα την νοηματική γλώσσα

Τα δεδομένα
1. Αριθμός μεταναστών και λαθρομεταναστών στην χώρα. Είναι ίσως η κρισιμότερη παράμετρος στην εξέταση του ζητήματος και ακούγονται αριθμοί μεταξύ 1.000.000 (κυρίως από «επίσημες», κρατικές πηγές, τα στοιχεία των οποίων ουδέποτε θεωρήθηκαν αξιόπιστα), 1,5 – 2 εκατομμυρίων (μάλλον η λογικότερη προσέγγιση) ή 3.000.000 (ίσως υπερβολική εκτίμηση). Το γεγονός παραμένει: Ουδείς γνωρίζει πόσοι ακριβώς ξένοι υπάρχουν στην Ελλάδα. Βεβαίως θα μπορούσαμε να αναφερθούμε και σε 12.000.000 αν αποδεχτούμε το σύνθημα «Είμαστε όλοι μετανάστες».

2. Κοινωνική κατάσταση μεταναστών-συνθήκες διαβίωσης. Υπάρχει σαφής διαφοροποίηση μεταξύ του πρώτου μαζικού κύματος μεταναστών (κυρίως Αλβανοί, χώρες πρώην Σοβιετικού μπλοκ, Γεωργιανοί, Ιρακινοί) και των επομένων κυμάτων (Πακιστανοί, Αφρικανοί, Αφγανοί). Στις ομάδες αυτές πρέπει να υπολογιστεί και η σταθερή ροή Παλαιστινίων, Κούρδων και Φιλιππινέζων, που ξεκινάει από την δεκαετία του ’80. Είναι πάντως διαπιστωμένο ότι η γενικότερη κατάσταση των μεταναστών του πρώτου κύματος είναι σημαντικά καλύτερη από εκείνη των επομένων κυμάτων, σε πάρα πολλούς τομείς.

3. Οικονομικές παράμετροι. Οι επιπτώσεις της αθρόας και ανεξέλεγκτης εισροής στην Ελλάδα μεταναστών (λαθρομεταναστών στην συντριπτική τους πλειονότητα) επέφερε κατακλυσμικές αλλαγές στα οικονομικά δεδομένα της χώρας. Τα φτηνά εργατικά χέρια απέδωσαν τεράστιες υπεραξίες σε συγκεκριμένους τομείς της οικονομίας, κυρίως στον κατασκευαστικό, όπου οι μεγαλομέτοχοι και ιδιοκτήτες των Εταιριών του κλάδου, κέρδισαν ασύλληπτα ποσά, ιδιαίτερα την περίοδο που προηγήθηκε των Ολυμπιακών αγώνων του 2004. Από την άλλη μεριά ένα σημαντικό τμήμα του ελληνικού πληθυσμού, με εξαίρεση τα αγροτικά νοικοκυριά, φαίνεται ότι πλήττεται από τους λαθρομετανάστες, ιδίως τα αστικά νοικοκυριά, με επικεφαλής ανειδίκευτο εργάτη και μάλιστα τα φτωχά και μεσαία στρώματα, σύμφωνα με την παλιά μελέτη των πανεπιστημιακών Σαρρή και Ζωγραφάκη [Sarris A. and Zografakis S. (1999), A computable general equilibrium assessment of the impact of illegal immigration on the Greek economy, Journal of Population Economics n. 12 pp 155-182]. Μια πλέον πρόσφατη (2002) μελέτη στον χώρο της Β. Ελλάδος που εκπονήθηκε από τον Σ.Β.Β.Ε., το Μακεδονικό Ινστιτούτο Εργασίας του Ε.Κ. Θεσ/νίκης, το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας και τρεις ιδιωτικούς φορείς έδειξε ότι ωφελημένες ήσαν οι μεγάλες επιχειρήσεις, ενώ οι επιπτώσεις στο μικρεμπόριο ήσαν καταστρεπτικές. Αξίζει να σημειωθεί ότι η κα Λούκα Κατσέλη, η σημερινή Υπουργός, δήλωνε παλαιότερα (ΤΟ ΒΗΜΑ 18-11-2001) ότι η συμβολή των μεταναστών στην αύξηση του ΑΕΠ τείνει μειούμενη λόγω της διαδικασίας νομιμοποίησής τους και της συνεπακόλουθης εξίσωσης των ημερομισθίων.

4. Επιπτώσεις στις υποδομές. Εκεί όπου η μαζική λαθρομετανάστευση δημιούργησε τρομακτικά προβλήματα ήταν οι ούτως ή άλλως κακής ποιότητας και κακοσυντηρημένες υποδομές της χώρας. Οι ανάγκες για νέα σχολικά κτίρια και κυρίως για την συντήρηση των υπαρχόντων, για προσλήψεις νέου προσωπικού, για νέα κτίρια νοσοκομείων επαρκώς στελεχωμένα, για την κάλυψη κενών θέσεων στα υπάρχοντα, για βελτίωση οδικών αξόνων και συνεχή συντήρηση έχουν πάρει την μορφή χιονοστιβάδας. Ο κλάδος Υγείας μάλιστα πλήττεται με ιδιαίτερη σφοδρότητα με αποτέλεσμα να μη μπορεί να ανταποκριθεί και να εκπληρώσει τις στοιχειώδεις υποχρεώσεις του απέναντι στους Έλληνες πολίτες, που για δεκαετίες πλήρωναν τις κρατήσεις τους στα ασφαλιστικά Ταμεία, ώστε να έχουν στοιχειώδη περίθαλψη ως συνταξιούχοι.

5. Πολιτιστικές αντιπαραθέσεις. Παρά την καλή θέληση, τα φιλόξενα αισθήματα και την έμφυτη συμπόνια του ελληνικού λαού προς τους κατατρεγμένους, είναι προφανές ότι το πολιτιστικό χάσμα με άτομα προερχόμενα από απάνθρωπες κοινωνίες με διάχυτη σκληρότητα, όπου τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι άγνωστες λέξεις, δεν είναι εύκολο να γεφυρωθεί. Επί πλέον η έξαρση του φονταμενταλιστικού Ισλαμισμού στις χώρες προέλευσης έχει ως αποτέλεσμα μεταξύ των λαθρομεταναστών να παρεισφρύουν ακραία και επικίνδυνα στοιχεία, η εκτός ελέγχου παρουσία των οποίων στην Ελλάδα δημιουργεί άλλου είδους προβλήματα.

6. Αλλοίωση της εθνικής φυσιογνωμίας. Το κύμα της λαθρομετανάστευσης επιφέρει αργά, αλλά σταθερά, τον μετασχηματισμό της νεοελληνικής κοινωνίας (με συγκεκριμένα εθνικά και πολιτιστικά χαρακτηριστικά), από εθνική κοινωνία σε ένα άμορφο σύνολο ατόμων, μια πολύχρωμη και πολυποίκιλη μάζα καταναλωτών.

7. Παράπλευρες επιπτώσεις. Οι συνέπειες της πρακτικά ανεξέλεγκτης εισόδου λαθρομεταναστών στην Ελλάδα είναι βαρύτατες, από την αύξηση της εγκληματικότητας, τις επιπτώσεις στο περιβάλλον, φυσικό και δομημένο, την διάλυση του κοινωνικού ιστού σε ολόκληρες περιοχές των μεγάλων αστικών κέντρων, την νοσηρότητα και την επανεμφάνιση ασθενειών του παρελθόντος ή νέων, την αποδυνάμωση του συνδικαλιστικού κινήματος, την ανεργία.

Μύθοι και μισές αλήθειες για το μεταναστευτικό
Ένας από το πλέον διαδεδομένους μύθους, που ακούγεται αβασάνιστα και σε κάθε περίπτωση ως «σοβαρό» επιχείρημα είναι η άποψη ότι «οι Έλληνες είναι λαός μεταναστών» και ως εκ τούτου μπλα, μπλα, μπλα…
Υπενθυμίζω λοιπόν ότι το 99% των Ελλήνων μεταναστών ταξίδεψαν στις χώρες προορισμού μετά από πρόσκληση, προηγήθηκε στάδιο, στοιχειώδους έστω, ομαδικής εκμάθησης της γλώσσας, ιατρικές εξετάσεις και όλα τα σχετικά. Όταν έφθαναν εκεί, τους υποδέχονταν συγκεκριμένοι κρατικοί εκπρόσωποι και στην περίπτωση π.χ. της Γερμανίας στην δεκαετία του ’60, τους οδηγούσαν στα σημεία εγκατάστασης, τους έδειχναν τους χώρους εργασίας, όριζαν υπευθύνους και τους προειδοποιούσαν ότι αν δεν συμμορφώνονται στους Νόμους της χώρας θα απελαύνονται χωρίς δεύτερη κουβέντα. Υπάρχει καμιά σχέση με την σημερινή πραγματικότητα; Ασφαλώς όχι.
Παρόμοιο είναι και το επιχείρημα ότι «είμαστε λαός προσφύγων» άρα πρέπει να συμπεριφερθούμε αναλόγως. Αν όμως λάβουμε υπ’ όψη ότι οι δικοί μας πρόσφυγες κατέφυγαν στην πατρίδα τους, τότε δεν μπορώ να καταλάβω την αναλογία. Θεωρούν πατρίδα τους την Ελλάδα οι εκατοντάδες χιλιάδες Πακιστανών, Αφγανών, Ιρακινών, Αφρικανών που συρρέουν εδώ; Όσο δε αφορά την συμπεριφορά μας, ας θυμηθούμε την προθυμία του μέσου Έλληνα να βοηθήσει με ρούχα, τρόφιμα κ.λπ. τις μάζες των Αλβανών που έφθαναν εδώ και την ανθρώπινη αντιμετώπιση όσων ζητούσαν βοήθεια και δεν το άρπαζαν μόνοι τους. Αργότερα βέβαια άρχισαν τα παρατράγουδα: Οι μεν αετονύχηδες αντιλήφθηκαν τις τεράστιες δυνατότητες εύκολου πλουτισμού από το πάμφθηνο εργατικό δυναμικό, οι δε λαθρομετανάστες άρχισαν να προσκαλούν και τους φίλους τους διαπιστώνοντας ότι αυτή η χώρα είναι τελείως «χύμα», δεν λειτουργεί ουσιαστικά τίποτα και οι «έλεγχοι» είναι υποτυπώδεις ή ξεπερνιούνται «καταλλήλως». Ο παράδεισος των δουλεμπόρων!
Ένας άλλος ευρύτατα διαδεδομένος μύθος είναι αυτός περί πολιτικών προσφύγων, που αγγίζει ευαίσθητες χορδές πολλών. Πρόκειται για μισή αλήθεια και εξωφρενικό ολόκληρο ψέμμα, που χρησιμεύει ως εύκολο εισιτήριο εισόδου. Να το δεχθώ χωρίς κουβέντα για έναν Κούρδο αγωνιστή, για έναν Ιρακινό αντιστασιακό, για έναν Ιρανό ανοικτά αντιφρονούντα. Όλες αυτές οι χιλιάδες λαθρομετανάστες που εισέρχονται στην ελληνική επικράτεια ανήκουν σ’ αυτήν την κατηγορία; Δηλαδή είναι πολιτικοί πρόσφυγες που, όπως αναφέρουν οι διεθνείς συνθήκες, «έχουν δικαιολογημένο φόβο δίωξης λόγω φυλής, θρησκείας, εθνικότητας, κοινωνικής τάξης ή συμμετοχής σε ιδιαίτερη κοινωνική ομάδα, έχουν εγκαταλείψει τη χώρα τους και δεν μπορούν ή δεν θέλουν, λόγω του δικαιολογημένου φόβου τους, να επιστρέψουν σ’ αυτήν»; Επιτρέψτε μου να έχω σοβαρές επιφυλάξεις. Μα, θα υποστηρίξουν κάποιοι, στις χώρες τους υπάρχουν απάνθρωπα δικτατορικά καθεστώτα που τους καταπιέζουν. Να με συγχωρούν, αλλά στην μισή Ασία και σχεδόν σε ολόκληρη την Αφρική συμβαίνει το ίδιο. Θα έπρεπε να δεχθούμε λοιπόν κάποιες εκατοντάδες εκατομμύρια πολιτικούς πρόσφυγες στην Ελλάδα; Είναι όμως εφικτό κάτι τέτοιο; Για να μη τρελλαθούμε κιόλας.
Αφήνω τελευταίο ένα ζήτημα που σπάνια μας προβληματίζει. Όπως έχει γίνει γνωστό από δημοσιεύματα, στην πιάτσα των δουλεμπόρων, οι τιμές για «εισαγωγή» από Αλβανία, Βουλγαρία κ.λπ. δηλ. χερσαία μεταφορά, κυμαίνονται από 1000-1500$ το κεφάλι. Για Τουρκία, δηλ. θαλάσσια μεταφορά, οι τιμές ανεβαίνουν στα 2000-2500 ή και 3000-4000$. Υπολογίζω λοιπόν: Για μια θαλάσσια μεταφορά μέσω Τουρκίας, μια 4μελής (συνήθως) η 5μελής οικογένεια πληρώνει μέχρι 20.000$. Αν λάβουμε υπ’ όψη ότι το ετήσιο εισόδημα (από μισθό) στις χώρες αυτές κυμαίνεται στα 1000$ (περίπου 100$ τον μήνα), αυτό σημαίνει ότι με τα χρήματα αυτά θα μπορούσαν να παραμείνουν στην χώρα τους χωρίς να δουλεύουν για 20 χρόνια! Να το θέσω και διαφορετικά: Πως συγκέντρωσαν αυτά τα χρήματα;
Διάβασα πρόσφατα στην «Καθημερινή» ότι: 
«…λαθρομετανάστες από τη Σρι Λάνκα που βρίσκονται στοιβαγμένοι σε πλοιάριο, αραγμένο στην Ινδονησία, έκαναν γνωστό ότι εξετάζουν το ενδεχόμενο να τερματίσουν την απεργία πείνας, αν τους δοθούν διαβεβαιώσεις από τον Επίτροπο Προσφύγων του ΟΗΕ για το μέλλον τους. Οι 254 Ταμίλ πρόσφυγες θέλουν να εγκατασταθούν στην Αυστραλία, αλλά η αυστραλιανή κυβέρνηση αρνείται να τους δεχθεί. Μερικοί απείλησαν να ανατινάξουν τον πλοιάριό τους, μετά την άρνηση της Καμπέρας. Σύμφωνα με δημοσιεύματα τέσσερις δουλέμποροι πληρώθηκαν με τέσσερα εκατομμύρια δολάρια για να μεταφέρουν τους πρόσφυγες στην Αυστραλία. Πληρώθηκαν με 15.000 δολάρια ακόμα και για το κάθε νήπιο...». Το φτωχό μου το μυαλό αδυνατεί να βρει λογική εξήγηση για το πώς μια 4μελής οικογένεια Ταμίλ συγκέντρωσε 60.000$ !!! Οι ερμηνείες δικές σας…

Πολυπολιτισμός και πραγματικότητα
Η συχνά επαναλαμβανόμενη «καραμέλα» περί πολυπολιτισμού και αφομοίωσης των μεταναστών, που ακούγεται πολύ ωραία και ίσως στην θεωρία αποτελεί μια λύση, έχει συγκεκριμένες παρενέργειες και καθίσταται πρακτικά ανέφικτη για δυο βασικούς λόγους: Πρώτον, η διαρκώς διογκούμενη μάζα των μεταναστών καθιστά ανέφικτη και ακυρώνει στην πράξη την όλη διαδικασία και δεύτερον, το πολιτιστικό χάσμα με τα πρόσφατα κύματα λαθρομεταναστών, Μουσουλμάνων στην συντριπτική τους πλειονότητα, είναι τόσο τεράστιο, που ουσιαστικά είναι αγεφύρωτο. Για να πάρουμε μια γεύση, σας παραθέτω αποσπάσματα από ένα άρθρο με τον εύγλωττο τίτλο «Το τζαμί και το ντεκολτέ», όχι κάποιας ακροδεξιάς ή αντιδραστικής εφημερίδας, αλλά από ΤΟ ΒΗΜΑ της Κυριακής (31 Μαΐου 2009), της κατ’ εξοχήν καθεστωτικής και πολυπολιτιστικής εφημερίδας της χώρας:
«…Αυτή τη στιγμή διαβιούν στο Λεκανοπέδιο 700.000 μουσουλμάνοι–αυτό δηλώνει εκπρόσωπός τους. Είναι προφανές ότι ένα τζαμί δεν αρκεί για τους ισλαμιστές, που αυξάνονται και πληθύνονται. Ετησίως αφικνούνται εξ Ανατολών 150.000 άτομα - αυτή είναι η εκτίμηση της αμερικανικής πρεσβείας […]. Μόλις χτιστεί το τζαμί στην Αθήνα, γύρω του θα αναπτυχθεί μουσουλμανική κοινότητα. Είναι λογική η συσπείρωση, γίνεται παντού, όπως στην Αστόρια και στην Τσάιναταουν […]. Ο ισλαμικός φανατισμός εχθρεύεται την καθημερινότητά μας. Αναρωτιόμαστε λοιπόν: σε αυτή τη νέα γειτονιά του τζαμιού, ποια θα είναι η τύχη μιας ανύπαντρης μητέρας; Λιθοβολισμός. Θα μπορεί μια γυναίκα απλά να περπατήσει, φορώντας εξώπλατο και μίνι φούστα; Απαγχονισμός. Τι θα γίνει αν μια παρέα πίνει μπίρες στο παγκάκι; Ραβδισμοί. Και το μείζον: θα επιτρέπονται το κομπολόι, ο χαρταετός, το τραγούδι και όσα καταδικάζουν οι μουλάδες ως αμαρτωλά; Η ισλαμική ηθική είναι γεμάτη κανόνες παράλογους για τους Δυτικούς...
…Προς το παρόν είμαστε το ανάχωμα της Ευρώπης. Τα ανατολικά σύνορα είναι διάτρητα, τα δυτικά απροσπέλαστα. Η Ελλάδα είναι η φάκα των λαθρομεταναστών: όσοι μπαίνουν εγκλωβίζονται. Είναι εντελώς αφελές να πιστεύουμε ότι θα ενσωματωθούν, όταν πρόκειται για μουσουλμάνους. Κατ΄ αρχάς αναφερόμαστε σχεδόν απόλυτα σε ανδρικό πληθυσμό. Τι θα κάνουν, θα νυμφευτούν μισό εκατομμύριο ντόπιες χωρίς να τους φορέσουν μπούρκα; Όχι, δεν υπάρχει τέτοια πιθανότητα: ο μουσουλμάνος που καταφθάνει από τα ασιατικά βάθη νιώθει περιφρόνηση για όποια δείχνει το γόνυ, τον αγκώνα ή τον αφαλό με πίρσινγκ. Θέλει παρθενία, βλέμμα χαμηλό και από τη μαντίλα να μην ξεφεύγει τούφα. Η μέση σόλο Ελληνίδα δεν τηρεί τις προδιαγραφές. Ως πρόσφατα καταγράφηκαν ασήμαντες εκδηλώσεις διαφωνίας για το κοινό ήθος. Για όσους δεν το έχουν προσέξει, κάποιες διαφημίσεις στο κέντρο της Αθήνας καταστρέφονται. Όποια αφίσα δείχνει ακάλυπτα σώματα, μουντζουρώνεται με σχόλια στα αραβικά. Ρωτήστε γυναίκες οδηγούς για επιπλήξεις που τυχόν έχουν ακούσει στα φανάρια επειδή καπνίζουν ή κάνουν κάτι άλλο, αξιόποινο κατά τη σαρία. […] Με τον ιερό αγώνα που ξεκίνησε από το πατημένο Κοράνι, θα δούμε κι άλλα. Για όσους υποστηρίξουν ότι σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες δεν επιβλήθηκε ισλαμικός νόμος, παρά την παρουσία μουσουλμάνων, ας υπογραμμίσουμε τις συνθήκες. Στην Ελλάδα έρχονται πολλοί μαζεμένοι, στα ξαφνικά. Τόσος κόσμος, σε τόσο μικρό διάστημα, δεν απορροφάται. Απλά γιγαντώνεται ένα ξένο σώμα που εχθρεύεται τον δυτικό πολιτισμό…» 
(σ.σ. Οι επισημάνσεις δικές μου).

Κρατική πολιτική: Πώς είπατε;
Ποια ήταν η πολιτική του ελλαδικού κράτους όλα αυτά τα χρόνια; Η κατασκευή κέντρων υποδοχής μεταναστών, όπως π.χ. στην Λακωνία (!), ώστε να απορροφήσουμε τα κονδύλια! Παράλληλα, την ίδια χρονική στιγμή, τα νησιά του Αιγαίου στέναζαν κυριολεκτικά από τους απειράριθμους λαθρομετανάστες που στοιβάζονταν σε παραπήγματα κάτω από απαράδεκτες συνθήκες. Χρειάστηκε να ανέβουν τα ποσοστά του ΛΑΟΣ στις εκλογές για να αρχίσουν κάποιοι να ασχολούνται με το θέμα.
Ειδικότερα επί κυβερνήσεως Ν.Δ.:
1) Η εισροή των παρανόμων μεταναστών στην χώρα μας έφθασε σε επίπεδα-ρεκόρ, καθώς ο αριθμός των συλληφθέντων για παράνομη είσοδο ή παραμονή στην χώρα, ήταν ο υψηλότερος της τελευταίας επταετίας
2) Σύμφωνα με στοιχεία της FRONTEX, κατά το 2008 οι συλληφθέντες για παράνομη είσοδο ή παραμονή στην Ελλάδα αποτελούσαν σχεδόν το εν τέταρτον (24,54%) του συνόλου των συλληφθέντων παρανόμων μεταναστών σε όλη την ΕΕ
3) Στις 23 Μαΐου 2009 έλαβε χώρα στο κέντρο της Αθήνας το πρώτο επεισόδιο «σύγκρουσης πολιτισμών» επί ελληνικού εδάφους με τις ταραχές που ξέσπασαν μεταξύ εκατοντάδων μουσουλμάνων μεταναστών και δυνάμεων της Αστυνομίας με αφορμή την – σκόπιμη ή μη – βεβήλωση του Κορανίου (η οποία τελικώς αποδείχθηκε απάτη)
4) Η κατάσταση έφθασε σε τέτοιο σημείο ώστε ο ίδιος ο επίτροπος της ΕΕ σε θέματα Δικαιοσύνης και Ασφάλειας Ζακ Μπαρό να επισημάνει ότι «η μαζική παρουσία λαθρομεταναστών και προσφύγων μπορεί να αποσταθεροποιήσει χώρες όπως η Ελλάδα».

Γενικώς κατά τα έτη διακυβέρνησης από την ΝΔ (2004-2009) το πρόβλημα της παράνομης μετανάστευσης διογκώθηκε, καθώς από τους 45.000 συλληφθέντες για παράνομη είσοδο ή παραμονή στην χώρα το 2004, φθάσαμε στους 146.000 το 2008.
Δεν πρόκειται να ξεχάσω ποτέ την αποστροφή μου όταν αντίκρισα στις τηλεοπτικές οθόνες την βραδιά που κάηκε το κέντρο της Αθήνας και καταστράφηκαν περιουσίες εκατοντάδων πολιτών, εκείνον τον ανεκδιήγητο πολιτικάντη, τον τότε Υπουργό Εσωτερικών και Δημόσιας Τάξης (τρομάρα μας!) Προκόπη Παυλόπουλο να προσπαθεί να ψελλίσει κάποιες δικαιολογίες και ασυναρτησίες σαν βρεγμένη γάτα. Ήταν ο ίδιος κύριος, ο οποίος ενάμιση χρόνο πριν, στην εκπομπή του «Αντέννα» στις 13-5-07, με ιδιαίτερη έπαρση και στόμφο δήλωνε τα εξής: 
«…Η Ελλάδα και από τον πολιτισμό της και την δημοκρατία της γνωρίζετε ότι έχει μια άλλη παράδοση σε θέματα μεταναστών, γι’ αυτό και δεν είχαμε και δεν πιστεύω ότι θα έχουμε τέτοιου είδους προβλήματα.
Παρουσιαστής: Δεν θα πείτε δηλαδή ποτέ στους μετανάστες σε όποιον αρέσει η Ελλάδα και σε όποιον δεν αρέσει, ιδού η έξοδος.
–Εγώ έχω πει κάτι και το επαναλαμβάνω: Ευχαριστώ εκείνους που επιλέγουν την Ελλάδα, για να ζήσουν μαζί μας […]
–Μα δεν είναι όλοι το ίδιο κε Υπουργέ. Υπάρχουν και κάποιοι που δημιουργούν προβλήματα.
–Εκείνοι που δημιουργούν προβλήματα δεν είναι μόνον οι μετανάστες…».

Ο ερχομός τώρα του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία είναι περισσότερο από βέβαιο ότι όχι μόνον δεν θα επιλύσει κανένα πρόβλημα, αλλά αντίθετα θα δημιουργήσει περισσότερα. Οι προγραμματικές δηλώσεις στην Βουλή και η συζήτηση που ακολούθησε, αποκάλυψαν τις προθέσεις του: Πλήρης νομιμοποίηση όλων των μεταναστών, δικαίωμα ψήφου (που το αρνήθηκε στους Έλληνες του Εξωτερικού) αρχικά στις δημοτικές εκλογές και μετά βλέπουμε, κατάργηση του Νόμου που αντιμετωπίζει ως αδίκημα την παράνομη είσοδο στην χώρα. Περίφημα…

Σημείωση
Στις 22/12/2009 υπήρξε μια ανακοίνωση που "θάφτηκε" κατεπειγόντως εν όψη των αποφάσεων της Κυβέρνησης του ΓΑΠ για το μεταναστευτικό. Αναρτήθηκε στο in.gr και στην συνέχεια "εξαφανίστηκε". Αντιγράφω από το http://armyalert.blogspot.com/2009/12/blog-post_865.html :
Ο κακοποιός με το σχισμένο Κοράνιο και η αλητεία των ΜΜΕ
Σήμερα, το δήθεν θύμα με τις σχισμένη σελίδα του Κορανίου (που δεν ήταν κοράνι) συλλαμβάνεται ως το ηγετικό στέλεχος συμμορίας βιαστών!!! Και η παρακρατική συμμορία των ΜΜΕ και των «αντιρατσιστών» έχει καταπιεί τη γλώσσα της.

Η αντίδραση της κοινωνίας
Και τι λέει ο ελληνικός λαός για όλα αυτά; Ως συνήθως, προβλήματα για τον μέσο νεοέλληνα είναι μόνον αυτά που του χτυπάν την πόρτα. Έτσι συνέβη π.χ. στον Άγιο Παντελεήμονα, στην Πάτρα και έτσι θα συμβαίνει από εδώ και πέρα. Το αξιοσημείωτο πάντως είναι ότι στις επιτροπές συμμετείχαν, αν δεν πρωτοστατούσαν, οι μετανάστες του πρώτου κύματος, Ρώσσοι, Αλβανοί, Βούλγαροι, Ουκρανοί κ.λπ.!
Η ερμηνεία του φαινομένου είναι προφανής, αλλά και τα επίσημα στοιχεία αποκαλύπτουν ότι: «…Σε πρόσφατη έρευνα του Ι.ΜΕ.ΠΟ. (Ινστιτούτου Μεταναστευτικής Πολιτικής) αναφέρεται ότι μια νέα άφιξη 200.000 νέων μεταναστών –νόμιμων ή παράνομων– θα ωθούσε το Α.Ε.Π. τουλάχιστον σε μια αύξηση 0,7%! Επισημαίνεται όμως ότι η είσοδος ενός τέτοιου αριθμού μεταναστών θα μειώσει τους πραγματικούς μισθούς των Ελλήνων εργατών μέχρι και 2,5% και ότι οι μετανάστες, που είναι ήδη οι χαμηλότερα αμειβόμενοι, θα δεχόντουσαν ισχυρότερο πλήγμα από αυτή την εισροή, με μείωση των πραγματικών μισθών τους μέχρι και 58%! Αυτός είναι άλλωστε ο βασικός λόγος που οι λίγο -πολύ «ενσωματωμένοι» μετανάστες της δεκαετίας του ’90 εναντιώνονται ήδη στη συνεχιζόμενη αθρόα μετανάστευση, κυρίως από την Ασία και την Αφρική…» (βλ. Β. Στοϊλόπουλος ό.π. υποσημ 9, οι επισημάνσεις δικές μου)

Στις αγροτικές περιοχές βέβαια ούτε συζήτηση. Θυμάμαι πριν από χρόνια στην περιοχή μου, κατ’ εξοχήν αγροτικό Νομό, ξεσηκώθηκαν και οι πέτρες όταν κυκλοφόρησε η φήμη ότι θα αρχίσουν οργανωμένες απελάσεις λαθρομεταναστών. Όλη αυτή η αναστάτωση είχε και ένα καλό: Άρχισε να γίνεται οργανωμένη εισαγωγή εργαζομένων στην ύπαιθρο μέσα από αρκετά σφιχτές διαδικασίες. Από τότε η κατάσταση έχει σχετικά εξομαλυνθεί. Κάποιοι ξένοι έχουν εγκατασταθεί μόνιμα (κυρίως Αλβανοί) και εργάζονται κανονικά, με πλήρες μεροκάματο, με ασφάλιση (αρκετοί) και έχουν σχεδόν ενσωματωθεί στις τοπικές κοινωνίες. Η εγκληματικότητα έχει επανέλθει σχεδόν σε κανονικά επίπεδα και εφ’ όσον δεν υπάρξουν νέα κύματα λαθρομεταναστών πιστεύω ότι δεν θα υπάρξουν άλλα προβλήματα.

Στις μεγαλουπόλεις όμως τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά, διότι οι εισροές συνεχίζονται αμείωτες και δυστυχώς οι επίσημοι οργανισμοί και τα Ινστιτούτα υποβοηθούν αυτήν την κατάσταση. Επικαλούμαι και πάλι στοιχεία από το άρθρο του Β.Σ. (ό.π.): 
«…Μέσα σε ένα άκρως «φιλομεταναστευτικό» πλαίσιο κινείται και κάθε «επιστημονική έρευνα» των σχετικών κρατικοδίαιτων ΜΚΟ και μεταναστευτικών ιδρυμάτων που γίνεται στην Ελλάδα. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι το ΙΜΕΠΟ, που τυχαίνει να είναι και σύμβουλος της ελληνικής κυβέρνησης, και το Κέντρο Ερευνών Μειονοτικών Ομάδων (ΚΕΜΟ) […] Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, η οποία σε σύμπραξη με το Κέντρο Ερευνών Μειονοτικών Ομάδων (ΚΕΜΟ) και σε συνεργασία με τον Συνήγορο του Πολίτη και το Ελληνικό Φόρουμ Μεταναστών λειτουργεί για την περίοδο 2007-2010 ως Εθνικό Εστιακό Κέντρο για τον Ρατσισμό και την Ξενοφοβία στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού δικτύου RAXEN, το οποίο διευθύνεται από τον Οργανισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα Θεμελιώδη Δικαιώματα. Ενδεικτικό της κατάστασης είναι ότι τα πρόσωπα που στελεχώνουν ή στηρίζουν τους εν λόγω φορείς είναι οι ίδιοι που πρωτοστατούν σε ό,τι σχετίζεται με τον εγχώριο εθνομηδενισμό…».

Τέλος, εμφανίσθηκε επί τέλους και ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών μετά από όλο αυτό το «πανηγύρι» και τον Ιούνιο του 2009 κατέθεσε τις προτάσεις του, οι οποίες ομολογώ ότι ήσαν εύστοχες και συγκροτημένες. Βέβαια με προβλημάτισε, για ευνοήτους λόγους, μια παράγραφος που ζητούσε «Δυνατότητα εκπροσώπησης των αλλοδαπών από πληρεξούσιο δικηγόρο με ή χωρίς την συμπαράσταση του αλλοδαπού». Να κάνουμε δηλαδή και την δουλειά μας.
Μια και αναφέρθηκα σε Δικηγόρους κρίνω ότι πρέπει να αναφερθώ και στο άρθρο του Δικηγόρου και Συνεργάτη Διεθνών Οργανισμών για θέματα Προσφύγων κου Ν. Κ., που δημοσιεύθηκε στο προηγούμενο τεύχος (Αύγουστος-Σεπτέμβριος τ. 76) του «Άρδην», το οποίο θεωρώ ως χαρακτηριστικό δείγμα σύγχυσης και ίσως σχιζοφρένειας, που καταλαμβάνει ορισμένους όταν ασχολούνται με τέτοια θέματα.
Και για να γίνω σαφέστερος, ο κ. Ν.Κ. υποστηρίζει στην αρχή του κειμένου του τα παρακάτω:
«…Εκτός από τη φύλαξη, προφανώς απαιτούνται και απελάσεις προσφάτως αφιχθέντων παράνομων μεταναστών που έχουν αποκλειστικά οικονομικά κίνητρα, όσο επιτακτικά και να είναι ενδεχομένως αυτά, γιατί, στις παρούσες συνθήκες, δύσκολα θα μπορούσαν να δοθούν λύσεις στη φτώχεια τους, που να μην συνεπάγονται δραστηριότητες που να αντιστρατεύονται την κοινωνική ειρήνη και συνοχή…».
Λίγο σειρές όμως παρακάτω ισχυρίζεται ότι:
«…Σε καμία περίπτωση δεν θα έπρεπε να απελαθεί ούτε ένας πρόσφυγας. Μείωση του αριθμού των παράνομων μεταναστών δεν σημαίνει ότι πρέπει να απελαύνονται πρόσφυγες, ούτε ότι αδυνατούμε να υποδεχτούμε καινούργιους πραγματικούς πρόσφυγες…».
Και συνεχίζει:
«…Δυστυχώς, στη χώρα μας, λόγω της ανεπάρκειας του κρατικού μηχανισμού και της έλλειψης μιας σοβαρής μεταναστευτικής πολιτικής, […] έχουμε το φαινόμενο να συνεχίζουν να εγκαθίστανται ανεξέλεγκτα στη χώρα χιλιάδες νέοι οικονομικοί μετανάστες από την Αλβανία, το Πακιστάν και την Αίγυπτο, ενώ καθημερινά απελαύνονται νομίμως, ή και παρανόμως, δεκάδες διωκόμενοι πρόσφυγες από την Τουρκία, το Ιράκ, το Αφγανιστάν και τη Σομαλία, που θα έπρεπε να προστατεύσουμε, όχι μόνο για λόγους ευθιξίας, ήθους και της νομικής μας υποχρέωσης, αλλά και για λόγους εθνικού συμφέροντος…» (σ.σ. Οι επισημάνσεις δικές μου).
Ειλικρινά, δεν ξέρω τι να πρωτοσχολιάσω! Ενώ στο πρώτο μέρος του άρθρου αναπτύσσει έναν απόλυτα αποδεκτό προβληματισμό με λογικότατες προτάσεις, ξαφνικά μεταμορφώνεται σε κο Χάϊντ, καταλαμβανόμενος πιθανόν από φιλο-παγκοσμιοποιητικές ιδεοληψίες και ανάλογες αγκυλώσεις πολιτικής ορθότητας, επικαλούμενος μισές αλήθειες στις οποίες αναφέρθηκα παραπάνω (θεσμός του ασύλου, προσφυγική καταγωγή και εμπειρία μεγάλου ποσοστού του ελληνικού πληθυσμού). Εκείνο όμως που πραγματικά δεν μπόρεσα να κατανοήσω είναι οι λόγοι εθνικού συμφέροντος για τους οποίους θα έπρεπε να προστατεύουμε οικονομικούς μετανάστες από το Ιράκ (ίσως για να μη δημιουργούν προβλήματα στις αμερικάνικες κατοχικές δυνάμεις ή στην εκεί κυβέρνηση Κουΐσλιγκ), το Αφγανιστάν (πιθανόν για να μη κάνουν επιθέσεις στους εκεί Έλληνες στρατιωτικούς) και από την Σομαλία (προφανώς για να αποφεύγουν οι Σομαλοί πειρατές να ληστεύουν ελληνικά πλοία)!!!

Επίλογος
Νομίζω ότι θα μπορούσα να αναφερθώ σε πολλά ακόμα με κίνδυνο να γίνω τελικά κουραστικός. Το θέμα προφανώς δεν εξαντλείται σε μερικές σελίδες. Τι προτείνω λοιπόν; Αυτό που προτείνει και ο Νόαμ Τσόμσκυ στην προαναφερθείσα συνέντευξή του: «...Ο μόνος τρόπος να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα [της λαθρομετανάστευσης] στη ρίζα του είναι να βελτιωθούν οι υποδομές, οι μισθοί και το βιοτικό επίπεδο στις χώρες από όπου έρχονται οι μετανάστες. Τα κόμματα του κατεστημένου και τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα που τα ελέγχουν δεν πιστεύουν και δεν θέλουν, κατά βάση, να αντιμετωπίσουν τη λαθρομετανάστευση. Στην πραγματικότητα, τους συμφέρει να έρχεται ο μετανάστης σαν κυνηγημένο ζώο, έτοιμος να δεχτεί οποιαδήποτε δουλειά με εξευτελιστικούς όρους και να μη διεκδικεί τίποτα, καθώς θα φοβάται ότι ανά πάσα στιγμή μπορεί να απελαθεί. Παράλληλα, εκφοβίζουν τον Αμερικανό εργαζόμενο ότι μπορεί να απολυθεί και να προσληφθεί στη θέση του ο φτηνός, πειθαρχικός μετανάστης. Τι καλύτερο για τις επιχειρηματικές ελίτ από μια τρομαγμένη εργατική τάξη, από μια τρομαγμένη κοινωνία;
Ο μέχρι πρότινος διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας, Άλαν Γκρίνσπαν, επί των ημερών του οποίου η αμερικανική οικονομία εξελίχθηκε με τον πιο ολέθριο τρόπο για τη μη προνομιούχο πλειοψηφία, το είπε εντελώς καθαρά ότι το μεγαλύτερο επίτευγμα ήταν η διάχυση της ανασφάλειας, που αναγκάζει τους εργαζόμενους να είναι πιο αποδοτικοί, κάτι «πολύ υγιές» για την οικονομία. Αυτή είναι η φιλοσοφία της «ευέλικτης» απασχόλησης, των αναλώσιμων εργαζομένων...».
Επειδή όμως δεν είμαστε παγκόσμια υπερδύναμη ώστε να μπορούμε να βελτιώσουμε την κατάσταση στις χώρες αφετηρίας των λαθρομεταναστών, καλό θα ήταν να δούμε πώς θα βελτιώσουμε την κατάσταση στην χώρα μας. Ίσως, παίρνοντας κάποια μέτρα επειγόντως, να μπορέσουμε να παραδώσουμε αυτήν την χώρα στην επόμενη γενιά. Αν όχι, τότε οι επόμενες γενιές κατοίκων αυτής της χώρας θα μπορούν να απολαμβάνουν το πρωϊνό ξύπνημα με την φωνή του μουεζίνη, να παρακολουθούν με ενδιαφέρον από την τηλεόραση επιθέσεις Σομαλών πειρατών σε οχηματαγωγά της γραμμής Πειραιάς-Ηράκλειο ή να οχυρώνονται στα σπίτια τους για να αποφύγουν μια ακόμα επίθεση Αφγανών Ταλιμπάν στην γειτονιά τους.
Δυστυχώς οι κυρίαρχες τάξεις στην χώρα μας δεν φαίνεται να ανησυχούν και για δικούς τους λόγους προτιμούν να δέχονται τον ορισμό της μετανάστευσης που δίνει η αμερικάνικη Wikipedia:
«…The modern concept of immigration is related to the development of nation-states and nationality law and/or citizenship law. Citizenship in a nation-state confers an inalienable right of residence in that state, but residency of non-citizens is subject to conditions set by immigration law. The emergence of modern nation-states made immigration a political issue: by imagining its populations, in violation of multi-ethnic, multi-'racial', multi-cultural realities 'on the ground', as homogenous blocks, constituting a nation defined by shared, single ethnicity, 'race' and/or culture…».
[…Η σύγχρονη έννοια της μετανάστευσης σχετίζεται με την ανάπτυξη/εξέλιξη των εθνικών κρατών, της νομοθεσίας για την εθνικότητα και/ή την νομοθεσία για την υπηκοότητα. Η υπηκοότητα στο εθνικό κράτος παραχωρεί το αναπαλλοτρίωτο δικαίωμα της διαμονής στο κράτος αυτό, αλλά η παραμονή των μη-υπηκόων υπόκειται σε όρους που καθορίζονται από τον Νόμο περί μετανάστευσης. Η ανάδυση των συγχρόνων εθνικών κρατών μετατρέπει την μετανάστευση σε πολιτικό ζήτημα: Με το να φαντασιώνουν τους πληθυσμούς τους, κατά παράβαση των πολυεθνικών, πολυφυλετικών και πολυπολιτισμικών πραγματικοτήτων «επί του εδάφους», ως ομογενή σύνολα, τα οποία συνιστούν το έθνος, που καθορίζεται από την κοινή, μοναδική εθνικότητα, φυλή και/ή πολιτισμό…]

Δ.Ε.