Η εισβολή των λαθρομεταναστών

Ένα εμπεριστατωμένο άρθρο-ανάλυση με εξαιρετική επιχειρηματολογία ενός Ιταλού Ελληνιστή, ο οποίος αποδεικνύει ότι αγαπάει και ενδιαφέρεται για την Πατρίδα μας πολύ περισσότερο από κάποιους ελληνόφωνους "πολιτικούς" και πολιτικάντηδες.

Η εισβολή των λαθρομεταναστών, το επιβληθέν άσυλο και η προοπτική (σχέδιο;) ισλαμοποίησης της Ελλάδας  

24 Απριλίου 2020

Γράφει ο Κρεσέντσιο Σαντζίλιο*

* O Κρεσέντσιο Σαντζίλιο είναι Ελληνιστής, συγγραφέας

Εμμέσως πλην σαφώς ειπώθηκε πως η Ελλάδα έκανε ένα μεγάλο λάθος που «αντί να αναστείλει τουλάχιστον για έξη μήνες την μη αποδοχή αιτήσεων ασύλου για λόγους εκτάκτων συνθηκών και εθνικής ασφάλειας, την ανέστειλε (μόνο) για ένα μήνα» (Π. Νεάρχου, Μεταναστευτικό, παλινδρόμηση στην παλιά αυτοκαταστροφική πολιτική πριν τον Έβρο).

 Θεωρητικά και σε γενικές γραμμές, σαν αφηρημένος συλλογισμός, όλα αυτά θα μπορούσαν να είναι αλήθεια. Έκανε ένα μεγάλο λάθος, ναι. Ωστόσο θα ήταν ναι μεν αλήθεια  εφόσον όμως η Ελλάδα ήταν (είναι) μια ελεύθερη και κυρίαρχη χώρα και  όχι μια χώρα που «ζει» στα μέτρα των εντολών που λαμβάνει απ’ «έξω» και  των αντιστοίχων  δεσμεύσεων που η ίδια παραχωρεί συνεχώς στους ξένους.

  Όντως για ένα κυρίαρχο κράτος που ενεργεί με απόλυτο γνώμονα μόνο το δικό του συμφέρον, ο περιορισμός στον ένα μήνα αντί τουλάχιστον σε έξι μήνες θα ήταν ένα ασυγχώρητο σφάλμα, (παρένθεση: εμείς, προσωπικά, θα προσαυξάναμε  κιόλας: «και πέραν των έξι μηνών, επ’ αορίστου χρόνου», απολύτως νόμιμα αφού αποδεδειγμένα και πασιφανώς στο ελληνικό γεωγραφικό πεδίο παρατείνεται επ’ αορίστου ο κίνδυνος τμηματικής ή μαζικής εισβολής ανεπιθύμητων και εχθρικών στοιχείων, δηλαδή βίαιης παραβίασης των εθνικών συνόρων από χιλιάδες λαθραίους όλων των φυλών και χρωμάτων, τουτέστιν ολοσχερώς παρανόμων) και επιπλέον μεγάλο λάθος εκτίμησης του κινδύνου, λάθος πολιτικής τοποθέτησης, λάθος γεωστρατηγικού σχεδιασμού.

Απ’ ό, τι φαίνεται, όμως, και τοποθετώντας μια πλάι στην άλλη τις ψηφίδες του συνολικού ψηφιδωτού, όλη η «υπόθεση άσυλο» πολύ πιθανόν να «πήρε σάρκα και οστά» κατά τη διάρκεια της περιβόητης «συλλογικής» επίσκεψης της ευρωπαϊκής τρόικας με τον Έλληνα οικοδεσπότη στον Έβρο, τις τυμπανοκρουσίες της και τις «αποκαλυπτικές» περιηγήσεις στα σύνορα και τα ωραία λόγια τα ψεύτικα και τις «ξεβράκωτες» εκφράσεις θαυμασμού των τριών φαρισαίων προς τον Έλληνα «αρχηγό» που κοκορευόταν σαν πολυβραβευμένος ήρωας.

Τα κοινοτικά κομπλιμέντα για την «τέλεια φύλαξη απ’ την Ελλάδα των ελληνικών συνόρων "που είναι και σύνορα" (!) της Κοινότητας»  και τα δήθεν ανοιχτοχέρικα χρήματα της Κομισιόν  δεν ήταν (είναι) καθόλου για τα «όμορφα μάτια» του κ. Πρωθυπουργού, και δυστυχώς είχαν ένα κόστος το οποίο είναι πάντα απείρως πολλαπλάσιο  του κόστους της ελληνικής «προσφοράς», εκτός του ότι ήταν λίαν χρήσιμα για το στημένο «θέαμα» με σκοπό να «αποκοιμηθούν»  επαρκώς, «μέσα στη χαρά τους», οι (Έλληνες) εύπιστοι πολίτες ώστε λίγο αργότερα τα πάντα να ανατραπούν και ο καθένας απ’ τους πρωταγωνιστές να δείξει το αληθινό πρόσωπό του και προπάντων τις αληθινές προθέσεις του που επιμελώς έκρυψε κοροϊδεύοντας ένα ολόκληρο έθνος.

Και όλες εκείνες οι ψεύτικες τσιριμόνιες; Απλούστατα για να κρύψουν το γεγονός ότι η Ελλάδα δεν είναι ελεύθερη και κυρίαρχη χώρα, όπως, αναφορικά με το «άσυλο», και όχι μόνο, φάνηκε στις επόμενες μέρες, δυστυχώς μια χώρα που  για πάρα πολύ χρόνο ακόμα θα βρίσκεται υπό αποπνικτική κοινοτική  απόλυτη  εποπτεία, επιτήρηση και οδηγία, αφού στην ελληνική πολιτική σκηνή δεν εμφανίζεται ούτε καν η σκιά κάποιου ηγήτορα ικανού να αποτινάξει αυτόν τον ζυγό.

Ό, τι λέει (η «Ελλάδα») και ό,τι, τι κάνει πρέπει να αντιστοιχεί 100% σε ό,τι της επιβάλλεται  να λέει και να κάνει – δεν επιτρέπεται επ’ ουδενί λόγω δε να κάνει κάτι το οποίο προηγουμένως δεν εγκρίθηκε απ’ την ευρωπαϊκή τρόικα η οποία κατά τ’ άλλα θριαμβευτικά πέρασε απ’ τον  Έβρο πάνω στο στολισμένο κάρο του αντιπροσώπου της εν Ελλάδι.

  Βεβαίως μόνο φαντασία μας δεν είναι όλα ετούτα, αλλά γραμμένα και υπογραμμένα και φωτογραφημένα. 

   Ουσιαστικά λοιπόν ό,τι έπραξε ο κ. Μητσοτάκης στον Έβρο και κατόρθωσε – τι τεράστια εμπαικτική μπλόφα! – να κάνει τον ελληνικό λαό να πιστέψει πως επιτέλους είχε βρει τον ιδανικό, αληθινό Έλληνα ηγέτη (!), φαίνεται πως το έκανε μόνο και μόνο για να σώσει το «πολιτικό τομάρι» του, διότι άπαξ και συνέχιζε την αμετανόητη αγαπημένη του πολιτική των ανοιχτών συνόρων (πόσες ομοιότητες με εκείνο το τραγικό, απαράδεκτο «έχει σύνορα η θάλασσα και δεν το ξέραμε;» του προκατόχου του Τσίπρα!) και των ολέθριων για τους Έλληνες πολυπολιτισμικών «επιμιξιών» του και δεν έκλεινε κατεπειγόντως τα σύνορα στον Έβρο, πολύ καλά γνώριζε πως η κυβέρνησή του δεν θα είχε πια καμία νομιμοποίηση ύπαρξης, δεν θα μπορούσε πλέον να παραμείνει παρά μόνο με «δικτατορικό» πρόσημο (λίγο πριν ό,τι είχε γίνει στη Λέσβο δεν σας θυμίζει τίποτα;!) και ο ίδιος θα «καιγόταν» για πάντα μέσα στην ίδια την εξουσία του.

   Με λίγα λόγια, ο κύριος πρωθυπουργός «κατάπιε» για μια στιγμή (όσο θα διαρκούσε η «έκτακτη κατάσταση», κατά τη πονηρή «ρήση» του αξιότιμου κ. Κουμουτσάκου) τις πολιτικο-πολυπολιτισμικές «θεωρίες» του (οι οποίες πολύ πιθανόν να υπαγορεύονται άνωθεν, με ποινή την πολιτική του εξαφάνιση), για όσο καιρό χρειαζόταν για να «τουμπάρει» τον κόσμο με το ηρωικό slogan των «απαραβίαστων ελληνικών συνόρων», και μαζί με τον κόσμο μάλλον και τον στρατό και την αστυνομία, που τον πίστεψαν και έδωσαν και τη ψυχή τους ώστε να αντεπεξέλθουν με επιτυχία στις πιο αντίξοες συνθήκες και καταστάσεις που οι Τούρκοι είχαν διαμορφώσει αφηνιάζοντας τους «καημένους πρόσφυγες» και τους πάσης φάρας εγκληματίες λαθρομετανάστες, μη μπορώντας ασφαλώς, εκείνες τις δύσκολες μέρες, να υποθέσουν ποτέ ή να μαντέψουν ότι με την γρήγορη και ακόμη πιο εκτεταμένη επάνοδο του «ασύλου» όχι μόνο εκείνοι που «τους είχαν ξεφύγει», αλλά και όλοι οι άλλοι που θα έρχονται απ’ τη θάλασσα θα μπορούν να… γίνουν μια σύντομη μέρα και  Έλληνες πολίτες!

   Όλη η «ιστορία» μάλλον έγινε για να σωθεί ο κ. Μητσοτάκης και να μη πέσει η κυβέρνησή του σαν ένα σάπιο φρούτο, κάτι που μάλλον θα ήταν αναπόφευκτο εάν απ’ τον Έβρο έμπαιναν στην Ελλάδα μερικές χιλιάδες Αφγανοί, Αιθίοπες, Πακιστανοί και άλλοι ασιάτες/αφρικανοί μουσουλμάνοι και βεβαίως ανάμεσά τους κάποια χιλιάδα Σύριοι αντάρτες τζιχαντιστές, δολοφόνοι δήθεν «βασανισμένοι πρόσφυγες».

   Σε αυτό το θέατρο grand guignol – που «πλήρωσαν» με ατελείωτα άγχη οι Έλληνες στρατιώτες και αστυνομικοί – έλαβαν μέρος και οι ευρωπαϊκοί «θεσμοί» στις παραστάσεις που έδωσαν για να «δοξάσουν» το «έπος του Έβρου» και τον «αρχιστράτηγο πρωθυπουργό».

   Στον Έβρο, όμως, ο Ερντογάν έκανε και το πρώτο μεγάλο λάθος του, πιστεύοντας εσφαλμένα πως μια μαζική επίθεση λαθραίων ενεργούμενων «μεταναστών», αντί των ως τότε καθιερωμένων και συνεχιζόμενων «μικρο-επιθέσεων» και μικρο-εισβολών, θα ήταν ο καλύτερος τρόπος για να πετύχει μια οριστικά ευνοϊκή γι’ αυτόν κατάσταση αφόρητης πίεσης και καταλυτικών εξελίξεων στον πολιτικό, οικονομικό, δημογραφικό και κοινωνικό τομέα σε όλη την Ελλάδα.

   Η Ευρωπαϊκή Ένωση εκμεταλλεύτηκε το λάθος του Ερντογάν για να δέσει ακόμη περισσότερο τον Κυριάκο Μητσοτάκη στα πολιτικά και γεωστρατηγικά της σχέδια για την Ελλάδα, ειδικά, διότι δεν πρέπει να ξεχνάμε πως ειδικά για την Ελλάδα, προ πολλού έχουν επεξεργαστεί διάφορα «σχέδια» τα οποία, απ’ ό,τι φαίνεται, μόνο ευνοϊκά δεν είναι γι’ αυτήν, και κανένας Έλληνας κυβερνήτης ως τώρα δεν βρέθηκε για να τα καταγγείλει τουλάχιστον ενώπιον του λαού του, αν όχι στο εξωτερικό!

   Ούτε βέβαια κάποιος δημοσίευσε ποτέ, κοινοποίησε ποτέ στο ευρύ κοινό αυτά τα «σχέδια» ή έστω «προσχέδια» για να ξέρουν όλοι οι «ενδιαφερόμενοι» πολίτες τι θα πρέπει να  περιμένουν που κάποιοι σκαρφίστηκαν (και έγραψαν σε χαρτί) μέσα στα σκοτεινά ή όχι δωμάτια τους.

   Όταν η κοινοτική τρόικα ήρθε στον Έβρο, δήθεν για να δείξει «πόσο κοντά» βρισκόταν στο πλευρό της Ελλάδας, στη πραγματικότητα έκανε έναν αξιοθαύμαστο ελιγμό για να κρύψει τη δυσαρέσκειά της για την ανυπακοή των «κλειστών συνόρων», ταυτόχρονα όμως, κάνοντας τα στραβά μάτια, και για να «ενδυναμώσει», στις εντυπώσεις του ελληνικού λαού, το γόητρο του κ. Μητσοτάκη, του δικού της χρήσιμου ανθρώπου για όλες τις δουλειές και παντός καιρού σήμερα στην Ελλάδα, του πιστού εφαρμοστή των εντολών της.

   Μόλις όλα πήγαν καλά στον Έβρο και ο Ερντογάν «έφαγε τα μούτρα του», το κοινοτικό σχέδιο μπήκε αυτομάτως σε εφαρμογή:

Κακώς λοιπόν η αναστολή του ασύλου, καλώς  κατόρθωσαν να εισέλθουν στην Ελλάδα τα «δώρα» του Ταγίμπ και, γιατί όχι; να έλθουν κι άλλα πολλά δώρα αφού στη θάλασσα, όπως μας είπε ο αυθεντικός παλιός Έλληνας κυβερνήτης, δεν υπάρχουν σύνορα!

   Εξάλλου τότε, όπως ενθυμούμαστε όλοι, αυτή η ίδια η τρόικα, μολονότι ιδίοις όμμασι έβλεπε το τί έκαναν οι Τούρκοι στον Έβρο (και σίγουρα η Frontex το έβλεπε από πολύ πιο κοντά, και θα έπρεπε να είχε δώσει αναφορά στη Κομισιόν), ωστόσο ουδέποτε στα πολλά παχιά λόγια που είπε εξέφρασε κάποια δυσαρέσκεια, κάποια κατηγορία εναντίον της Τουρκίας, ουδέποτε την έβαλε στο στόχαστρο για όλον εκείνον τον χαμό που προσπαθούσε να δημιουργήσει στα ελληνικά σύνορα, αλλά και στην ελληνική ενδοχώρα!

   Αυτό και μόνο  τίποτα δεν «είπε»  σε κανένα για το τι έμελλε να γίνει στη συνέχεια;

   Για τους «θεσμούς» η ντροπή της ελληνικής «ανταρσίας» του ενός μήνα αναστολής του ασύλου κατά παράβαση των κοινοτικών  θεσφάτων ήταν ανυπόφορο πλήγμα για τους «φτωχούς μετανάστες» και η «τάξη» έπρεπε να αποκατασταθεί.

   Και να μη ξεχνάμε ποτέ (!) ότι Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΡΟ ΠΟΛΛΟΥ ΞΕΡΕΙ ΟΤΙ ΟΛΕΣ ΟΙ ΧΩΡΕΣ ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ ΝΑ ΚΡΑΤΑΝ ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΤΟΥΣ ΚΛΕΙΣΤΑ, ΕΝΩ ΕΚΕΙΝΗ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΤΑ ΚΡΑΤΑΕΙ ΚΛΕΙΣΤΑ:  ΟΙ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΤΗΣ ΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΑΦΡΙΚΗΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΤΟΙΚΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ: ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΠΡΟΟΡΙΖΕΤΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ!

   Εκείνες οι «δοξασμένες» μέρες παραμονής στον Έβρο (ή λίγο πριν ή λίγο μετά) οι τέσσερις καβαλάρηδες της Αποκάλυψης (οι τρεις «Ευρωπαίοι» και ο ένας Έλληνας) «κλείδωσαν» τα agenda για τους επόμενους μήνες των ενεργειών/υποχρεώσεων της ελληνικής κυβέρνησης (που τόλμησε να μας παρακούσει και να μη μας κάνει το χατίρι του 2015!).

   Συγχρόνως η «σύμπτωση» του κορωνοϊού υπήρξε άκρως βοηθητική για τον κ. Μητσοτάκη και την κυβέρνησή του που γλίτωσε παρά τρίχα τη πτώση.     

   Έτσι, το σύνολο των απαγορευτικών που καθήλωσε το 99% των πολιτών στα σπίτια τους ποινικοποιώντας τις εξόδους τους, έδωσε την τέλεια ευκαιρία στην εκτελεστική εξουσία να γίνει factotum: θεσμοθέτης, νομοθέτης, ταξιθέτης, αρχειοθέτης, χωροθέτης και ό,τι άλλο σε «θέτης» μπορεί να υπάρχει.

   Οι υπουργικές αποφάσεις/νόμοι – όπου μια δράκα ατόμων αποφασίζει για τα 10 εκατομμύρια  του ελληνικού λαού χωρίς να δίνει λογαριασμό σε κανένα – δημιούργησαν και δημιουργούν καταστάσεις οι οποίες δεν ξέρουμε αργότερα πώς θα εξελιχθούν. Μακάρι να βγουν σε καλό, το πραγματικό καλό όλης της χώρας.

   Τώρα μάλλον υπάρχουν βάσιμες υπόνοιες ότι απ’ τον ‘Εβρο, «ξεπήδησε» και η «θεσμοθέτηση»  της εκ του μηδενός «ίδρυσης» ούτε λίγο ούτε πολύ είκοσι οκτώ νέων «πόλεων» (η κοινοτική Επίτροπος μιλάει όμως για 31!) τις οποίες περιπαικτικά και ευφημιστικά ονόμασαν «δομές φιλοξενίας», όπου η Ούρσουλα φον ντερ Λάινεν αποφάσισε πως πρέπει επιτέλους να ζήσουν και ανεξέλεγκτα να πολλαπλασιαστούν επ’ άπειρον οι εκατοντάδες χιλιάδες λαθρομετανάστες μουσουλμάνοι που η φίλη της Τουρκία «χάρισε» στην Ελλάδα και η Ελλάδα, με τους «φιλικά» υποταγμένους στην ΕΕ και ΗΠΑ κυβερνητικούς θεσμούς της (πάλι η Ιταλία «διδάσκει», καλή ώρα!) δέχθηκε να κρατήσει αντί, όπως πολύ σωστά κάνουν όλα τα κράτη, όντας παράνομοι «εισβολείς», να τους απελάσει στις χώρες των οποίων δηλώνουν πως ήταν πολίτες, ούτε καν θέλοντας να «σκεφτεί» πόσο  μπορούν να καταστούν δημογραφικά καταστροφικές αυτές οι «δομές» που με ακρίβεια  καταγγέλθηκαν ως  πράξη δημιουργίας  σε όλη την Ελλάδα,  διαφόρων ειδών αυθαίρετων μειονοτήτων: θρησκευτικών, φυλετικών, εθνοτικών (17.4.2020, Της Πατριωτικής Συσπείρωσης,  Οι κίνδυνοι της παράνομης μετανάστευσης για την Ελλάδα).

   Και όλα ετούτα ενώ έχει αφαιρεθεί απ’ τους Έλληνες πολίτες το δικαίωμα/δυνατότητα έκφρασης αντίθεσης/διαμαρτυρίας δημόσια, έντονα αρνητικής έκφρασης για όλον αυτόν τον συρφετό ξένων αλλόγλωσσων, αλλόθρησκων και αλλόφυλων που τους φορτώνουν κοψοχρονιά στο σβέρκο (και πάλι Ιταλία, καλή ώρα) και ούτε καν (αυτοί οι πολίτες) να μπορούν να φανταστούν πως, ενώ σε αυτούς απαγορευόταν  αυστηρά να κάνουν συναθροίσεις με ποινή την άμεση σύλληψη, οι δικοί τους εκλεγμένοι «ηγήτορες» είχαν, σε ανύποπτο χρόνο, κιόλας από τότε που ακόμα ίσχυε η αναστολή του ασύλου, οργανώσει πάνω από 25.000 «θέσεις στέγασης» με προοπτική σίγουρη αύξηση έως πάνω από 40.000 (και ποιος μας λέει πως δεν θα γίνουν και 1.000.000;!) για τους λαθραίους «δικαιούχους»(!),  όπως τους ονομάζει η «ESTIA II» (στα λατινικά βέβαια, τί σόι κοινοτική οδηγία-διαταγή είναι!).

   Και πού να φανταστούν επίσης – αυτοί οι Έλληνες πολίτες όπως προπαντός και οι υπερασπιστές του Έβρου – ότι και όλοι εκείνοι οι ντοπαρισμένοι φανατικοί που είχαν περάσει στα ελληνικά εδάφη, είχαν συλληφθεί και κρατούνταν σε χώρους δήθεν ταυτοποίησης και στη συνέχεια απέλασης, όπως έλεγαν τα κυβερνητικά στελέχη, (δεν ήταν ένας απ’ αυτούς και ο «χώρος» που δήθεν είχε ανακαλύψει η New York Times;)  προορίζονταν κι αυτοί να παραμείνουν κανονικά, σαν νόμιμοι, με δικαίωμα ασύλου, τουτέστιν οριστικής διαμονής (!) στις προκαταρτικές 28 (ή 31) «δομές» οι οποίες τίποτα άλλο δεν είναι παρά σχέδιο του ελληνικού κράτους προώθησης μιας καθόλα ενσωμάτωσης χιλιάδων λαθραίων μουσουλμάνων στον ιστό της ελληνικής κοινωνίας με σίγουρη επακόλουθη διάβρωσή της,

ΕΝΑΣ ΕΠΟΙΚΙΣΜΟΣ ΚΑΤΑ ΠΟΛΥ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΕΠΟΙΚΙΣΜΟ ΣΤΑ ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΑ ΣΤΗ ΚΥΠΡΟ, ανεπίτρεπτος εποικισμός βάση του διεθνούς δικαίου, για το οποίο τόσο (υποκριτικά) κόπτεται η Ελλάδα, κατά τα άλλα!

   Ή μήπως αυτές οι «δομές φιλοξενίας» είναι εκείνες οι ΕΟΖ, Ειδικές Οικονομικές Ζώνες,  οι οποίες σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας «σχεδιάστηκε» πριν από χρόνια απ’ την ΕΕ να κατοικούνται αποκλειστικά από «μετανάστες» και «πρόσφυγες» και για τις οποίες δημοσιεύσαμε κιόλας το 2017 το κείμενο «Το ‘ελληνικό πείραμα’: περάτωση ενός σχεδίου ή προειδοποίηση για το μέλλον;»

   Πάντως, ω πόσο ιδανική ευκαιρία αυτός ο «ευλογημένος» κορωνοϊός!

  Και ακόμη πιο ιδανική η ευκαιρία, με μια ανύπαρκτη «Ελληνική Δικαιοσύνη» για τα συμφέροντα του ελληνικού λαού και την εκκωφαντική απουσία ικανών  λειτουργών της ενόψει όσων αποκρουστικών έγιναν και γίνονται εις βάρος του μέλλοντος της Χώρας, ξεχνώντας «κατά λάθος» πως η Ελλάδα, δεχόμενη την μόνιμη εγκατάσταση όλων αυτών (όλων, μηδενός εξαιρουμένου) των παράνομων και λαθραίων, και ποιος ξέρει πόσων εγκληματιών, χορηγεί παράνομη νομική υπόσταση σε αυτές τις δομές/εγκαταστάσεις/πόλεις, όπερ συμπαρασύρει  αυτομάτως και χορήγηση ασύλου, υπηκοότητας (πολιτογράφησης), εργασίας, οριστικής παραμονής, επιδομάτων, και… και… και πάλι «κατά λάθος» ξεχνώντας πως όλοι αυτοί δεν διαφέρουν σε τίποτα απ’ εκείνους που με βίαιο ή ύπουλο τρόπο θέλησαν να μπουν σε ισπανικό έδαφος, για τους οποίους το ΕΔΑΔ δικαίωσε το ισπανικό κράτος που δεν δίστασε να τους στείλει πίσω, κάτι που απόλυτα θα ταίριαζε με εκείνο που ακατάπαυστα συμβαίνει στην Ελλάδα, πριν και  εν μέσω πανδημίας και μετά απ’ αυτήν όπως προβλέπεται να συμβεί!

Πάντως, και επειδή τα «καλά λόγια» των κοινοτικών θεσμών για την Ελλάδα κοστίζουν, δεν λέγονται ποτέ απλά από «αγάπη» προς τη χώρα αλλά απαιτούν πολλαπλάσια και άμεσα ανταλλάγματα, ορίστε χωρίς καθυστέρηση η ακύρωση της αναστολής του ασύλου, όχι μόνο, αλλά και (πώς να το κάνουμε, είμαστε πιο βασιλικοί κι απ’ το βασιλιά: μια Ούρσουλα την έχουμε!) η απόφαση αναδρομικού χαρακτήρα της ακύρωσης ούτως ώστε όλοι εκείνοι οι αφηνιασμένοι «καημένοι» λαθραίοι «μετανάστες» και «πρόσφυγες» που έριχναν χημικά στους Έλληνες στρατιώτες, προσπαθούσαν να κάψουν και να κόψουν τα ελληνικά φράγματα και είχαν εισβάλλει στο ελληνικό έδαφος, να μπορέσουν «σαν κύριοι» να υποβάλλουν αίτηση ασύλου!!

   Σκέτη τρέλα! Το άκρον άωτον της εθελοδουλίας και της «νομικής παραφροσύνης».

   Και επειδή όπως ξέρουμε (αλήθεια, πόσοι το ξέρουν;) απ’ τη στιγμή που όλοι αυτοί οι λαθραίοι υποβάλλουν αίτηση ασύλου θεωρούνται ως κανονικοί διαμένοντας και δεν μπορούν να κατηγορηθούν πως είναι λαθρομετανάστες – οι πάντες αντιλαμβάνονται τί σημαίνει αυτό και ποιες μπορούν να είναι οι άμεσες, έμμεσες και μελλοντικές επιπτώσεις για όλη την Ελλάδα.

   Ασφαλώς θα μπορούσαμε να πούμε πως η συμπεριφορά του κ. Μητσοτάκη σχετικά μες το «άσυλο» ήταν σίγουρα μια μπαμπεσιά, μια ανανδρία ανάξια ενός πολιτικού άξιου λόγου. Δυστυχώς όμως αρκεί να αναφερθούμε στο τί είπε η Σουηδέζα Γιόχανσον για να καταλάβουμε ότι η «παλινωδία» του Μητσοτάκη – εκτός κι αν ο ίδιος με ικανά, επαναλαμβανόμενα πεπραγμένα μας αποδείξει το αντίθετο –, φαίνεται να υπήρξε απόρροια  μιας (της), θα λέγαμε, «παραδοσιακής», οργανικά διαχρονικής ελληνικής υποτέλειας στα «συμμαχικά» συμφέροντα της κοινοτικής επιτροπείας, πόρρω απέχοντα από τα φυσιολογικά ελληνικά συμφέροντα που όλοι μας γνωρίζουμε.

   Γι’ αυτό ακριβώς, αν όντως ειπώθηκε εκείνο που αποδίδεται (iEpikaira.blogspot.com 14.4.20 Αν νομίζετε ότι ο Μητσοτάκης και η κυβέρνησή του έγιναν ξαφνικά πατριώτες και θέλουν κλειστά σύνορα… είστε βαθιά γελασμένοι) πως τόλμησε να  ξεστομίσει η αθεόφοβη Σκανδιναβή σε συνέντευξή της στο Spiegel, δηλαδή:

«Δεν είναι δυνατόν να υπάρχει αναστολή ασύλου. Η Ελλάδα θα κάνει αυτό που της λέμε» (η υπογράμμιση δική μας), τότε πανηγυρικά επαληθεύεται εκείνο που γράψαμε στην αρχή του παρόντος κειμένου: πολύ δυστυχώς η Ελλάδα δεν είναι μια ελεύθερη και κυρίαρχη χώρα, και δεν πάν ‘ να ‘ρθουν όσοι καραγκιόζηδες θέλουν να μας πουν ότι δήθεν δεν είναι ακριβώς έτσι: γιατί μόνο έτσι είναι, κι ετούτοι είναι εθνικοί εγκληματίες που ζουν απ’ τα λεφτά του λαού για να τον καταστρέψουν – όχι μόνο αυτόν, αλλά ολόκληρη την ίδια τους τη χώρα.

    Γι’ αυτήν την τραγική υπαγωγή δεν είμαστε εμείς οι ξένοι που θα έπρεπε να θέσουμε υπόψη όλων των αγνοούντων Ελλήνων τον μαύρο «κατάλογο» των τρομακτικών εθνικών δεσμεύσεων βάση των οποίων στο ελληνικό κράτος δεν έμεινε τίποτ΄ άλλο παρά η πάγια υποχρέωση υπακοής στις θελήσεις των τρίτων εσαεί δανειστών έχοντας απολέσει τα πάντα με υπογραμμένα «χαρτιά», και όντας στην ουσία, δυστυχώς, απλά «εκπρόσωπος» ξένων συμφερόντων, όπως κατέληξαν να είναι όλες οι εθνικές ελληνικές περιουσίες!

   Ξέρουμε πως πραγματοποιήθηκαν δημοσιεύσεις με τα συνολικά ή μερικά στοιχεία της απόλυτης μνημονιακής ελληνικής υπαγωγής και υποταγής εις το διηνεκές, κάτι που πολύ λίγοι, ως φαίνεται, συνειδητοποιούν ή γνωρίζουν, και προπαντός θέλουν να τερματιστεί.

   Ας ελπίσουμε πως η «συγκυρία» του κορωνοϊού δεν θα συμβάλλει κι αυτή σε κάποια περαιτέρω «ολοκλήρωση» της ελληνικής υποδούλωσης και επαιτείας, που είναι ουσιαστικά και θα εκείνη των παιδιών μας και των παιδιών των παιδιών μας.

   Και το κομβικό ερώτημα είναι:  θα υπάρξει επιτέλους κάποια εξιλεωτική αντίδραση και επανόρθωση στις εξακολουθητικές πολιτικές εξαθλίωσης και αφανισμού,  του ιδίου του ελληνικού Έθνους στην πολλαπλή του έννοια κράτους, λαού, δικαιωμάτων και κυριαρχίας;

   Ως τώρα η Ελλάδα έχασε την ελευθερία της να μπορεί να πράττει κατά τη βούλησή της στις εξωτερικές σχέσεις της και στην εσωτερική επικράτειά της, όπως και έχασε ολοκληρωτικά την δημόσια περιουσία της (χιλιάδες ακίνητα!). Κάτι ήδη φανερά θανάσιμο.

   Παράλληλα, και στον ιδιωτικό τομέα,  πολλοί Έλληνες πολίτες έχασαν τις περιουσίες τους προς όφελος ξένων ή τα προσωπικά τους τραπεζικά χρέη έγιναν χρέη προς ξένους μετά που πουλήθηκαν σε αυτούς.

   ΜΗΠΩΣ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΟΛΟΙ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΠΟΛΥ ΤΟ ΝΟΥ ΤΟΥΣ ΜΗΠΩΣ Η ΕΛΛΑΔΑ ΧΑΣΕΙ, ΕΤΣΙ ΟΠΩΣ ΠΗΓΑΙΝΕΙ ΠΕΛΑΓΟΔΡΟΜΟΝΤΑΣ, ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΟ ΒΑΣΙΚΟ ΚΥΡΙΑΡΧΙΚΟ ΤΗΣ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΟ ΧΩΡΟ;

   «Έτσι, για να βρούμε την ησυχία μας», όπως φαίνεται πως τόλμησαν να ψελλίσουν κάποιοι Έλληνες γνωστοί πολιτικοί.

ΥΓ. 1.  Είναι εξακριβωμένο πως το 80 με 90% των «φιλοξενούμενων» αλλοδαπών λαθραίων (όπως και στην Ιταλία) δεν μπορούν να υπαχθούν στη νομοθεσία περί προσφύγων, ούτε ακόμη περισσότερο σε εκείνη περί refugee ή political refugee.

Επομένως, και έχοντας υπόψη τον τρόπο με τον οποίο μπήκαν στην Ελλάδα, με βία ή δόλο, μη νόμιμα και μόνο  με το «έτσι θέλω» των διακινητών, θα έπρεπε να απελαθούν, με οποιοδήποτε μεταφορικό μέσο, όλοι!

Το ίδιο ισχύει και για τους λεγόμενους «οικονομικούς μετανάστες» οι οποίοι βεβαίως δεν μπορούν να έχουν το ελεύθερο, όποτε θέλουν και όσοι θέλουν, να μπαίνουν σε μια χώρα με παράνομα μέσα (πάλι με τους διακινητές έμπορους ανθρώπων!) και να απαιτούν κιόλας να γίνονται δεκτοί, να στεγάζονται, να τρέφονται και να τους δίνεται και μια δουλειά γιατί πρέπει να κουβαλήσουν απ’ τη χώρα τους μια οικογένεια 10 ατόμων! Και ο «οικονομικός μετανάστης» για να θεωρείται νόμιμος θα πρέπει να μπαίνει στην Ελλάδα  νόμιμα, δηλαδή με νόμιμο μέσο μεταφοράς. Έρχεται στη χώρα νόμιμα, κάνει αίτηση παραμονής και ακολουθεί τα νόμιμα στάδια στην οικονομική ζωή στη χώρα. Οι εκβιαστικοί τρόποι που χρησιμοποιούνται απ‘ τους διακινητές σε άμεση ή έμμεση συνεργασία/συνάρτηση με τα πλοία των «διασωστών» ΜΚΟ διόλου δεν νομιμοποιούν τους λαθραίους που με λαθραίο και πάντα εκβιαστικό τρόπο αν όχι και βίαιο επιβάλλουν τη παρουσία τους αντί, όπως κάλλιστα θα μπορούσαν με όλα εκείνα τα χρήματα που δίνουν στους διακινητές, να χρησιμοποιήσουν τις νόμιμες οδούς μετακίνησης.

ΥΓ. 2. Αληθεύει ότι τα 700 εκατομ. ευρώ που η «Ούρσουλα» χορηγεί στην Ελλάδα μέσα στον «οίστρο» της για τον Έβρο, δήθεν, δεν είναι «βοήθεια» για ενίσχυση των ελληνικών συνόρων (που είναι και «κοινοτικά’!), αλλά πολύ πεζά για να πληρωθεί το κόστος των «δομών» που δημιουργήθηκαν και θα δημιουργηθούν για τους λαθραίους κατοίκους τους οι οποίοι θα λαμβάνουν ακόμη και «μηνιάτικο» σε μετρητά;

Και αληθεύει ότι απ’ τα 700 εκατομ. ήδη η περιβόητη «Αρμοστεία για τους πρόσφυγες» του ΟΗΕ – αληθινό κράτος εν κράτει στην Ελλάδα!! – έβαλε στη τσέπη της τα 300 για να «στηρίξει» τις «δομές-πόλεις» και για «μισθούς» σε 90.000 λαθραίους; (newsbreak 19.4.2020, infognomom.politics.gr 21.4.2020, Γ. Χαρβαλιάς, Διεθνείς Οργανισμοί σε διατεταγμένη υπηρεσία…), ενώ η Ελλάδα για όλα αυτά που συμβαίνουν στην επικράτειά της μένει εξεπίτηδες έξω από κάθε διαδικασία;!

Αληθεύει επίσης πως και ένα παρακλάδι πάλι του ΟΗΕ, η ΔΟΕ (Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης) θα τσεπωθεί άλλα 100 εκατομ. για άλλα «έξοδα διαμονής και φιλοξενίας» των λαθρομεταναστών; (infognomon.politics.gr 21.4.2020 SKAL, Δεν είμαστε με τα καλά μας. Τα 700 εκατ. της Κομισιόν για τον Έβρο καταλήγουν σε ΟΗΕ και μετανάστες…), κι αυτοί έξω από κάθε δικαιοδοσία του ελληνικού κράτους;

ΥΓ.3. Υπάρχει στην ελληνική ηγεσία η συνείδηση ότι για τους «κοινοτικούς θεσμούς» έπαψε πια να υπάρχει κυρίαρχο ελληνικό κράτος και ότι στην Ελλάδα για όλους τους λαθραίους κουμάντο κάνει η λεγόμενη αυτή η Ύπατη Αρμοστεία ΟΗΕ, ο βοηθητικός της Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης και οι «δικές τους» ανεξέλεγκτες ΜΚΟ; Υπάρχει η συνείδηση ότι οι «κοινοτικοί θεσμοί» εφαρμόζουν, ερήμην της όποιας ελληνικής βούλησης και τελείως ανεμπόδιστα, σαν να είναι οι αφέντες, το προ πολλού καλά οργανωμένο σχέδιο αλλοίωσης του ελληνικού πληθυσμιακού ιστού και αλλοτρίωσης/κατάλυσης όλων των  ελληνικών θεσμικών εξουσιών οι οποίες απλώς δικαιούνται μόνο να κοιτάζουν εκείνα που οι ξένοι ανενόχλητοι κάνουν(δηλαδή: «κόβουν και ράβουν»);

Οι Έλληνες πολίτες που με τις ψήφους τους φέρνουν στην εξουσία τους πολιτικούς σχηματισμούς που εκφράζουν μετέπειτα τις κυβερνήσεις, μήπως σε αυτές έδωσαν και την εξουσιοδότηση να γεμίσουν της Ελλάδα με 1-2 εκατομμύρια λαθραίους μουσουλμάνους «πολυπολιτισμικούς» με προοπτική σε 5-6 χρόνια να γίνουν πάνω από 4 εκατομμύρια και, γιατί όχι;, και η πλειοψηφία του λεγόμενου «ελληνικού λαού»;

Πάντως, μη ξεχνάμε ποτέ: μόνο στη διετία 2015-2016, επί κυβέρνησης Τσίπρα, μπήκε στην Ελλάδα πάνω από ένα εκατομμύριο λαθραίους. Μερικές άλλες εκατοντάδες χιλιάδες μπήκαν τα έτη 2017-2019. Ακόμα: κιόλας στις 18.12.2019 η D.W.  είχε αναφέρει τις δηλώσεις/εκτιμήσεις σε γερμανικά ΜΜΕ του γραμματέα Πρώτης Υποδοχής Μάνου Λογοθέτη ο οποίος προέβλεπε για το 2020 τουλάχιστον 100.000 «αφίξεις» λαθραίων στα ελληνικά νησιά!

Δεν εξηγείται αλλιώς: ή ο Λογοθέτης είναι ο  σύγχρονος «Τειρεσίας» ή για να το πει κάτι ήξερε από «ευρωπαϊκά σχέδια» για την Ελλάδα.

Οπότε, πού θα βρούμε ένα πιο εμφανές «πρόγραμμα» απ’ αυτό της ξένης «δημογραφικής επίθεσης» εναντίον του ελληνικού λαού;!

Μόνο στη Τουρκία συναντάμε κάτι του είδους αυτού σε βάρος των Κούρδων και, σε μικρότερη κλίμακα, στα κατεχόμενα στη Κύπρο σε βάρος των Τουρκοκυπρίων!

ΥΓ.4. Τελικά θα έχουμε πάντα να εκφράζουμε την έκπληξη για το πώς συμβαίνει στην Ελλάδα και ένας ολόκληρος λαός κάθεται να αλυσοδένεται, μια ολόκληρη δημόσια περιουσία να ξεπουλιέται μαζί με ολόκληρο το κράτος καθιστώντας ολόκληρες γενιές όμηρους ξένων εξουσιών και να μην υπάρχει ποτέ ουδεμία λογοδοσία, ουδεμία τιμωρία/νέμεση για τις παρανομίες που έγιναν.

https://infognomonpolitics.gr/2020/04/i-isvoli-ton-lathrometanaston-to-epivlithen-asylo-ke-i-prooptiki-schedio-islamopiisis-tis-elladas/

Κορωνοϊός και Παγκοσμιοποίηση

Το κείμενο, το οποίο δημοσιεύτηκε στους Financial Times από τον Ισραηλινό επιστήμονα και συγγραφέα Yuval Noah Harrari, αποτελεί ένα επικίνδυνο δείγμα σκέψης σημαντικού τμήματος της διεθνούς ελίτ, που βλέπει τις προκλήσεις της πανδημίας του κορωνοϊού ως ευκαιρία για την έλευση της “παγκόσμιας διακυβέρνησης”, που μεταμφιέζεται σε "παγκόσμια αλληλεγγύη". 

Να το διαβάσουμε με προσοχή...

Του Yuval Noah Harrari

Η ανθρωπότητα αντιμετωπίζει τώρα μια παγκόσμια κρίση. Ίσως η μεγαλύτερη κρίση της γενιάς μας. Οι αποφάσεις που λαμβάνουν οι πολίτες και οι κυβερνήσεις, τις επόμενες εβδομάδες θα διαμορφώσουν πιθανώς τον κόσμο για τα επόμενα χρόνια. Θα διαμορφώσουν όχι μόνο τα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης αλλά και την οικονομία, την πολιτική και τον πολιτισμό μας. Πρέπει να δράσουμε γρήγορα και αποφασιστικά. Πρέπει επίσης να λάβουμε υπόψη τις μακροπρόθεσμες συνέπειες των ενεργειών μας.

Όταν επιλέγουμε εναλλακτικές λύσεις, πρέπει να αναρωτηθούμε όχι μόνο πώς να ξεπεράσουμε την άμεση απειλή, αλλά και το είδος του κόσμου που θα κατοικήσουμε όταν περάσει η καταιγίδα. Ναι, η καταιγίδα θα περάσει, η ανθρωπότητα θα επιζήσει, οι περισσότεροι από εμάς θα είναι ακόμα ζωντανοί, αλλά θα κατοικήσουμε σε έναν διαφορετικό κόσμο. Πολλά βραχυπρόθεσμα μέτρα έκτακτης ανάγκης θα αποτελέσουν ένα αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής. Αυτός είναι ο χαρακτήρας των καταστάσεων έκτακτης ανάγκης. Προχωρούν γρήγορα τις ιστορικές διαδικασίες. Οι αποφάσεις που σε κανονικούς καιρούς θα χρειαζόταν χρόνια συζήτησης παίρνονται μέσα σε λίγες ώρες. Ανώριμες γνώσεις και τεχνογνωσία χρησιμοποιούνται και εφαρμόζονται υπό την πίεση κινδύνου, επειδή οι κίνδυνοι να μην κάνεις τίποτα είναι μεγαλύτεροι. Όλες οι χώρες χρησιμεύουν ως ινδικά χοιρίδια σε μεγάλης κλίμακας κοινωνικά πειράματα. Τι συμβαίνει όταν όλοι εργάζονται από το σπίτι και επικοινωνούν μόνο σε απόσταση; Τι συμβαίνει όταν ολόκληρα σχολεία και πανεπιστήμια «διδάσκουν» στο διαδίκτυο;

Σε κανονικές περιόδους, οι κυβερνήσεις, οι επιχειρήσεις και τα εκπαιδευτικά συμβούλια δεν θα συμφωνούσαν ποτέ να διεξάγουν τέτοιου είδους πειράματα. Αλλά αυτοί δεν είναι κανονικοί καιροί.

Σε αυτήν την περίοδο κρίσης, αντιμετωπίζουμε δύο ιδιαίτερα σημαντικές επιλογές. Η πρώτη είναι μεταξύ της ολοκληρωτικής επιτήρησης και της ενδυνάμωσης των πολιτών. Η δεύτερη είναι μεταξύ εθνικιστικής απομόνωσης και παγκόσμιας αλληλεγγύης.

Εξουθενωτική επιτήρηση.

Προκειμένου να σταματήσει η επιδημία, όλοι οι πληθυσμοί πρέπει να συμμορφώνονται με ορισμένες κατευθυντήριες γραμμές. Υπάρχουν δύο βασικοί τρόποι επίτευξης αυτού του στόχου. Μία μέθοδος είναι η κυβέρνηση να παρακολουθεί τους ανθρώπους και να τιμωρεί αυτούς που παραβιάζουν τους κανόνες. Σήμερα, για πρώτη φορά στην ανθρώπινη ιστορία, η τεχνολογία καθιστά δυνατή την παρακολούθηση όλων συνεχώς. Πριν από πενήντα χρόνια, η KGB δεν μπορούσε να ακολουθήσει 240 εκατομμύρια Σοβιετικούς πολίτες 24 ώρες την ημέρα, ούτε ήλπιζε να επεξεργαστεί αποτελεσματικά όλες τις πληροφορίες που συγκεντρώνονταν. Η KGB βασίστηκε σε ανθρώπινους πράκτορες και αναλυτές και απλώς δεν μπορούσε να τοποθετήσει έναν ανθρώπινο πράκτορα που να παρακολουθεί κάθε πολίτη. Αλλά τώρα οι κυβερνήσεις μπορούν να βασίζονται σε πανταχού παρόντες αισθητήρες και ισχυρούς αλγόριθμους. Στη μάχη τους κατά της επιδημίας του κορωναϊού αρκετές κυβερνήσεις έχουν ήδη αναπτύξει τα νέα εργαλεία επιτήρησης. Η πιο σημαντική περίπτωση είναι η Κίνα. Παρακολουθώντας προσεκτικά τα smartphones των ανθρώπων, χρησιμοποιώντας εκατοντάδες εκατομμύρια κάμερες αναγνωρίσεως προσώπου και υποχρεώνοντας τους ανθρώπους να ελέγχουν και να αναφέρουν τη θερμοκρασία του σώματος και την ιατρική τους κατάσταση, οι κινεζικές αρχές δεν μπορούν μόνο να εντοπίσουν γρήγορα τους ύποπτους μεταφορείς κοροναϊού, αλλά εντοπίζουν οποιονδήποτε έρχονται σε επαφή μαζί του. Μια ποικιλία εφαρμογών για κινητά προειδοποιεί τους πολίτες για την εγγύτητά τους σε μολυσμένους ασθενείς. Αυτό το είδος τεχνολογίας δεν περιορίζεται μόνο στην ανατολική Ασία. Ο Πρωθυπουργός Μπέντζαμιν Νετανιάχου του Ισραήλ εξουσιοδότησε πρόσφατα την Ισραηλινή Υπηρεσία Ασφαλείας να αναπτύξει τεχνολογία επιτήρησης που συνήθως προορίζεται για μάχη με τρομοκράτες για την παρακολούθηση ασθενών με κοροναϊό. Όταν η αρμόδια κοινοβουλευτική υποεπιτροπή αρνήθηκε να εγκρίνει το μέτρο, ο Νετανιάχου το έσπρωξε με ένα «επείγον διάταγμα». Μπορεί να υποστηρίξετε ότι δεν υπάρχει τίποτα νέο για όλα αυτά. Τα τελευταία χρόνια, τόσο οι κυβερνήσεις όσο και οι εταιρείες χρησιμοποιούν τις πιο εξελιγμένες τεχνολογίες για την παρακολούθηση, την παρακολούθηση και τον χειρισμό ανθρώπων. Ωστόσο, εάν δεν είμαστε προσεκτικοί, η επιδημία θα μπορούσε ωστόσο να σηματοδοτήσει μια σημαντική καμπή στην ιστορία της επιτήρησης. Όχι μόνο επειδή θα μπορούσε να ομαλοποιήσει την ανάπτυξη εργαλείων μαζικής επιτήρησης σε χώρες που το έχουν απορρίψει μέχρι τώρα, αλλά ακόμη περισσότερο επειδή σημαίνει μια δραματική μετάβαση από το “πάνω από το δέρμα” στην επιτήρηση “κάτω από το δέρμα”. Μέχρι τώρα, όταν το δάχτυλό σας αγγίξει την οθόνη του smartphone σας και έκανε κλικ σε ένα σύνδεσμο, η κυβέρνηση ήθελε να μάθει σε ποιον ακριβώς σύνδεσμο έκανε κλικ το δάχτυλό σας. Αλλά με τον κορωνοϊό η εστίαση του ενδιαφέροντος μετατοπίζεται. Τώρα η κυβέρνηση θέλει να γνωρίζει τη θερμοκρασία του δακτύλου σας και την αρτηριακή πίεση κάτω από το δέρμα της.

Η πουτίγκα έκτακτης ανάγκης

Ένα από τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε όταν επεξεργαζόμαστε το σημείο όπου παρακολουθούμε την επιτήρηση είναι ότι κανένας από μας δεν γνωρίζει ακριβώς πώς μας παρακολουθούν και ποια θα είναι η κατάσταση τα επόμενα χρόνια. Η τεχνολογία επιτήρησης αναπτύσσεται με μεγάλη ταχύτητα και αυτό που φαινόταν επιστημονική φαντασία πριν από 10 χρόνια είναι σήμερα παλιά νέα. Ως πειράματα σκέψης, θεωρήστε μια υποθετική κυβέρνηση που απαιτεί από κάθε πολίτη να φοράει ένα βιομετρικό βραχιόλι που να παρακολουθεί τη θερμοκρασία του σώματος και την καρδιακή συχνότητα 24 ώρες την ημέρα. Τα προκύπτοντα δεδομένα αποθηκεύονται και αναλύονται με κυβερνητικούς αλγορίθμους. Οι αλγόριθμοι θα ξέρουν ότι είστε άρρωστοι ακόμη και πριν το μάθετε εσείς, και θα ξέρουν επίσης πού βρίσκεστε και ποιον συναντήσατε. Οι αλυσίδες της μόλυνσης θα μπορούσαν να μειωθούν δραστικά, ακόμα και να κοπούν συνολικά. Ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε ενδεχομένως να σταματήσει την διάδοση της επιδημία μέσα σε λίγες μέρες. Ακούγεται υπέροχο, έτσι; Το μειονέκτημα είναι βέβαια ότι αυτό θα δώσει νομιμότητα σε ένα τρομακτικό νέο σύστημα επιτήρησης. Αν ξέρετε, για παράδειγμα, ότι έκανα κλικ σε έναν σύνδεσμο Fox News και όχι σε ένα σύνδεσμο CNN, που μπορεί να σας διδάξει κάτι για τις πολιτικές μου απόψεις και ίσως ακόμη και για την προσωπικότητά μου. Αλλά αν μπορείτε να παρακολουθήσετε τι συμβαίνει στη θερμοκρασία του σώματος, την αρτηριακή πίεση και την καρδιακή συχνότητα καθώς παρακολουθώ το βίντεο κλιπ, μπορείτε να μάθετε τι με κάνει να γελάω, τι με κάνει να κλαίω, και τι με κάνει πραγματικά θυμωμένο. Είναι κρίσιμο να θυμόμαστε ότι ο θυμός, η χαρά, η πλήξη και η αγάπη είναι βιολογικά φαινόμενα όπως ο πυρετός και ο βήχας. Η ίδια τεχνολογία που προσδιορίζει τον βήχα θα μπορούσε επίσης να εντοπίσει γέλια.

Εάν οι εταιρίες και οι κυβερνήσεις αρχίσουν να μαζεύουν βιομετρικά δεδομένα μαζικά, μπορούν να μας γνωρίσουν πολύ καλύτερα από ό, τι γνωρίζουμε οι ίδιοι τον εαυτό μας και δεν μπορούν απλώς να προβλέψουν τα συναισθήματά μας, αλλά και να χειραγωγήσουν τα συναισθήματά μας και να μας πουλήσουν οτιδήποτε θέλουν, είτε πρόκειται για προϊόν ή για κάποιον πολιτικό. Η βιομετρική παρακολούθηση θα καθιστούσε τα δεδομένα χακαρίσματος της Cambridge Analytica να μοιάζουν με κάτι από την εποχή των λίθων. Φανταστείτε τη Βόρεια Κορέα το 2030, όταν κάθε πολίτης πρέπει να φορέσει ένα βιομετρικό βραχιόλι 24 ώρες την ημέρα. Εάν ακούσει μια ομιλία του Μεγάλου ηγέτη και το βραχιόλι παίρνει τα ενδεικτικά σημάδια του θυμού, είστε τελειωμένοι.

Θα μπορούσατε, βεβαίως, να θεωρήσετε την περίπτωση της βιομετρικής παρακολούθησης ως προσωρινό μέτρο που λήφθηκε σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης έως ότου η κατάσταση έκτακτης ανάγκης τελειώσει. Ωστόσο, τα προσωρινά μέτρα έχουν μια δυσάρεστη συνήθεια για έκτακτες καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, ειδικά καθώς υπάρχει πάντα μια νέα κατάσταση έκτακτης ανάγκης που κρύβεται στον ορίζοντα. Η πατρίδα μου στο Ισραήλ, για παράδειγμα, κήρυξε κατάσταση έκτακτης ανάγκης κατά τη διάρκεια του πολέμου της Ανεξαρτησίας του 1948, γεγονός που δικαιολόγησε μια σειρά προσωρινών μέτρων από τη λογοκρισία του Τύπου και τη δήμευση γης σε ειδικούς κανονισμούς για την παρασκευή της πουτίγκας. Ο πόλεμος της Ανεξαρτησίας έχει κερδηθεί εδώ και πολύ καιρό, αλλά το Ισραήλ δεν δήλωσε ποτέ την έκτακτη ανάγκη και δεν κατάφερε να καταργήσει πολλά από τα προσωρινά μέτρα του 1948 (το διάταγμα για την πουτίγκα έκτακτης ανάγκης καταργήθηκε ευεργετικά το 2011). Ακόμη και όταν οι λοιμώξεις από τον κοροναϊό είναι κάτω από το μηδέν, ορισμένες κυβερνήσεις πεινασμένες για δεδομένα θα μπορούσαν να ισχυριστούν ότι έπρεπε να διατηρήσουν τα βιομετρικά συστήματα επιτήρησης επειδή φοβούνται ένα δεύτερο κύμα κοροναϊού ή επειδή υπάρχει ένα νέο στέλεχος Ebola που εξελίσσεται στην κεντρική Αφρική ή επειδή…….. ! Μια μεγάλη μάχη έχει γιγαντωθεί τα τελευταία χρόνια σχετικά με την ιδιωτική ζωή μας. Η κρίση του κοροναϊού μπορεί να είναι το σημείο ανατροπής της μάχης. Γιατί όταν οι άνθρωποι έχουν τη δυνατότητα επιλογής ανάμεσα στην ιδιωτική ζωή και την υγεία, συνήθως επιλέγουν την υγεία.

Η αστυνομία σαπουνιών

Ζητώντας από τους ανθρώπους να επιλέξουν μεταξύ της ιδιωτικής ζωής και της υγείας είναι, στην πραγματικότητα, η ίδια η ρίζα του προβλήματος. Επειδή πρόκειται για ψευδή επιλογή. Μπορούμε και πρέπει να απολαμβάνουμε τόσο την ιδιωτικότητα όσο και την υγεία. Μπορούμε να επιλέξουμε να προστατέψουμε την υγεία μας και να σταματήσουμε την επιδημία του κοροναϊού όχι με την καθιέρωση καθεστώτων ολοκληρωτικής επιτήρησης, αλλά με την ενδυνάμωση των πολιτών. Τις τελευταίες εβδομάδες, ορισμένες από τις πιο επιτυχημένες προσπάθειες για περιορισμό της επιδημίας του κορωναϊού ενορχηστρώθηκαν από τη Νότια Κορέα, την Ταϊβάν και τη Σιγκαπούρη. Ενώ οι χώρες αυτές χρησιμοποίησαν κάποιες εφαρμογές παρακολούθησης, βασίστηκαν πολύ περισσότερο σε μεγάλο αριθμό test, στην ειλικρινή αναφορά και στην επιθυμητή συνεργασία ενός καλά πληροφορημένου κοινού. Η κεντρική παρακολούθηση και οι σκληρές τιμωρίες δεν είναι ο μόνος τρόπος για να συμμορφωθούν οι άνθρωποι με ευεργετικές κατευθυντήριες γραμμές. Όταν οι άνθρωποι ενημερώνονται για τα επιστημονικά δεδομένα και όταν οι άνθρωποι εμπιστεύονται τις δημόσιες αρχές για να τους πουν αυτά τα γεγονότα, οι πολίτες μπορούν να κάνουν το σωστό, ακόμη και αν ο Μεγάλος Αδελφός δεν παρακολουθεί τους ώμους τους. Ένας αυτοτροφοδοτούμενος και ενημερωμένος πληθυσμός είναι συνήθως πολύ πιο ισχυρός και αποτελεσματικός από έναν αστυνομικoκρατούμενo, αμαθή πληθυσμό. Εξετάστε, για παράδειγμα, το πλύσιμο των χεριών σας με σαπούνι. Αυτό ήταν μια από τις μεγαλύτερες προόδους που σημειώθηκαν ποτέ στην ανθρώπινη υγιεινή. Αυτή η απλή ενέργεια σώζει εκατομμύρια ζωές κάθε χρόνο. Παρόλο που το θεωρούμε δεδομένο, μόνο τον 19ο αιώνα οι επιστήμονες ανακάλυψαν τη σημασία του πλυσίματος των χεριών με σαπούνι. Προηγουμένως, ακόμη και οι γιατροί και οι νοσηλευτές προχωρούσαν από τη μία χειρουργική επέμβαση στην επόμενη χωρίς να πλύνουν τα χέρια τους. Σήμερα δισεκατομμύρια άνθρωποι καθημερινά πλένουν τα χέρια τους, όχι επειδή φοβούνται την αστυνομία σαπουνιού, αλλά επειδή καταλαβαίνουν τα γεγονότα. Πλένω τα χέρια μου με σαπούνι επειδή έχω ακούσει για ιούς και βακτήρια, καταλαβαίνω ότι αυτοί οι μικροσκοπικοί μικροοργανισμοί προκαλούν ασθένειες και ξέρω ότι το σαπούνι μπορεί να τα αφαιρέσει. Αλλά για να επιτύχετε ένα τέτοιο επίπεδο συμμόρφωσης και συνεργασίας, χρειάζεστε εμπιστοσύνη. Οι άνθρωποι πρέπει να εμπιστεύονται την επιστήμη, να εμπιστεύονται τις δημόσιες αρχές και να εμπιστεύονται τα μέσα ενημέρωσης. Τα τελευταία χρόνια, ανεύθυνοι πολιτικοί υπονομεύουν εσκεμμένα την εμπιστοσύνη στην επιστήμη, στις δημόσιες αρχές και στα μέσα ενημέρωσης. Τώρα αυτοί οι ίδιοι ανεύθυνοι πολιτικοί ενδέχεται να μπουν στον πειρασμό να βγάλουν το δρόμο προς τον αυταρχισμό, ισχυριζόμενοι ότι δεν μπορείτε να εμπιστευτείτε το κοινό να κάνει το σωστό. Κανονικά, η εμπιστοσύνη που έχει διαβρωθεί για χρόνια δεν μπορεί να ξαναχτιστεί σε μια νύχτα. Αλλά αυτοί δεν είναι κανονικοί καιροί. Σε μια στιγμή κρίσης, τα μυαλά μπορούν επίσης να αλλάξουν γρήγορα. Μπορείτε να έχετε πικρά επιχειρήματα με τα αδέλφια σας για χρόνια, αλλά όταν συμβαίνει κάποια έκτακτη ανάγκη, ανακαλύπτετε ξαφνικά μια κρυμμένη δεξαμενή εμπιστοσύνης και φιλελευθερίας και βιάζεστε να βοηθήσετε ο ένας τον άλλον. Αντί να οικοδομήσουμε ένα καθεστώς επιτήρησης, δεν είναι πολύ αργά για την ανοικοδόμηση της εμπιστοσύνης των ανθρώπων στην επιστήμη, στις δημόσιες αρχές και στα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Οπωσδήποτε θα πρέπει να χρησιμοποιούμε και τις νέες τεχνολογίες, αλλά αυτές οι τεχνολογίες θα πρέπει να ενδυναμώνουν τους πολίτες. Είμαι υπέρ της παρακολούθησης της θερμοκρασίας του σώματος και της αρτηριακής πίεσης, αλλά τα δεδομένα δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται για τη δημιουργία μιας ισχυρής κυβέρνησης. Αντίθετα, τα δεδομένα αυτά θα πρέπει να μου επιτρέψουν να έχω πιο ενημερωμένες προσωπικές επιλογές και επίσης να κάνω την κυβέρνηση υπεύθυνη για τις αποφάσεις της.

Αν μπορούσα να παρακολουθήσω την προσωπική μου κατάσταση 24 ώρες την ημέρα, θα μάθαινα όχι μόνο εάν έχω γίνει ένας κίνδυνος για την υγεία, για άλλους ανθρώπους, αλλά και ποιες συνήθειες συμβάλλουν στην υγεία μου. Και αν θα μπορούσα να αποκτήσω πρόσβαση και να αναλύσω αξιόπιστα στατιστικά στοιχεία για τη διάδοση του κοροναϊού, θα ήμουν σε θέση να κρίνω αν η κυβέρνηση μου λέει την αλήθεια και εάν υιοθετεί τις σωστές πολιτικές για την καταπολέμηση της επιδημίας. Όποτε οι άνθρωποι μιλάνε για επιτήρηση, θυμηθείτε ότι η ίδια τεχνολογία επιτήρησης μπορεί συνήθως να χρησιμοποιηθεί όχι μόνο από τις κυβερνήσεις για την παρακολούθηση ατόμων, αλλά και από άτομα για να παρακολουθούν τις κυβερνήσεις. Η επιδημία του κοροναϊού είναι επομένως μια μεγάλη δοκιμασία της ιθαγένειας. Τις επόμενες μέρες, ο καθένας από εμάς θα πρέπει να επιλέξει να εμπιστευτεί τα επιστημονικά δεδομένα και τους εμπειρογνώμονες στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης ενάντια σε αβάσιμες θεωρίες συνωμοσίας και πολιτικούς που εξυπηρετούν τους σκοπούς τους. Αν δεν καταφέρουμε να κάνουμε τη σωστή επιλογή, θα βρούμε τους εαυτούς μας να υπογράφουν την απώλεια των πιο πολύτιμων ελευθεριών μας, πιστεύοντας ότι αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να διασφαλίσουμε την υγεία μας. Χρειαζόμαστε ένα παγκόσμιο σχέδιο Η δεύτερη σημαντική επιλογή που αντιμετωπίζουμε είναι ανάμεσα στην εθνικιστική απομόνωση και την παγκόσμια αλληλεγγύη. Τόσο η ίδια η επιδημία όσο και η επακόλουθη οικονομική κρίση είναι παγκόσμια προβλήματα. Μπορούν να λυθούν αποτελεσματικά μόνο με την παγκόσμια συνεργασία. Πρώτα απ ‘όλα, προκειμένου να νικήσουμε τον ιό, πρέπει να ανταλλάξουμε πληροφορίες παγκοσμίως. Αυτό είναι το μεγάλο πλεονέκτημα των ανθρώπων για τους ιούς. Ένας κοροναϊός στην Κίνα και ένας κοροναϊός στις ΗΠΑ δεν μπορούν να ανταλλάξουν συμβουλές για το πώς να μολύνουν τους ανθρώπους. Αλλά η Κίνα μπορεί να διδάξει στις ΗΠΑ πολλά πολύτιμα μαθήματα σχετικά με τον κοροναϊό και πώς να το χειριστεί. Αυτό που ένας Ιταλός γιατρός ανακαλύπτει στο Μιλάνο το πρωί θα μπορούσε να σώσει ζωές στην Τεχεράνη το βράδυ. Όταν η βρετανική κυβέρνηση διστάζει μεταξύ πολλών πολιτικών, μπορεί να πάρει συμβουλές από τους Κορεάτες που έχουν ήδη αντιμετωπίσει ένα παρόμοιο δίλημμα πριν από ένα μήνα. Για να συμβεί αυτό, χρειαζόμαστε ένα πνεύμα παγκόσμιας συνεργασίας και εμπιστοσύνης. Στις επόμενες μέρες, ο καθένας από εμάς πρέπει να επιλέξει να εμπιστευτεί τα επιστημονικά δεδομένα και τους εμπειρογνώμονες στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης σχετικά με τις αβάσιμες θεωρίες συνωμοσίας και τους πολιτικούς που εξυπηρετούν προσωπικούς σκοπούς. Οι χώρες θα πρέπει να είναι διατεθειμένες να ανταλλάσσουν πληροφορίες ανοιχτά και επιδέξια να ζητούν συμβουλές και θα πρέπει να είναι σε θέση να εμπιστεύονται τα δεδομένα και τις πληροφορίες που λαμβάνουν. Χρειαζόμαστε επίσης μια παγκόσμια προσπάθεια για την παραγωγή και τη διανομή ιατρικού εξοπλισμού, κυρίως των κιτ δοκιμών και των αναπνευστικών μηχανών. Αντί για κάθε χώρα που προσπαθεί να το κάνει τοπικά και να αποθηκεύσει οτιδήποτε εξοπλισμό μπορεί να πάρει, μια συντονισμένη παγκόσμια προσπάθεια θα μπορούσε να επιταχύνει σημαντικά την παραγωγή και να διασφαλίσει ότι ο σωστικός εξοπλισμός διανέμεται πιο δίκαια. Ακριβώς όπως οι χώρες εθνικοποιούν βασικούς κλάδους κατά τη διάρκεια ενός πολέμου, ο ανθρώπινος πόλεμος κατά του κοροναϊού μπορεί να απαιτήσει από εμάς να «εξανθρωπιστούμε» τις κρίσιμες γραμμές παραγωγής.

Μια πλούσια χώρα με λίγες περιπτώσεις κορωναϊού θα πρέπει να είναι πρόθυμη να στείλει πολύτιμο εξοπλισμό σε μια φτωχότερη χώρα με πολλές περιπτώσεις, πιστεύοντας ότι εάν και πότε χρειαστεί βοήθεια, άλλες χώρες θα βοηθήσουν. Μπορούμε να εξετάσουμε μια παρόμοια παγκόσμια προσπάθεια συγκέντρωσης ιατρικού προσωπικού. Οι χώρες που πλήττονται σήμερα θα μπορούσαν να στείλουν ιατρικό προσωπικό στις περιοχές με τις μεγαλύτερες επιπτώσεις, τόσο για να τους βοηθήσουν στην ώρα τους ανάγκης όσο και για να αποκτήσουν πολύτιμη εμπειρία. Αν αργότερα επικεντρωθεί η επιδημία, η βοήθεια θα μπορούσε να αρχίσει να ρέει προς την αντίθετη κατεύθυνση.

Η παγκόσμια συνεργασία είναι ζωτικής σημασίας και από οικονομικής πλευράς. Δεδομένης της παγκόσμιας φύσης της οικονομίας και των αλυσίδων εφοδιασμού, εάν κάθε κυβέρνηση εφαρμόσει το δικό της πρόγραμμα με πλήρη αδιαφορία για τα υπόλοιπα, το αποτέλεσμα θα είναι το χάος και μια βαθύτερη κρίση. Χρειαζόμαστε ένα παγκόσμιο σχέδιο δράσης και το χρειαζόμαστε γρήγορα.

Μια άλλη απαίτηση είναι η επίτευξη μιας παγκόσμιας συμφωνίας για τα ταξίδια. Η αναστολή όλων των διεθνών ταξιδιών για μήνες θα προκαλέσει τεράστιες δυσκολίες και θα παρεμποδίσει τον πόλεμο κατά του κοροναϊού. Οι χώρες πρέπει να συνεργαστούν για να επιτρέψουν τουλάχιστον μια στάση ουσιαστικών ταξιδιωτών να συνεχίσουν τη διέλευση των συνόρων: επιστήμονες, γιατροί, δημοσιογράφοι, πολιτικοί, επιχειρηματίες. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με την επίτευξη μιας παγκόσμιας συμφωνίας σχετικά με τον προκαταρκτικό έλεγχο των ταξιδιωτών από τη χώρα καταγωγής τους. Αν γνωρίζατε ότι επιτρεπόταν μόνο σε προσεκτικά επιλεγμένους ταξιδιώτες να εισέλθουν σε ένα αεροπλάνο, θα ήσασταν πιο πρόθυμοι να τους δεχτείτε στη χώρα σας. Δυστυχώς, επί του παρόντος οι χώρες δεν τηρούν τίποτα από αυτά τα πράγματα. Μια συλλογική παράλυση έχει πιάσει τη διεθνή κοινότητα. Φαίνεται ότι δεν υπάρχουν ενήλικες στο δωμάτιο. Κάποιος θα περίμενε να δει πριν από μερικές εβδομάδες μια συνάντηση έκτακτης ανάγκης των παγκόσμιων ηγετών για να καταλήξει σε ένα κοινό σχέδιο δράσης. Οι ηγέτες της G7 κατόρθωσαν να διοργανώσουν μια τηλεδιάσκεψη μόνο αυτή την εβδομάδα και δεν οδήγησαν σε τέτοιο σχέδιο. Σε προηγούμενες παγκόσμιες κρίσεις – όπως η χρηματοπιστωτική κρίση του 2008 και η επιδημία Ebola το 2014 – οι ΗΠΑ ανέλαβαν το ρόλο παγκόσμιου ηγέτη. Αλλά η σημερινή αμερικανική κυβέρνηση έχει παραιτηθεί από την δουλειά του ηγέτη. Έχει καταστήσει σαφές ότι ενδιαφέρεται για το μεγαλείο της Αμερικής πολύ περισσότερο από το μέλλον της ανθρωπότητας. Αυτή η διοίκηση έχει εγκαταλείψει ακόμη και τους στενότερους συμμάχους της. Όταν απαγόρευσαν όλες τις μετακινήσεις από την ΕΕ, δεν έκανε τον κόπο να δώσει στην ΕΕ όσο το δυνατόν περισσότερη προειδοποίηση, πόσο μάλλον να διαβουλευθεί με την ΕΕ σχετικά με αυτό το δραστικό μέτρο. Δημιούργησε σκάνδαλο γνωστοποιώντας ότι προσφέρει 1 δισεκατομμύριο δολάρια σε μια γερμανική φαρμακευτική εταιρεία για να αγοράσει μονοπωλιακά δικαιώματα για ένα νέο εμβόλιο Covid-19. Ακόμη και αν η σημερινή διοίκηση τελικά αλλάξει και έρθει με ένα παγκόσμιο σχέδιο δράσης, λίγοι θα ακολουθήσουν έναν ηγέτη ο οποίος ποτέ δεν αναλαμβάνει την ευθύνη, ο οποίος ποτέ δεν παραδέχεται λάθη και ο οποίος από ρουτίνα παίρνει όλη την εκτίμηση για τον εαυτό, του αφήνοντας όλη την ευθύνη σε άλλους. Εάν το κενό που άφησαν οι ΗΠΑ δεν καλύπτεται από άλλες χώρες, όχι μόνο θα είναι πολύ πιο δύσκολο να σταματήσει η σημερινή επιδημία, αλλά η κληρονομιά της θα συνεχίσει να δηλητηριάζει διεθνείς σχέσεις για τα επόμενα χρόνια.

Ωστόσο, κάθε κρίση είναι επίσης μια ευκαιρία. Πρέπει να ελπίζουμε ότι η σημερινή επιδημία θα βοηθήσει την ανθρωπότητα να συνειδητοποιήσει τον οξύ κίνδυνο που θέτει η παγκόσμια διάσταση. Η ανθρωπότητα πρέπει να κάνει μια επιλογή. Θα ταξιδέψουμε προς την κατεύθυνση της διαίρεσης ή θα υιοθετήσουμε την πορεία της παγκόσμιας αλληλεγγύης; Αν επιλέξουμε διαχωρισμό, αυτό όχι μόνο θα παρατείνει την κρίση, αλλά πιθανόν να οδηγήσει σε ακόμη χειρότερες καταστροφές στο μέλλον. Εάν επιλέξουμε την παγκόσμια αλληλεγγύη, θα είναι μια νίκη όχι μόνο κατά του κοροναϊού, αλλά και κατά των μελλοντικών επιδημιών και κρίσεων που θα μπορούσαν να προκαλέσουν την ανθρωπότητα στον 21ο αιώνα.

Πηγή: https://antifono.gr/harari/

Tραμπ ζητά από Πούτιν βοήθεια

Tραμπ  ζητά από Πούτιν βοήθεια 

στον πόλεμο του πετρελαίου

Mike Whitney, Unz Review , Russia Insider, 1-4-20

Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Ο Ντόναλντ Τραμπ κάλεσε προ ημερών στο τηλέφωνο τον Ρώσο Πρόεδρο Πούτιν να συζητήσουν για την κατάρρευση της τιμής του πετρελαίου που προκαλεί πανωλεθρία στην αμερικανική βιομηχανία σχιστολιθικού πετρελαίου. Οι δυο ηγέτες μίλησαν σύντομα για την πανδημία του κορωνοϊού, αλλά γρήγορα στράφηκαν στην κύρια φροντίδα του Τραμπ, που ήταν η παραγωγή του πετρελαίου.

Κατά τον περασμένο μήνα η Σαουδική Αραβία πλημμύριζε την αγορά με αργό πετρέλαιο για να αναγκάσει την Ρωσία να συμφωνήσει σε μεγάλες περικοπές της παραγωγής της. Ο Πούτιν αρνήθηκε να υποκύψει στον εκβιασμό της Ριάντ και διατήρησε την ρωσική παραγωγή στο ίδιο επίπεδο.

Σε αποτέλεσμα οι τιμές έπεσαν στις χαμηλότερες της 18ετίας, σε 20,09 δολάρια το βαρέλι, δηλαδή πολύ πιο κάτω από το επίπεδο απλής επιβίωσης των αμερικανών παραγωγών σχιστολιθικού πετρελαίου. Σε λιγότερο του μηνός στην εντατικού κεφαλαίου αμερικανική βιομηχανία σχιστολιθικού πετρελαίου ακολούθησε κάθετη κατρακύλα, προκαλώντας πανικό στο χρηματιστήριο της Γουόλ Στρητ, όπου οι αναλυτές περιμένουν ότι ένα κύμα πτωχεύσεων θα καταφέρει θανάσιμο πλήγμα στις μεγάλες επενδυτικές τράπεζες.

Γι’ αυτό ο Τραμπ αποφάσισε να τηλεφωνήσει στον Πούτιν. Θέλησε να δει αν μπορεί να πείσει τον Ρώσο Πρόεδρο να περικόψει την ρωσική παραγωγή.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Πούτιν έμεινε στωικά σιωπηλός όταν η κυβέρνηση Τραμπ επέβαλε οικονομικές κυρώσεις στην Ρωσία για τις υποτιθέμενες επεμβάσεις της στην Ουκρανία, ότι δεν διαμαρτυρήθηκε για τις επεμβάσεις της Ουάσιγκτον στην Συρία, ούτε για τις προσπάθειές της να σταματήσει την εγκατάσταση των ρωσικών αγωγών Nordstream και Southstream προς την Γερμανία και την Βουλγαρία. Τώρα όμως τα πράγματα άλλαξαν, πλήττονται τα συμφέροντα των αμερικανικών επιχειρήσεων και ο Τραμπ θεωρεί φυσικό να καλέσει την Μόσχα σε βοήθεια. Όπως είπε κάποιος επικριτικά, «φαίνεται πως η ομάδα του Τραμπ είναι άνετη να μοιράζει κυρώσεις, αλλά όχι όταν τις υφίσταται».

Το προεδρικό τηλεφώνημα  σχεδόν αποσιωπήθηκε από τα αμερικανικά ΜΜΕ, πράγμα αναμενόμενο αφού δεν είναι δυνατόν να διαστρέψεις ένα περιστατικό όπου ο Αμερικανός Πρόεδρος σαφώς παρακαλεί τον «κακοποιό» Πούτιν να του κάνει μια χάρη.

Το ρωσικό κρατικό πρακτορείο ειδήσεων Τας συνόψισε το τηλεφώνημα σε μια λακωνική ανακοίνωση τριών παραγράφων, που απέκλειε συμπληρωματικά στοιχεία. Να ένα απόσπασμα:

«Οι ηγέτες συζήτησαν επίσης την σημερινή κατάσταση της διεθνούς αγοράς πετρελαίου. Συμφώνησαν για ρώσο-αμερικανικές ανταλλαγές απόψεων επί του θέματος μεταξύ των επικεφαλής των υπηρεσιών ενέργειας», ανακοίνωσε το Κρεμλίνο. «Ο Βλαντίμιρ Πούτιν και ο Ντόναλντ Τραμπ συμφώνησαν να συνεχίσουν τις προσωπικές επαφές», μετέδωσε το Τας.

Σημειώστε πως το τηλεγράφημα του Τας αντιπαρέρχεται τους αυθαίρετους ισχυρισμούς και την εριστικότητα που χαρακτηρίζει τα Δυτικά ΜΜΕ.

Μετά την πλημμύρα  ψευδό-πληροφόρησης περί «ρωσικής ανάμειξης» που κυριάρχησε στους τίτλους του Τύπου την τελευταία τριετία θα περίμενε κάποιος ότι οι αρχισυντάκτες του Τας θα  μπορούσαν να  είναι  ποιο επικριτικοί για το διάβημα του Τραμπ.

Οπωσδήποτε το τηλεφώνημά του, δημιουργεί την εντύπωση ότι η Ουάσιγκτον  είναι έτοιμη να ενδώσει στον «θανάσιμο εχθρό» της  προκριμένου να αποσπάσει τις περικοπές στην παραγωγή πετρελαίου που επιδιώκει. Αλλά προφανώς δεν χρησιμοποιούν όλοι τα ΜΜΕ για να προαγάγουν την δική τους στενοκέφαλη πολιτική.  

Μερικοί αναγνώστες μπορεί να θυμούνται πως ο Τραμπ κατηγόρησε τον Πούτιν το 2018 στο Ελσίνκι ότι ανέβασε ψηλότερα τις τιμές (85 δολάρια το βαρέλι) και έπληξε την ανάπτυξη στις ΗΠΑ. Όπως του συμβαίνει συχνά, τα στοιχεία του Τραμπ ήταν λανθασμένα. Ο λόγος που ανέβηκαν οι τιμές το 2018 ήταν ότι η κυβέρνηση Τραμπ επέβαλε σκληρές οικονομικές κυρώσεις  στο Ιράν και στην Βενεζουέλα, οι οποίες προκάλεσαν μιαν άμεση πτώση της παραγωγής πετρελαίου και απότομη αύξηση των τιμών. Η υποστήριξη των ΗΠΑ  στην επίθεση κατά της Λιβύης είχε επίσης συμβάλει στην αύξηση των τιμών. Επομένως, η Ρωσία δεν ήταν υπεύθυνη για την αύξηση των τιμών του πετρελαίου το 2018, όπως δεν ευθύνεται σήμερα για την πτώση τους.

Το 2018 το πρόβλημα ήταν ότι οι αμερικανικές κυρώσεις έπνιξαν την προσφορά, ενώ το 2020 το πρόβλημα είναι η Σαουδική Αραβία. Οι Σαουδάραβες αύξησαν την παραγωγή τους, όχι η Ρωσία. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο Πούτιν δεν μπορεί να συμβάλει στην εξομάλυνση της καταστάσεως, αλλά σημαίνει ότι οι δύο ηγέτες θα πρέπει να συζητήσουν τις διαφορές τους με ειλικρίνεια και να βρούν έναν εποικοδομητικό τρόπο προόδου. Αυτό σημαίνει ότι χρειάζεται μια διάσκεψη κορυφής, κάτι που μέχρι σήμερα αποκρούεται πεισματικά από το κατεστημένο της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής.

Σε κάθε περίπτωση είναι εξαιρετικά απίθανο ότι ο Πούτιν θα συμφωνήσει να μειώσει την παραγωγή πετρελαίου με αντάλλαγμα την άρση των οικονομικών κυρώσεων. Δεν είναι καθόλου αυτό που θέλει. Αυτό που ο Πούτιν θέλει από την Ουάσιγκτον είναι πολύ πιο περιεκτικού περιεχομένου. Θέλει να επανενταχτούν οι ΗΠΑ στην κοινότητα των εθνών, ώστε να μπορούν να αντιμετωπιστούν συλλογικά τα κρίσιμα προβλήματα, όπως ο πόλεμος, οι πανδημίες, η διάδοση των πυρηνικών όπλων και η διεθνής ασφάλεια. Θέλει έναν αξιόπιστο εταίρο που να σέβεται τους κανόνες του παιχνιδιού, θα συμμορφώνεται με το Διεθνές Δίκαιο, θα σταματήσει τους πολέμους για αλλαγή καθεστώτων, θα σέβεται την κυριαρχία άλλων εθνών και θα δίνει χέρι βοήθειας στις διεθνείς κρίσεις.

Αυτό είναι που θέλει. Θέλει ένα σύμμαχο που θα σέβεται τα συμφέροντα των άλλων, θα συνεργάζεται σε θέματα αμοιβαίας σπουδαιότητας και θα εργάζεται για την δημιουργία μιας πιο δίκαιης και ανθηρής διεθνούς οικονομίας.

Εάν ο Τραμπ δείξει ότι είναι διατεθειμένος να αλλάξει, τότε ο Πούτιν θα καταβάλει αναμφίβολα κάθε προσπάθεια να βοηθήσει. Αλλά αν ο Τραμπ συνεχίσει στην τακτική της αμερικανικής μονοκρατορίας, τότε συμφωνία δεν πρόκειται να υπάρξει.

Προς διάλυση η Ε.Ε. ;

Ινστιτούτο Jacques Delors: 

Ο κορωνοϊός απειλεί την ΕΕ, 

σοβαρός κίνδυνος Italexit

Τη θέση ότι η πανδημία του κορωνοϊού απειλεί τη συνοχή της Ευρώπης διατυπώνει ο Sebastien Maillard, διευθυντής του Ινστιτούτου Jacques Delors προειδοποιώντας ότι ελλοχεύει ο κίνδυνος αποχώρησης της Ιταλίας από την ΕΕ.

«Η πανδημία του κορωνοϊού, με τις σοβαρές οικονομικές και κοινωνικές συνέπειές της, μπορεί να κλονίσει τη συνοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ειδικά στην ιδιαίτερα πληγείσα Ιταλία, οι πολίτες αισθάνονται ότι δεν μπορούν πλέον να βασίζονται στην αλληλεγγύη των παραδοσιακών εταίρων.
Οι Ιταλοί έχουν ήδη γίνει πολύ καχύποπτοι με την Ευρώπη.

Υπάρχει ο κίνδυνος να προκληθεί ένα “Italexit”» υποστήριξε μιλώντας στο Γερμανικό Πρακτορείο o Maillard, τονίζοντας ότι «μια Ευρώπη χωρίς την Ιταλία είναι ένας θανάσιμος κίνδυνος».

«Μετά το Brexit, την έξοδο του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ευρωπαϊκή Ένωση, ουδείς μπορεί να διανοηθεί ότι ακόμα μια χώρα  θα αποχωρήσει από την ΕΕ, ειδικά ένα ιδρυτικό μέλος. Εκτός από την Ιταλία, απειλούνται και οι υπόλοιπες χώρες της ΕΕ με οικονομική στασιμότητα. Η αναμενόμενη ύφεση σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες θα μπορούσε να προκαλέσει κοινωνική κρίση και τελικά να ενισχύσει τις εθνικιστικές δυνάμεις» είπε ο Maillard.

Υπενθυμίζεται πως Ιταλία, Ισπανία και Γαλλία που πλήττονται ιδιαίτερα από την πανδημία -είναι οι χώρες με τους περισσότερους νεκρούς στην Ευρώπη- ζητούν την έκδοση των λεγόμενων corona bonds, πρόταση στην οποία αντιτίθεται σφόδρα η Γερμανία, η Ολλανδία και άλλα κράτη.

Κίνδυνος κατακερματισμού της ευρωζώνης

Για τον κίνδυνο κατακερματισμού της ευρωζώνης ως συνέπεια της πανδημίας του κορωνοϊού έχει προειδοποιήσει και ο πρόεδρος του Eurogroup, Mario Centeno. «Αναπόφευκτα θα βγούμε από την κρίση με ένα επίπεδο χρέους πολύ υψηλότερο» ανέφερε ο Centeno σε πρόσφατη επιστολή προς τους υπουργούς των 19 κρατών-μελών της ευρωζώνης αλλά και στους υπουργούς της ΕΕ που δεν ανήκουν στην ευρωζώνη. «Υπάρχει μια συναίνεση στα κύρια στοιχεία της πολιτικής απάντησης σε αυτή τη φάση της κρίσης του κορωνοϊού: βελτίωση των συστημάτων υγείας, παροχή ρευστότητας την οποία χρειάζονται οι επιχειρήσεις για να συνεχίσουν να λειτουργούν και κάλυψη των εισοδημάτων των εργαζομένων που έχουν απολυθεί», εξήγησε.

«Οφείλουμε να διερευνήσουμε μέτρα εφαρμογής των υφιστάμενων εργαλείων, αλλά πρέπει να είμαστε ανοικτοί στο να εξετάσουμε άλλες λύσεις, όταν τα πρώτα αποδειχθούν ανεπαρκή», πρόσθεσε.

Μία από αυτές τις νέες «λύσεις» διχάζει ιδιαίτερα τους Ευρωπαίους: η δημιουργία ενός «εργαλείου» για την έκδοση ευρωομολόγου -γνωστού ως «κορονο-ομολόγου»- που ζητούν η Ιταλία, η Ισπανία και η Γαλλία καθώς και έξι ακόμα χώρες της ευρωζώνης. Η αμοιβαιοποίηση χρέους από τις ευρωπαϊκές χώρες είναι κάτι που εδώ και καιρό ζητούν χώρες με υψηλό χρέος στη νότια Ευρώπη, όπως η Ιταλία, αλλά τη λύση αυτή απορρίπτουν οι χώρες του ευρωπαϊκού Βορρά.
Αυτές τίθενται υπέρ της αξιοποίησης του ESM, που μπορεί να προσφέρει πιστωτική γραμμή στις χώρες που αντιμετωπίζουν δυσκολίες.

www.bankingnews.gr

Ο εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας της ΕΟΚΑ - Κυπριακό (1)

Σαν σήμερα ξεκίνησε ο αγώνας της ΕΟΚΑ και ο ξεσηκωμός της πλειονότητας των Κυπρίων αδελφών μας, πλην των κομμουνιστών του ΑΚΕΛ. Να μη τα ξεχνάμε αυτά...
ΚΕΜΕΘΑ

Ο αγώνας της ΕΟΚΑ και το ΑΚΕΛ

Του Ανδρέα Βασιλείου

Με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 65 ετών από την έναρξη του ένοπλου εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ (1955-59) και της στάσης που τήρησε η τότε ηγεσία του ΑΚΕΛ, θα ήθελα να παραθέσω τις απόψεις δύο κορυφαίων, τότε, ηγετικών στελεχών του κόμματος αυτού.

Ο τότε Βοηθός Γενικός Γραμματέας του ΑΚΕΛ Ανδρέας Φάντης δημοσίευσε σειρά άρθρων με τίτλο «Ο Αγώνας της ΕΟΚΑ και οι Συμφωνίες Ζυρίχης».

Στις 25.5.1992 αναφέρει, μεταξύ άλλων, στην εφημερίδα «Φιλελεύθερος» ο τότε υπ’ αριθμόν δύο στην ηγεσία του ΑΚΕΛ μετά τον Εζεκία Παπαϊωάννου:

«Το μεγάλο μειονέκτημα και πέρα ως πέρα αρνητικό, που βαρύνει την ηγεσία του ΑΚΕΛ -και δεν εξαιρώ τον εαυτό μου- έγκειται στο ότι κατρακύλησε σε ένα χαμηλό επίπεδο και χρησιμοποίησε για την ΕΟΚΑ και τους μαχητές της ανοίκειους υβριστικούς χαρακτηρισμούς - προβοκάτορες, βαρελότους, ψευδοδιγενήδες και μερικούς ακόμα και πράκτορες της Ιντέλιτζες Σέρβις. Το να παρασυρθεί το ΑΚΕΛ σ’ αυτόν τον κατήφορο απαράδεχτων χαρακτηρισμών και σε ιδιαίτερες ομιλίες σ’ ένα χυδαίο υβρεολόγιο πολύ συνέτειναν οι αδυναμίες τού χαρακτήρα και ο τυφλός φανατισμός τού τότε Γ.Γ. της Κ.Ε. Όσοι γνώρισαν από κοντά τον μ. Παπαϊωάννου, οι πιο στενοί συνεργάτες του -και ο υποφαινόμενος υπήρξε ένας από αυτούς- όπως κι εκείνοι που έζησαν μαζί του σαν κρατούμενοι στη Δεκέλεια και στις Κεντρικές Φυλακές, έχουν προσωπική πείρα και "ιδίαν γνώσιν", ότι με τον οξύθυμο χαρακτήρα του πολλές φορές με το παραμικρό γινόταν "έξω φρενών", κραύγαζε σαν άνθρωπος "εκτός εαυτού" και χρησιμοποιούσε αδίστακτα και πληθωρικά χυδαίους χαρακτηρισμούς του πεζοδρομίου και του πλούσιου τουρκικού λεξιλογίου σ’ αυτόν τον τομέα».

Έτερον κορυφαίον, τότε, ηγετικό στέλεχος του ΑΚΕΛ, ο Γεν. Γραμματέας της ΠΕΟ Ανδρέας Ζιαρτίδης, σε μακράν εξομολόγηση -για πολλά θέματα- που κατέγραψε ο Πανίκος Παιονίδης στο βιβλίο «Ανδρέας Ζιαρτίδης - Χωρίς Φόβο και Πάθος», που αποτελεί ένα είδος βιογραφίας του Ανδρέα Ζιαρτίδη, στο κεφάλαιο V με τίτλο «Ο ένοπλος αγώνας της ΕΟΚΑ και το ΑΚΕΛ», απαντώντας στο ερώτημα για τη θέση του ΑΚΕΛ για τον ένοπλο αγώνα της ΕΟΚΑ, είπε μεταξύ πολλών άλλων και τα εξής:

«Ο αγώνας της ΕΟΚΑ είναι, όπως ξέρεις, γνωστός, σαν ο Απελευθερωτικός Αγώνας 1955-1959. Ήταν ένα σοβαρό θέμα η έναρξη εκείνου του αγώνα για το οποίον το Κόμμα δεν μπορούσε να μείνει αδιάφορο για την κατάσταση που δημιουργείτο. Το θέμα που θέλω να τονίσω είναι το εξής: Η έναρξη εκείνη του αγώνα μάς ξάφνιασε σαν ΑΚΕΛ; Μας κατέλαβε εξ απροόπτου; Και η απάντηση είναι: Ναι, μας κατέλαβε εξ απροόπτου και μάλιστα εντελώς αδικαιολόγητα διότι, όπως γράφει ο Παπαϊωάννου στις αναμνήσεις του, ήδη από τα μέσα ή το τέλος του 1954 τον επεσκέφθη ένας Ελλαδίτης αξιωματικός με πολιτικά, χωρίς να του αναφέρει το όνομά του, και του είπε: "κ. Παπαϊωάννου θέλω να σας μεταφέρω μιαν πληροφορία και να ζητήσω από σας ορισμένες υποχρεώσεις. Η πληροφορία είναι ότι οι εθνικές ομάδες της Κύπρου ετοιμάζουν την έναρξη ενός ένοπλου αγώνα ενάντια στη βρετανική αποικιακή κυβέρνηση. Ο αγώνας αυτός δεν θα αργήσει να αρχίσει και εκείνο που ζητώ από σας είναι το ΑΚΕΛ να μείνει μακριά απ’ αυτόν τον αγώνα. Να μην αναμειχθεί". Βεβαίως ο Παπαϊωάννου υπέδειξε ότι η έναρξη ενός ένοπλου αγώνα θα ήταν ένα πολύ επικίνδυνο εγχείρημα. Μέσα στις κυπριακές συνθήκες, πολιτικές, γεωγραφικές κ.λπ, δηλαδή υποτίμησε την πληροφορία. Έτσι, όταν την 1ην Απριλίου ακούστηκαν οι πρώτες εκρήξεις, πράγματι κατελήφθημεν εξ απροόπτου. Αυτό είναι το πρώτο που θέλω να πω. Ποια είναι η εκτίμησή μας όμως η πρώτη, η κατ’ αρχήν όσον αφορά αυτόν τον αγώνα;

»Η εκτίμησή μας γι’ αυτόν τον αγώνα ήταν ότι δεν πρόκειται να γίνει τίποτε, οι Άγγλοι θα καταστείλουν αυτήν την κίνηση σύντομα και εύκολα. Δηλαδή υποτιμήσαμε τις δυνατότητες που είχε αυτή η οργάνωση της ΕΟΚΑ. 

Το δεύτερο λάθος που κάναμε είναι ότι, κρίνοντας την τακτική εκείνου του αγώνα, του ένοπλου αγώνα, ενώ πολύ σωστά υποδείξαμε ότι αποτελούσε λανθασμένη τακτική, για να στηρίξουμε την άποψή μας, επιστρατεύσαμε ένα σωρό λενινιστικές, θεωρητικές θέσεις όσον αφορά την τακτική των αγώνων, συγκρίναμε εκείνη την τακτική με την τακτική των ναρότνικων στη Ρωσία, σαν τακτική τρομοκρατίας και δεν περιοριστήκαμε μόνο σ’ αυτό, προχωρήσαμε με υβριστικούς χαρακτηρισμούς να προσβάλουμε κατά έναν πολύ σοβαρό τρόπο και τα στελέχη και τα μέλη της ΕΟΚΑ. Εκείνα περί "βαρελόττων" και περί "τραμπούκων" ήταν ένα πολύ σοβαρό λάθος, το οποίο διέπραξε τότε η ηγεσία του Κόμματός μας.

Και θέλω εδώ σαν παρένθεση να πω το εξής: Ενώ εσυμφώνησα με την καταδίκη του ένοπλου αγώνα σαν τακτικής για την εθνική απελευθέρωση της Κύπρου, εγώ προσωπικά ουδέποτε σε άρθρα ή ομιλίες μου εχρησιμοποίησα υβριστικούς χαρακτηρισμούς για τους αγωνιστές εκείνου του Αγώνα. Έγινε αργότερα αυτοκριτική για εκείνους τους χαρακτηρισμούς, αλλά η ζημιά πιστεύω πως έγινε διότι εβάθυνε το πολιτικό χάσμα μεταξύ Δεξιάς και Αριστεράς. Εχρειάσθη πολύς χρόνος, πολλή προσπάθεια για να σμικρυνθεί αυτό το χάσμα που εδημιουργήθη από εκείνο το πολύ σοβαρό λάθος που διεπράχθη από το κόμμα μας».

ΑΝΔΡΕΑΣ Μ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

Πρώην συνδικαλιστής

Oυδέποτε θα εγκατέλειπαν την Κύπρο

Σήμερα, αν και οι νέοι ηγέτες του ΑΚΕΛ δεν έχουν σχέση με τα γεγονότα της εποχής εκείνης και τις πιο πάνω θέσεις του κόμματός τους για τον Αγώνα της ΕΟΚΑ, θα πρέπει όμως να κατανοήσουν ότι χωρίς τον Αγώνα εκείνον οι Άγγλοι αποικιοκράτες ΟΥΔΕΠΟΤΕ θα εγκατέλειπαν την Κύπρο -όπως δεν εγκατέλειψαν το Γιβραλτάρ- και ότι τα πολιτειακά, πολιτικά και δημόσια αξιώματα, που κατέχουν, οφείλονται στους αγώνες και τις θυσίες των αγωνιστών της ΕΟΚΑ, νεκρών και ζώντων, προς τους οποίους οφείλουν τον προσήκοντα σεβασμό και εκτίμηση.

Η αναξιοπιστία της γερμανικής Ε.Ε. και του αμερικανικού ΝΑΤΟ

Σκηνές εντελώς αδιανόητες πριν από ένα μήνα: οι ρωσικές στρατιωτικές συνοδείες που μεταφέρουν ομάδες και εξοπλισμό για την καταπολέμηση των ΧΒΡΠ (χημικών, βιολογικών, ραδιολογικών και πυρηνικών) απειλών στους ιταλικούς αυτοκινητόδρομους προς το βορρά της χερσονήσου.

Η αναξιοπιστία της γερμανικής Ε.Ε. 

και του αμερικανικού ΝΑΤΟ

Του Δημήτρη Ε. Ευαγγελίδη

Πολλοί αξιόλογοι αναλυτές επισημαίνουν το τελευταίο χρονικό διάστημα, την ανικανότητα των ηγεσιών της Γερμανίας και των ΗΠΑ να συνειδητοποιήσουν εγκαίρως τις καταλυτικές επιπτώσεις της πανδημίας του κορωνοϊού στον παγκόσμιο συσχετισμό δυνάμεων στα πεδία της Γεωπολιτικής, της Οικονομίας και της κατευθυνόμενης παγκοσμιοποίησης.

Πρόσφατα ο Γάλλος ανεξάρτητος πολιτικός αναλυτής Thierry Meyssan (Τιερύ Μεϋσσάν), ιδρυτής και πρόεδρος του «Δικτύου Βολταίρος» (Réseau Voltaire) σε ένα σημαντικό άρθρο του επισήμανε τις κατακλυσμικές αλλαγές που θα προκύψουν, λόγω του σημερινού ιογενούς εφιάλτη: 

«…Το απροσδόκητο γενικό κλείσιμο των συνόρων και, σε πολλές χώρες, των σχολείων, πανεπιστήμιων, επιχειρήσεων και των δημόσιων υπηρεσιών, καθώς και η απαγόρευση των συναθροίσεων, αλλάζουν βαθιά τις κοινωνίες…». 

Και εξηγεί: 

«Κατ' αρχάς, αυτή η πραγματικότητα τροποποιεί την αντίληψή μας για την Ελευθερία, μια έννοια υπαρξιακής σημασίας για τις ΗΠΑ. Σύμφωνα με τις ΗΠΑ, δεν μπορεί να υπάρξει όριο στην ελευθερία, αντίθετα, όλα τα άλλα κράτη παραδέχονται ότι δεν υπάρχει Ελευθερία χωρίς Ευθύνη […] Σήμερα, ο πολιτισμός των ΗΠΑ ασκεί αποφασιστική επιρροή λίγο πολύ σε όλο τον κόσμο. Μόλις αντικρούστηκε από την πανδημία».

«Δεν υπάρχει πλέον πλήρως ανοικτή κοινωνία

Για τον φιλόσοφο Karl Popper, η ελευθερία σε μια κοινωνία μετριέται από το μέγεθος ανοίγματος της. Η ελεύθερη κυκλοφορία ανθρώπων, αγαθών και κεφαλαίων είναι το χαρακτηριστικό της νεωτερικότητας. Αυτή η άποψη επικράτησε κατά τη διάρκεια της προσφυγικής κρίσης του 2015, σύμφωνα με την οποία, τα σύνορα και επομένως και τα κράτη πρέπει να εξαφανιστούν προς όφελος μιας μελλοντικής παγκόσμιας υπερεθνικής κυβέρνησης. Ωστόσο, δεν είναι λίγοι, αυτοί που από καιρό επισημαίνουν ότι τα ανοιχτά σύνορα επιτρέπουν στους κερδοσκόπους όπως ο Τζορτζ Σόρος να εκμεταλλεύονται τους εργαζόμενους στις φτωχότερες χώρες. Ο αγώνας κατά της πανδημίας μας υπενθύμισε ξαφνικά ότι τα κράτη υπάρχουν για να προστατεύσουν τους υπηκόους τους. Στον κόσμο μετά την Covid-19, οι «ΜΚΟ χωρίς σύνορα» θα πρέπει να εξαφανιστούν σταδιακά και οι υποστηρικτές του πολιτικού φιλελευθερισμού θα πρέπει να θυμούνται ότι χωρίς κράτος «ο άνθρωπος δεν είναι παρά μόνο λύκος για τον άνθρωπο», σύμφωνα με το τσιτάτο του Thomas Hobbes.

Η αλλαγή πορείας κατά 180 μοίρες του προέδρου Emmanuel Macron καταδεικνύει αυτή την ευαισθητοποίηση. Μέχρι πρόσφατα κατάγγελλε την «εθνικιστική λέπρα», την οποία συσχέτιζε με «τις ωδίνες του λαϊκισμού», ενώ σήμερα δοξάζει το έθνος, το μόνο νόμιμο πλαίσιο συλλογικής κινητοποίησης.

Γενικό συμφέρον

Η έννοια του γενικού συμφέροντος, την οποία η αγγλοσαξωνική κουλτούρα αμφισβητεί, είναι απαραίτητη για να προστατευτούμε από μια πανδημία.

Στο Ηνωμένο Βασίλειο, ο πρωθυπουργός Μπόρις Τζόνσον, δυσκολεύεται να θεσπίσει αυταρχικά μέτρα για χάρη της υγείας, καθώς ο λαός του δέχεται αυτή τη μορφή εξουσίας μόνο σε περίπτωση πολέμου. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο ομοσπονδιακός πρόεδρος Donald Trump δεν έχει την εξουσία να διατάξει περιοριστικά μέτρα μετακίνησης του πληθυσμού σε ολόκληρη την επικράτεια, γιατί  αυτό το ζήτημα είναι αυστηρή αρμοδιότητα των ομόσπονδων κρατών.

Τέλος στην απεριόριστη ελευθερία της επιχειρηματικότητας

Η  θεωρία του φιλελεύθερου καπιταλισμού του Adam Smith του «Laisser-faire, laisser-passer» [αφήστε (τα αγαθά, τα προϊόντα) να δημιουργηθούν, αφήστε να περάσουν (χωρίς τελωνεία και δασμούς) Σημ. ΔΕΕ] ξεθωριάζει αφού έκλεισαν αυταρχικά πολλές επιχειρήσεις, από τα εστιατόρια έως τα γήπεδα ποδοσφαίρου. Θα πρέπει να αποδεχτούμε όρια στην ιερή-ελεύθερη-επιχείρηση. Ο αγώνας κατά της πανδημίας μας υπενθύμισε ότι το δημόσιο συμφέρον μπορεί να δικαιολογήσει την αμφισβήτηση οποιασδήποτε ανθρώπινης δραστηριότητας.

Δυσλειτουργίες

Αντιλαμβανόμαστε επίσης, με την ευκαιρία αυτής της κρίσης, τις δυσλειτουργίες των κοινωνιών μας. Για παράδειγμα, όλος ο κόσμος γνωρίζει ότι η πανδημία ξεκίνησε πρώτα στη Κίνα, αλλά ότι η χώρα αυτή κατάφερε να την τιθασεύσει και ότι καταργήθηκαν τα αυταρχικά περιοριστικά μέτρα που είχαν επιβληθεί στην αρχή. Λίγοι όμως γνωρίζουν το πώς οι Κινέζοι νίκησαν την Covid-19. Ο διεθνής Τύπος αγνόησε τις ευχαριστίες του προέδρου Xi Jinping στον Κουβανέζο ομόλογό του, Miguel Díaz-Canel, στις 28 Φεβρουαρίου, ούτε ανέφερε τον ρόλο του Interferon Alfa 2B (IFNrec), ούτε κάτι σχετικό με την έρευνα  για εμβόλιο. Αντίθετα ανέφερε τη χρήση της φωσφορικής χλωροκίνης, η οποία χρησιμοποιείται ήδη κατά της ελονοσίας. Η Κίνα αναμένεται να διεξάγει τις πρώτες δοκιμές στον άνθρωπο στα τέλη Απριλίου, ενώ  παράλληλα το εργαστήριο του Ινστιτούτου Ερευνών για τα Εμβόλια και τους Ορρούς της Αγίας Πετρούπολης έχει ήδη αναπτύξει πέντε πρωτότυπα εμβολίου.

Αυτές οι παραλείψεις εξηγούνται από την ομφαλοσκόπηση των μεγάλων πρακτορείων ειδήσεων. Ενώ πιστεύουμε ότι ζούμε σε ένα “παγκόσμιο χωριό” (σύμφωνα με τον Marshall McLuhan), είμαστε ενημερωμένοι μόνο για τον δυτικό μικρόκοσμο. Αυτή την  άγνοια εκμεταλλεύονται τα μεγάλα δυτικά εργαστήρια τα οποία ασκούν ανεξέλεγκτο ανταγωνισμό όσον αφορά στα εμβόλια και τα φάρμακα. Όλα συμβαίνουν όπως έγιναν στη δεκαετία του ‘80. Την εποχή εκείνη, μια επιδημία «ομοφυλοφιλικής πνευμονίας», που αναγνωρίστηκε το 1983 ως AIDS, προκάλεσε πανικό στους ομοφυλόφιλους στο Σαν Φρανσίσκο και τη Νέα Υόρκη. Όταν πρωτοεμφανίστηκε στην Ευρώπη, ο Γάλλος πρωθυπουργός Laurent Fabius καθυστέρησε τη χρήση του αμερικανικού τεστ εντοπισμού, έτσι ώστε το Ινστιτούτο Pasteur να είχε το χρόνο να αναπτύξει το δικό του σύστημα και να το κατοχυρώσει με πατέντα. Η υπόθεση αυτή των πολλών εκατομμυρίων είχε ως αποτέλεσμα χιλιάδες περισσότερους θανάτους.

Οι γεωπολιτικές εξελίξεις μετά τη πανδημία

Η επιδημία υστερίας που συνοδεύει αυτή της Covid-19 κρύβει την πολιτική επικαιρότητα. Όταν θα τελειώσει η κρίση και ανακτήσουν το πνεύμα τους οι λαοί, ο κόσμος μπορεί να είναι πολύ διαφορετικός. Την περασμένη εβδομάδα αναφερθήκαμε στην υπαρξιακή απειλή που έθεσε το Πεντάγωνο στη Σαουδική Αραβία και τη Τουρκία, που και οι δύο προορίζονται να εξαφανιστούν. Η απάντηση και των δύο ήταν να απειλήσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες με τις χειρότερες καταστροφές – την κατάρρευση της βιομηχανίας  σχιστολιθικού πετρελαίου για τη πρώτη, έναν πόλεμο με τη Ρωσία για την τελευταία – δύο πολύ επικίνδυνα στοιχήματα. Αυτές οι απειλές είναι τόσο σοβαρές ώστε πρέπει να απαντηθούν γρήγορα και είναι απίθανο να περιμένουν τρεις μήνες…».

Ορισμένα άλλα γεγονότα που αποσιωπήθηκαν ή πέρασαν στα «ψιλά γράμματα» των εγχώριων ΜΜΕ ήταν η αντίδραση των Ιταλών στην γερμανική άρνηση να σπεύσει να βοηθήσει την Ιταλία. Έξαλλοι από την στάση της Ε.Ε στην πανδημία που έχει κτυπήσει τη χώρα τους με τραγικό απολογισμό τα θύματα της τραγωδίας αυτής να έχουν φτάσει τα 6.820 άρχισαν να κατεβάζουν σημαίες της Ε.Ε και να αναρτούν στη θέση τους σημαίες της Κίνας και της Ρωσίας. Η έλλειψη αλληλεγγύης, από τις υπόλοιπες χώρες της Ένωσης, έχει προκαλέσει ένα πρωτοφανές αντι-ευρωπαϊκό κύμα αγανάκτησης. Μάλιστα η τελευταία κίνηση των Βρυξελλών να απαγορεύσουν την πτήση ρωσικού μεταφορικού αεροσκάφους με βοήθεια για τον κορωνοϊό από τον πολωνικό εναέριο χώρο, αποτέλεσε τη σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Το κλίμα βέβαια ήταν ιδιαίτερα επιβαρυμένο από πριν: Οι μόνες χώρες που βοήθησαν στην πράξη την Ιταλία ήταν η Κούβα, η Κίνα και η Ρωσία.

Ο υπουργός Εξωτερικών της Ιταλίας Luigi di Maio όταν η πρώτη βοήθεια είχε φτάσει από την Κίνα, απευθυνόμενος στον ιταλικό λαό μέσω facebook είχε πει: «Ήθελα να σας δείξω την πρώτη βοήθεια που έφτασε: Από την Κίνα», είχε πει ο di Maio, δείχνοντας ένα βίντεο από ένα φορητό υπολογιστή που είχε μπροστά του και στο οποίο φαίνονταν άτομα με μάσκες να κατεβαίνουν τις σκάλες ενός αεροπλάνου. «Είναι ειδικό ιατρικό προσωπικό το οποίο αντιμετώπισε τον κορωνοϊό στην Κίνα και τώρα φτάνει στην Ρώμη», σημείωσε με έμφαση ο Ιταλός υπουργός Εξωτερικών για να τονίσει: «Αυτή είναι βοήθεια. Αυτή είναι αλληλεγγύη».

Όσο για ΝΑΤΟ, που θα μπορούσε να βοηθήσει στην οργάνωση νοσοκομειακών μονάδων, στις μεταφορές κλπ, είναι παντελώς ανύπαρκτο.

Αντίθετα όπως έχει αναφερθεί:

«Η εγκατάλειψη της Ιταλίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ ανάγκασε την ιταλική κυβέρνηση να ζητήσει βοήθεια από την Κίνα, την Κούβα και τη Ρωσία. Στην Ισπανία, η Κυβέρνηση ζήτησε επισήμως ανθρωπιστική βοήθεια από το ΝΑΤΟ, το οποίο εκώφευσε χαρακτηριστικά. Η εγκατάλειψη της Ισπανίας στην τύχη της θα καταρρακώσει το κύρος και ασφαλώς θα θέσει ερωτήματα για την χρησιμότητα ύπαρξης αυτής της συμμαχίας, η οποία αντιδρά άμεσα μόνον στις στρατιωτικές ανάγκες και επιδιώξεις των ΗΠΑ για την προάσπιση των συμφερόντων τους».

Αντιθέτως, πληροφορούμαστε ότι ρωσικά οχήματα αναπτύσσονται στους Ιταλικούς δρόμους.  Γιατροί, μάσκες και φάρμακα με εντολή Πούτιν στάλθηκαν στην πολύπαθη χώρα. Μάλιστα  είχαμε συνάντηση Ρώσων στρατιωτικών γιατρών με τους Ιταλούς συναδέλφους τους. Η Μόσχα απέστειλε εννέα φορτηγά με ιατρικά υλικά πρώτης ανάγκης, οκτώ κινητές ιατρικές μονάδες, 100 στρατιωτικούς ειδικά εκπαιδευμένους σε τέτοιες συνθήκες, ένα στρατιωτικό εργαστήριο και 20 οχήματα κινητής απολύμανσης.

Τα στρατεύματα και ο εξοπλισμός έφτασαν στο ιταλικό στρατιωτικό αεροδρόμιο de Mare, που βρίσκεται 30 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Ρώμης, σύμφωνα με ανακοίνωση του υπουργείου Άμυνας της Ρωσίας.

Οι πόρτες των στρατιωτικών φορτηγών έφεραν τη ρωσική και ιταλική σημαία με το μήνυμα «Από τη Ρωσία με αγάπη» να αναγράφεται στα ρωσικά τα ιταλικά και τα αγγλικά. Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν συνομίλησε το προηγούμενο Σάββατο με τον Ιταλό πρωθυπουργό Τζιουζέπε Κόντε, τον οποίο ενημέρωσε για την πρόθεση της Μόσχα να βοηθήσει τη Ρώμη με την αποστολή ειδικών απολυμαντικών οχημάτων και ειδικών. 

Όπως σημειώνεται σχετικά: «Η κρίση του COVID-19 έχει ήδη καταστρέψει τον μύθο της αλληλεγγύης μεταξύ των εταίρων της ΕΕ και εξέθεσε ανεπανόρθωτα την ακραία αδυναμία μεγάλων χωρών, όπως η Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο».

Κλείνουμε με την επισήμανση στο εξαιρετικό άρθρο του Γιάννη Μήτσιου (πολιτικός επιστήμων, διεθνολόγος. ΜΑ Παν/μιου Northeastern Βοστώνης) με τίτλο: «2020:To τέλος της παγκοσμιοποίησης όπως την ξέραμε;»:

«…Οι στιγμές είναι ιστορικές και ζούμε, μαζί με τον «αόρατο πόλεμο», την κυοφορία μιας νέας εποχής που θα έρθει, όταν θα έχει περάσει αυτός ο εφιάλτης. Κυβερνήσεις, συστήματα, οικονομίες, ιδεολογικές προσεγγίσεις θα αναθεωρηθούν, θα αλλάξουν και η ανθρωπότητα θα συνεχίσει να πορεύεται. Η ελπίδα και το φως πάντα κερδίζουν το σκοτάδι».

ΔΕΕ, 26-3-2020